Στο Lost (όσοι εν είδαν,εν εχάσαν τζαι τίποτες) μια ομάδα ανθρώπων καταλήγει σε ένα ερημονήσι τζαι σύντομα αντιλαμβάνονται ότι στην άλλη μερκά του νησιού ζουν τζαι άλλοι (πλάσματα,τέρατα,κανένας εν ιξέρει,κανένας εν είδε). Το μόνο που ξέρουν εν ότι τούτοι οι άλλοι (The others) εν κακά νέα τζαι πρέπει να μείνουν μακριά τους. Τζαι φτάνει κάποιος στον τρίτο κύκλο για να δει επιτέλους ποιοι στ’ ανάθθεμαν εν τούτοι οι Άλλοι.
Κάπως έτσι εν τζαι η σχέση μας με τους δικούς μας Άλλους (εντάξει χωρίς τες επιστημονικές φαντασίες του Χόλλυγουντ). Αν τζαι που μιτσιοί μεγαλώνουμε διαμορφώνοντας μιαν πολλά λεπτομερή εικόνα του εθνικού μας “άλλου” τζαι παρόλο που από μικροί αναπτύσσουμε παγιωμένα στερεότυπα τζαι στάσεις τζαι συμπεριφορές προς τον εθνικό “άλλο”,εντούτοις τα όσα αντικειμενικώς γνωρίζουμε για τζείνον στην πραγματικότητα εν ελάχιστα.
Άσχετα που τη θετικότητα ή την αρνητικότητα της εικόνας του Άλλου στο μυαλό μας,η αλήθκεια εν ότι στες πλείστες περιπτώσεις η εικόνα τούτη εν προϊόν όχι της εμπειρικής μας γνώσης (τύπου είδα με τα μμάθκια μου),αλλά ενός κράματος εξωγενών επιδράσεων (δες σχολείο,μαθητικές οργανώσεις και νεολαίες κομμάτων,εκκλησιαστικές κατηχήσεις παντός είδους,ΜΜΕ,τζαι φυσικά ο οικογενειακός περίγυρος).
Η επαφή που είχαν οι σημερινοί 30άρηδες (τζαι κάτω) με την Τ/Κ κοινότητα υπήρξε που μηδαμινή ως ανύπαρκτη με αποτέλεσμα τούτη η κατά τ’ άλλα εμπεριστατωμένη εικόνα του άλλου να παραμένει σε επίπεδο καθαρά αφηρημένο,τζαι χωρίς μάλιστα τη διάθεση εκ μέρους των παραπάνω να την διαπραγματευτούν. Πως μπόρει,όμως,κάποιος να διαλεχτεί με κάτι αφηρημένο,να εμπιστευτεί κάτι αφηρημένο,τζαι τελικώς να εκφράσει πλέον πραγματικά συναισθήματα,σκέψεις,και συμπεριφορές προς κάτι αφηρημένο;
Τζαι μπορεί κάποιος να πει ότι ο φυσικός διαχωρισμός ήταν το μέγα εμπόδιο προς την επαφή με τους Άλλους,αλλά ακόμα τζαι μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων η συνύπαρξη στον ίδιο φυσικό χώρο εν οδήγησε τους θκυό Άλλους σε επαφή τζαι αλληλο-εξερεύνηση. Όμως πριν την επανένωση,την ειρηνική συνύπαρξη,την ανεκτικότητα,τζαι ακόμα την ένταξη της άλλης κοινότητας στην δική μας ταυτότητα,έννεν απαραίτητο να σταματήσει η άλλη κοινότητα (ο εθνικός μας “άλλος”) να εν ξένη προς εμάς;
Τζαι ενώ τούτο θα ήταν κοινή λογική για τους πλείστους,η μάζα φαίνεται ότι επέλεξε έως ένα βαθμό να μείνει αμέτοχη,περιμένοντας τες όποιες αλλαγές να γινούν από πάνω προς τα κάτω (βλέπε πολιτική διευθέτηση και μετά προσπάθεια συμβίωσης). Τούτη όμως η μακρόχρονη συνειδητή αποχή έσιει συνέπειες,ακόμα τζαι σε τούτην την οριστική διευθέτηση. Γιατί άμαν εν προσπαθείς να έρτεις κοντά στον άλλον εν λογικό να αναρωθκιέσαι «Ποιοί εν τελικά οι Τουρκοκύπριοι;»,«Μπορούμε να τους εμπιστευτούμε;».
