Σωτήρης Βλάχος,Μέτωπο Λύσης,Η πιο μεγάλη απάτη

μιας τζιαι εν έσιει κείμενα που τους συντελεστές του ιστολογίου,δημοσιεύκω το τούτον που εκυκλοφόρησεν με ήμεηλ

Η πιο μεγάλη άπατη

Σωτήρης Βλάχος

Έξι χρόνια μετά τα δημοψηφίσματα καταρρέει με τον πιο παταγώδη τρόπο η πολιτική της απόρριψης του Σχεδίου Ανάν,οι στόχοι που ο ίδιος ο Παπαδόπουλος διατύπωνε στο διάγγελμα με το οποίο  καλούσε τους ελληνοκύπριους να εκφράσουν ένα βροντερό ΟΧΙ.

Ο Ερογλου,ο για δεκαετίες πρωθυπουργός του Ντενκτάς,εκλέγεται ξανά σαν πρόεδρος από την κοινότητα που τον είχε στείλει στο σπίτι του στην εξέγερση του 2002-2003,καθιστώντας πρακτικά αδύνατα ένα νέο σχέδιο και μια νέα συμφωνία.

Αντί «ευρωπαϊκής λύσης» η Ευρώπη ξεκινά διαδικασία έγκρισης απευθείας εμπορίου με το μη αναγνωρισμένο προς το παρόν τουρκοκυπριακό κράτος. Και που παρ’ όλες τις νέες ψευτιές που θα ακουστούν θα υλοποιηθεί.

Αντί «ευρωπαϊκής λύσης» η Ευρώπη αναγνωρίζει την τουρκοκυπριακή επιτροπή αποζημιώσεων καλώντας τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες να αποταθούν σε αυτή. Που με τον Ερογλου τώρα στην εξουσία μπαίνει υπό αμφισβήτηση και η ίδια η λειτουργία της.

Αντί «ευρωπαϊκής λύσης» με ανάκτηση των περιουσιών των προσφύγων χωρίς κανένα περιορισμό που θα επέβαλλε η δικοινοτικότητα του ομόσπονδου κράτους,η Ευρώπη μιλά για πρώτη φορά για τα δικαιώματα του σημερινού χρήστη που δεν μπορούν να αγνοηθούν όταν έχουν πια περάσει τόσες δεκαετίες διαβίωσής τους στον συγκεκριμένο χώρο.

Πριν το δημοψήφισμα είχε καταρρεύσει η πολιτική του μακροχρόνιου με τον πιο παταγώδη τρόπο. Η πολιτική της δήθεν «ανένδοτης αντίστασης»,των εξοπλισμών,των ηρωικών πανηγυρικών λόγων στις επετειακές συγκεντρώσεις.

Ότι δεν μπόρεσε και δεν θα μπορούσε ποτέ να κάνει η «ανένδοτη» πολιτική των καριεριστών της πολυθρόνας,τα υλοποίησε το τουρκοκυπριακό κίνημα,τα τουρκοκυπριακά συνδικάτα και κόμματα της αντιπολίτευσης (σχεδόν αποκλειστικά αριστερά):

Ανέτρεψαν τους Ντενκτάς και Ερογλου.

Τους έστειλαν στα σπίτια τους περιθωριοποιημένους,στιγματισμένους.

Άνοιξαν τα οδοφράγματα.

Έφεραν την ομοσπονδιακή λύση σε ακτίνα βολής.

Τα έκαναν όλα αυτά όταν κατάλαβαν ότι ο πατριωτισμός και εθνικισμός των Ντενκτάς και Ερογλου ήταν απαραίτητος για να στηρίζουν την προνομιακή ζωή τους και αυτή των λίγων μεγιστάνων του πλούτου. Για να στηρίζουν τη δικτατορία τους πάνω στον φόβο των απλών ανθρώπων για τους Ελληνοκύπριους.

Όταν κατάλαβαν ότι ο φόβος που οι Ντενκτάς και Ερογλου καλλιεργούσαν για τους Ελληνοκύπριους,ο εθνικισμός και το μίσος,τούς ήταν απαραίτητα για να μην εκφραστεί η δυστυχία των Τουρκοκυπρίων μέσα από εξέγερση ενάντια στο καθεστώς.

Χιλιάδες πρόσφυγες έχουν φύγει από τη ζωή περιμένοντας την υλοποίηση των υποσχέσεων των πολιτικών. Σήμερα,όλα αποδεικνύονται ψεύτικα,υποσχέσεις που δόθηκαν είτε από πολύ συνειδητούς ψεύτες είτε από καριερίστες που δεν έκαναν κανένα κόπο να ψάχνουν πόσο πραγματικά ήταν αυτά που υπόσχονταν. Κανένα κόπο αφού οι ψεύτικες υποσχέσεις και τα λόγια τα μεγάλα τούς εξασφάλιζαν συμμετοχή στην εξουσία,σε πολιτικές καριέρες που κτίζονταν στον πόνο και την απελπισία των θυμάτων του πραξικοπήματος και της εισβολής.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου δεν επικρατεί το δίκαιο,σε έναν κόσμο ιμπεριαλιστικών συμφερόντων των Αμερικανών,των Εγγλέζων,του ΟΗΕ,της Ευρώπης,θα μας κεραυνοβολήσουν οι αγέρωχοι υπερασπιστές των δικαίων της φυλής μας. Που ποτέ φυσικά δεν θυμούνται τον χαρακτήρα του σημερινού κόσμου όταν πρόκειται να ταξιδέψουν στις πλούσιες χώρες για να διεξάγουν τον αγώνα τους στα πολυτελή ξενοδοχεία και αίθουσες αυτών των χωρών.

