Ποιός είπεν ότι εχαθήκαν όλα,
ερκουμαι εγώ να δώκω την καρκιά μου …
Δεν θα είναι τόσον εύκολον, ήδη ξέρω τι γίνεται,
εν θα είναι τόσον απλό, όπως ενόμιζα,
πως να ανοίξεις το στήθος τζιαι να φκάλεις την ψυσιήν που μέσα;
μιαν μασιαιρκάν που αγάπην…
Όταν δεν θα έσιει πκιόν κανέναν, κοντά, ή μακρυά,
έρκουμαι εγώ να δώκω την καρκιά μου, …
Τζιαι μιλώ για χώρες, τζιαι μιλώ για ελπίδες,
τζιαι μιλώ για την ζωήν, τζιαι μιλώ για το τίποτε,
τζιαι μιλώ για να αλλάξουμεν, τούτον το δικόν μας σπίτιν,
μιλώ για να το αλλάξουμεν, για ν΄αλλάξουμεν τζιαι τίποτε παραπάνω
Ποιός είπεν πως εχαθήκαν όλα;…
Τραουδά η Mercedes Sosa (Αργεντινή) τζιαι ο Fito Paéz που έκαμεν το τραούδιν
όλα τα λόγια στα ισπανικά εδώ, ελεύθερη μετάφραση Aceras Anthropophorum
Τα όνειρα του Νικόλα διαβάζονται στην προηγούμενην ανάρτησην.
 
Θάρθουν κάποτε στιγμές και ώρες εξαίσιες
που θα γεμίσουν τι μεγάλες άδειες στέππες του μυαλού
με λουλούδια αιθέρια.
θαρθουν κάποτε στιγμές και ώρες εξαίσιες
που θα πίνουν οι άγγελοι νερό μέσα στις χούφτες
Δώρος Λοίζου
Τὰ τραγούδια τῶν ἀνθρώπων
—————–
Τὰ τραγούδια τῶν ἀνθρώπων
εἶναι πιὸ ὄμορφα ἀπ᾿ τοὺς ἴδιους
πιὸ βαριὰ ἀπὸ ἐλπίδα
πιὸ λυπημένα
πιὸ διαρκῆ.
* * *
Πιότερο ἀπ᾿ τοὺς ἀνθρώπους,
τὰ τραγούδια τους ἀγάπησα.
Χωρὶς ἀνθρώπους μπόρεσα νὰ ζήσω,
ὅμως ποτὲ χωρὶς τραγούδια·
μοὔτυχε ν᾿ ἀπιστήσω κάποτε
στὴν πολυαγαπημένη μου,
ὅμως ποτέ μου στὸ τραγούδι
ποὺ τραγούδησα γι᾿ αὐτήν·
οὔτε ποτὲ καὶ τὰ τραγούδια
μ᾿ ἀπατήσανε.
* * *
Ὅποια κι ἂν εἶναι ἡ γλῶσσα τους
πάντοτε τὰ τραγούδια τὰ κατάλαβα.
* * *
Σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο τίποτα
ἀπ᾿ ὅσα μπόρεσα νὰ πιῶ
καὶ νὰ γευτῶ
ἀπ᾿ ὅσες χῶρες γνώρισα
ἀπ᾿ ὅσα μπόρεσα ν᾿ ἀγγίξω
καὶ νὰ νιώσω
τίποτα, τίποτα
δὲ μ᾿ ἔκανε ἔτσι εὐτυχισμένον
ὅσο τὰ τραγούδια…
Ναζὶμ Χικμέτ
O ΣΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
———-
Σγοιαν πουμπουρκάν σύρνω φωνήν να σσίσει τον αέραν,
σ’ εσάς αδέρφκια ν’ ακουστεί που τα τεισιά τζιει πέρα.
Βάλλω το σιέριν στην καρκιάν τζιαι πέμπω σας χαπάριν
ένας εν που’ν’ ο νήλιος μας έναν τζιαι το φεγγάριν
τζ’η γη που μας ι-θκιά τροφήν τζ’εμάς τζιαι των παιδικιών μας
τζιαι τρω’ κορμιά να πκιερωθεί, εν μάναν τζιαι τους δκυό μας.
Τωρά που στέκει κόμα φως, πριν να παλλιοτζιαιρίσει
της ανατροπής τουν’ το τεισιόν,
πο’ ‘ν’ μεσ’ την μέσην μας στοισειόν,
τανάτε να κρεμμίσει
Αντάμα να βουννήσουμεν τον σπόρον της ειρήνης,
Για να θερίσουμε τζ’ οι δκυο, καρπούς της διτζιοσύνης.
Τζιείνη παλιά φιλία μας, να ξαναζωντανέψει
Τζιαι η παλιά φιλία μας το κλουβίν, αγάπη να φουλιέψει.
Τούτη να ‘ν’ η σημαία μας, ψηλά πα’ στο κατάρτιν
τζι’ η Τζιύπρου μονοκόμματη, να δείγνει πα’ στον χάρτην
Αντώνης Νικόλα Κατσαντώνης
Λαϊκός ποιητής
Δερύνεια
Αν μου επιτρέπεται θα ήθελα να παρουσιάσω μιά πλήρη μετάφραση και ίσως πιο σωστή μετάφραση γιατί κατά την γνώμην μουέκαμεν μερικά λάθη ο Aceras ειστήν διατύπωσην.
Πκοιός είπεν ότι ούλλα εχαθήκασιν;
Έρκουμαι να προσφέρω την καρκιάν μου
Τόσον γιαίμαν που το επήρεν το ποτάμιν
Έρκουμαι να προσφέρω την καρκιάν μου
Έθενναν τόσον εύκολον, ξέρω πιλέ ένταμπου γινίσκεται
Έθενναν τόσον απλόν όπως ενόμιζα
Ένταλως να αννοίξω τα στήθκεια μου τζαι να φκάλω την ψυσςήν μου
Μιαν μασςαιρκάν που αγάπην
Η σελήνη των φτωχών έν πάντα αννοιχτή
Έρκουμαι να προσφέρω την καρκιάν μου
Σγιάν έναν τζείμενον που εν αλλάσσει
Έρκουμαι να προσφέρω την καρκιάν μου
Τζαι εννά ενώσω τες τελείς με μιάν γραμμήν
Τζαι εννά πνάσω, τζαι εννά προχωρήσω πκιο αργά
Τζαι εννά σου τα δώκω ούλλα, τζαι εννά μου δώκεις κάτι
Κάτι που εννά με ξαλαφρώσει νάκκον παραπάνω
Άμμαν εν έσςει κανέναν πκιον με μακρά με κοντά
Έρκουμαι να προσφέρω την καρκιάν μου
Άμμαν τα αστέρκα εν ιφτάννουσιν
Έρκουμαι να προσφέρω την καρκιάν μου
Τζαι συντυχάννω για χώρες τζαι για ορπίες
Τζαι συντυχάννω για την ζωήν, συντυχάννω για το τίποτα
Συντυχάννω για το άλλαμαν τούντο σπιθκιού μας
Το άλλαμαν του για να αλλάξομεν, έτσι απλά.
Πκοιός είπεν ότι ούλλα εχαθήκασιν
Έρκουμαι για να προσφέρω την καρκιάν μου