Τούτο το κομμάτι της εμπιστοσύνης ετράβηξεν την προσοχή μας τζι είπαμεν να το ψάξουμεν λλίον. Όπως πολλοί μπορεί να παρατηρούμε τζαι να βιώνουμε μέσα που την εμπειρία μας,αλλά τζιαι όπως δείχνουν έρευνες που έγιναν σε άλλες περιπτώσεις παρόμοιες με τη δική μας όπως αυτή στη Β. Ιρλανδία,άλλο να λαλείς ότι τον πάεις τον “άλλο”,ότι τον βλέπεις θετικά,τζι’ άλλο να τον εμπιστεύκεσαι. Διαφορετικά πράματα,διαφορετικές έννοιες,με την εμπιστοσύνη να είναι πολλά πιο δύσκολο να επιτευχθεί. Τζιαι το εντυπωσιακόν είναι ότι η εμπιστοσύνη τζιαι όχι όι θετική στάση προς τον “άλλο” φαίνεται ότι εν ο παράγοντας που σχετίζεται παραπάνω με τις καλές δι-ομαδικές σχέσεις τζιαι με συμπεριφορές προσέγγισης και όχι αποφυγής της άλλης κοινότητας. Τουλάχιστον τούτον εν που ήβραν κοινωνικοί ψυχολόγοι στη Β. Ιρλανδία τζαι κάμνει νόημα άμαν το σκεφτείς και στο κυπριακό πλαίσιο,καθαρά εμπειρικά.
Φυσικά εν λλίον προφανές ότι είτε εμπιστοσύνη είτε ειλικρινής (τζιαι όι δογματική) συμπάθεια προς τον άλλο,τίποτε που τα θκυό εν φυτρώνει στο κενό. Ούτε το να συμπαθήσεις,ούτε το να εμπιστευτείς τον άλλο εν θα εν τόσο εφικτά αν δεν συνάψουμε πρώτα σχέσεις γνωριμίας τζιαι σχέσεις φιλίας σιγά σιγά μεταξύ μας. Τζιαι τούτον συνάδει και με το βασικό εύρημα τούτων των μελετών,σύμφωνα με το οποίο εν πρωτίστως η ουσιαστική δι-κοινοτική επαφή που μπορεί να οδηγήσει στην εμπιστοσύνη (όπως και σε ποιο θετικές στάσεις φυσικά). Πως μπορεί να το πετύχει τούτο η επαφή;Κυρίως μέσα που τρεις μηχανισμούς (τουλάχιστον που όσους εξετάστηκαν μέχρι σήμερα):α) αναπτύσσει την γνώση μας για τον “άλλο”,β) μειώνει το άγχος που μας προκαλεί η παρουσία (και μόνο) του άλλου,και γ) αυξάνει την ικανότητα ενσυναίσθησης και την ικανότητα του να λαμβάνουμε την προοπτική του άλλου.
Τέθκοια ευρήματα κάμνουν μας στην τελική να αναρωθκιούμαστε γιατί ο κόσμος επέλεξε να ζήσει στο κλουβί του. Ίσως επειδή εν πιο εύκολο;Εν τζαι ακόμα πιο εύκολο οι others να εν τέρατα,δεν είναι;Εν έσιεις καμιά ηθική ή άλλη υποχρέωση να τους γνωρίσεις πριν να αποφανθείς ότι εν αξίζει να ασχολείσαι μαζί τους. Τζιαι όταν έρθει ο τρίτος κύκλος της δικής μας…σειράς,τζιαι ανακαλύψουμε ότι εννεν τέρατα,τι γίνεται;Ας μάθουμε όμως κάτι από τις άλλες σειρές,ή από άλλες χώρες που πέρασαν τα ίδια. Οι δικοί μας άλλοι εννεν τέρατα,τζιαι η γνωριμία μαζί τους μπορεί να οδηγήσε σε happy ends (όχι κατ’ ανάγκη χολλυγουντιανά).