Μόνο που όταν καλούσαν τον κόσμο για απόρριψη του σχεδίου Ανάν που αποτελούσε για αυτούς μια διεθνή συνωμοσία,έπρεπε τουλάχιστον να πουν ότι σε καλούμε λαέ να πεις ΟΧΙ μόνο για να στηρίξεις,να διατυμπανίσεις ότι πάνω από όλα είσαι αξιοπρεπής. Και απορρίπτεις ένα άδικο σχέδιο χωρίς όμως να περιμένεις ότι όλοι αυτοί του άδικου και ιμπεριαλιστικού κόσμου θα σου προσφέρουν κάτι καλύτερο. Ότι θα σε τιμωρήσουν για το ΟΧΙ με το απευθείας εμπόριο,με την σταδιακή αναγνώριση του τουρκοκυπριακού κράτους,με την αναγνώριση δικαιωμάτων στους σημερινούς χρήστες των περιουσιών σου.

Αντί αυτού έδωσαν στο ΟΧΙ χαρακτήρα έπους. Και πήραν την σκυτάλη και συνέχισαν τον αγώνα στα πολυτελή ξενοδοχεία,σε κοινές αίθουσες της Ευρώπης και του ΟΗΕ με τους συνωμότες,σε κοινά γεύματα εργασίας και προσφωνήσεις με αυτούς που «υπόσκαπταν το μέλλον του κυπριακού ελληνισμού».

Τώρα ποιος θα απολογηθεί;Ποιος θα πληρώσει για τις προνομιούχες ζωές που κτίστηκαν πάνω σε ψέματα,στην εξαπάτηση,στον πόνο των ανθρώπων:Ποιος θα πληρώσει για τα δισεκατομμύρια ευρώ περιουσίες που το Σχέδιο Ανάν επέστρεφε κάτω από ελληνοκυπριακή μάλιστα διοίκηση και άλλα τόσα κάτω από τουρκοκυπριακή;Περιουσίες που δεν επιστρέφονται πια και είναι πολύ αμφίβολο αν θα αποζημιωθούν έστω και σε κλάσματα της πραγματικής τους άξιας. Ποιος θα πληρώσει για τη συμμετοχή του στην ύφανση της μεγαλύτερης ίσως πολιτικής απάτης στην κυπριακή ιστορία;

Ο δικτάτορας Ντενκτάς ήταν για δεκαετίες ο πιο απαραίτητος σύμμαχός τους. Και αντίστροφα. Έτσι είναι πάντα. Το μίσος,ο εθνικισμός της μιας εθνικής πλευράς στηρίζει και δίνει νόημα στον εθνικισμό της άλλης. Και πάνω σε αυτά κτίζονται καριέρες και περιουσίες. Έτσι είναι πάντα. Ο απαραίτητος Ντενκτάς ποτέ δεν πολεμήθηκε σαν δικτάτορας που καταδυνάστευε έναν ολόκληρο πληθυσμό. Αυτό θα δημιουργούσε ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους συμπάθειες για τους Τουρκοκύπριους που υπέφεραν. Ο Ντενκτάς πολεμήθηκε σαν κατοχικός ηγέτης. Αυτό δεν δημιουργούσε συμπάθειες για τους Τουρκοκύπριους και τους έκανε όλους μαζί την «άλλη πλευρά».

Δεν έχουν πια νόημα ενότητες που κτίζονται πάνω στη βάση της φυλετικής καταγωγής. Ενότητες έχουν νόημα μόνο αν κτίζονται στη βάση κοινών οραμάτων,στόχων και συμφερόντων. Η επόμενη προσπάθεια για να ξαναφέρει μαζί τους δυο λαούς,κάτω από τα νέα δεδομένα που δεν μπορούμε επακριβώς τώρα να γνωρίζουμε,ή μέσα στα πλαίσια της τελευταίας αντεπίθεσης των δυνάμεων της λύσης πριν την οριστική διχοτόμηση,πρέπει να βασιστεί πάνω στην ενότητα στόχων των απλών ανθρώπων,Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων,στην ενότητα στη δράση των οργανωμένων συνόλων τους,των συνδικάτων τους,των κομμάτων που θα έπρεπε εξ ορισμού να έχουν κοινά οράματα όπως είναι τα κόμματα της αριστεράς. Αν μπορούν και τα υπόλοιπα κόμματα ας το κάνουν. Αν μπορεί ο Αναστασιάδης,να ενώσει τους χώρους της δεξιάς των δυο εθνοτήτων στον στόχο της ομοσπονδιακής λύσης ας το κάνει.

Ας είναι μέσα από τη μεγαλύτερη πολιτική απάτη και την ήττα στην οποία μας οδήγησε  να ξεκινήσουμε το κτίσιμο  του κοινού μετώπου των δυνάμεων της λύσης ανεξάρτητα φυλετικής καταγωγής.