Κάτω Ύδατα &Ερυκίνη
Loading ...
Δύο παρατηρήσεις:
1. Δεν μιλούμε σήμερα για τους 30 και κάτω αλλά για τους 40+και κάτω. Άρα η αναλογία πληθισμού που δεν έχει προσωπική άποψη για τον άλλο αυξάνeται δραματικά.
2. Παιδεία. Αν δεν αποφασίσουμε να αγγίξουμε το θέμα σε βάθος τότε κανένας από εμάς που αποφασίσαμε να ψαξουμε το θέμα από μόνοι μας δεν μπορείνα αλλάξει τα δεδομένα.
καλά ρε παιδιά θα μας πελλάνετε όλοι σας….το πρόβλημα του κυπριακού τελικά εντοπίζεται κυρίως στο αν γνωρίζουμε τους άλλους? παρακολουθείτε τις εξελίξεις? βάλαμε τον πλέον διαλλακτικό πρόεδρο και βρήκε τοίχο,έναν ταλάτ ο οποίος να προκαλεί με θέσεις που θυμίζουν ντεκτάσ,με βάση την άγκυρα,ένα νέο πιονάκι της άγκυρας…οπότε τι κάθεστε εσείς και το παίζετε επαναπροσεγγιστές? βλέπετε βούληση για λύση? εντάξει δεν διαφωνώ πλήρως με τα σχόλια σας,αλλά επί του παρόντος τα θεωρώ άσκοπα και άστοχα,αφού το πρόβλημα μας δεν εντοπίζεται εκεί,αλλά στην βούληση της τουρκίας για να επιβάλει με βάση τη δύναμη της μια λύση η οποία θα εξυπηρετεί πλήρως τα επεκτατικά της,στρατιωτικά της συμφέροντα
@απεριγραπτος:
Το αν ξέρουμε τον “άλλο”εν ένα σημαντικό κομμάτι του προβλήματος.(δαμέ ένα διαμέρισμα πάεις να ενοικιάσεις τζαι πρέπει να κόψεις τζαι θκυό κουβέντες με τον ιδιοκτήτη για να κλείσεις το συμβόλαιο.ακόμα τζιαν σου το διά μούχτιν!)
Νομίζεις ότι το ζήτημα με το κυπριακό εν να κάμνουμε συνέχεια μιαν λίστα με προτεραιότητες τζαι πάντα να σκαλώνουμε στο νούμερο ένα της λίστας που ένι π.χ η Τουρκία τζαι να σταματούμεν τζιαμέ;
Εγώ γιατί να δεχτώ μιαν λύση αν δεν ξέρω με ποιόν εν την διαχειριστώ τζαι χρύση νάναι;Η λύση ένεν στατικό πράμα όπως ένεν ούτε η διχοτόμηση.Υπογράψαμεν τζαι ετέλειωσε.
Εκτός τούτου στην ιστορία δημιουργούνται διάφορες δυναμικές τζαι που τα πάνω τζαι που τα κάτω.Εν πολλά στείρα η αντίληψη ότι εν υπάρχει λόγος δόμησης εμπιστοσύνης μεταξύ των κοινοτήτων επειδή η Τουρκία έτσι τζ΄αλλιώς βάλλει εμπόδια.
Ή να το πούμεν άλλωσπως “από θελει να πάει στο μύλο,πέντε μέρες κοσιηνίζει”ή τζαι άλλωσπως “οι δικαιολογίες εν το καταφύγιο της ανευθυνότητας”(κάποιοι είπαν τζαι της βλακείας)
Disdaimona:βλακεία είναι να ζούμε με ψευδαισθήσεις,και να κρατάμε πάντα το ένα άκρο,και από την άλλη κάποιοι άλλοι να κρατούν το άλλο…μάθε λοιπόν ότι ήμουν από τους πρώτους που προσπάθησα να δω ποιοι είναι οι “άλλοι”,και δεν διαφωνώ πλήρως με κάποιες απόψεις σας,απλώς θεωρώ ότι παρουσιάζετε μονόπλευρα τα πράγματα
καλημέρα σας.
Σωστές οι παρατηρήσεις σου Αυγουστίνο…τζαι ναι όσον περνά ο καιρός ο αριθμός των ανθρώπων που εν εζήσαν ποττέ πριν με Τουρκοκύπριους,αλλά εμεγαλώσαν ακούοντας για τζείνους (είτε αντικειμενικά είτε με προκατάληψη) αυξάνεται.
Απερίγραπτε,
κανένας εν ζει με ψευδαισθήσεις τζαι κανένας εν αγνοεί το πολιτικό κομμάτι του προβλήματος,αλλά πρώτον θα ένιωθα πολλά γελοια να γράψω πόστ αναλύοντας τες εξελίξεις στο κυπριακό,δεδομένων των γνώσεων μου στο θέμα. το ίδιο νομίζω ισχύει για την Κάτω Ύδατα. Εγράψαμεν κάτι που άπτεται των γνώσεων μας τζαι της δουλειάς μας,γιατι πιστεύουμε ότι έχει ενδιαφέρον.
τζαι δεύτερον,τζαι κυριότερον. μεν νομίζεις ότι τούτα εν ήσσονος σημασίας που το πολιτικόν κομμάτιν ή τζαι άσχετα. ούλλοι νομίζουν ότι πρώτα εννά υπογραφεί λύση τζαι μετά οκ,εννά δουλέψουμεν στα συναισθήματα των κοινοτήτων μεταξύν τους. ξεχνάς όμως φίλε μου ότι για να υπογραφεί μια λύση πρέπει να την ψηφίσει ο λαός. τζαι αν θυμάσαι την τελευταίαν φοράν που εγίνηκεν δημοψήφισμαν εμείς που (ταχατες) καιγούμαστεν παραπάνω για λύσην είπαμεν ΟΧΙ με τεράστιον ποσοστόν. τζαι μεν μου πεις ότι ο μόνος λόγος που ο κόσμος είπεν ΟΧΙ ήταν επειδή το σχέδιον ήταν χάλια. Δεν ξέρω πόσο,αλλά πιστεύω ότι μεγάλο μέρος τούτου του ποσοστού ΟΧΙ επροήλθεν που καθαρόν φόβον,τζαι έλλειψην εμπιστοσύνης. Ακόμα τζαι η προπαγάνδα του ΟΧΙ (εγώ λαλώ την προπαγάνδα,εσύ πε την ότι θέλεις) ξέρεις γιατί εδούλεψεν τόοοσον καλά;γιατί επάταν ακριβώς πάνω στο συναίσθημαν του κόσμου. Εγώ προσωπικά εν μπορώ να το αγνοήσω γιατί εν η δουλειά μου. Ίσως να είμαι προκατειλημμένη,αλλά πιστεύκω ότι εν ΚΑΙΡΙΟ να δουλέψουμεν πάνω σε τούτον το συναίσθημαν εαν θέλουμεν στο επόμενον σχέδιο η απάντηση ναν ΝΑΙ.
αυτά τα λίγα.
ρε παιδιά ακόμα και που χωριστήκαμε σε ναι και όχι είναι λάθος,και αν συμφωνώ για το όχι ότι είχε ποσοστό φοβίας,δεν πρέπει να εργαζόμαστε για το ναι όποιο και να είναι…η αλήθεια είναι στη μέση,και έχετε υπόψη ότι εγώ ακόμα να αποφασίσω αν αυτό που ψήφισα στο δημοψήφισμα είναι σωστό
Koumanto stous T/K ekane,kanei kai tha kanei i Tourkia.
To na tous “gnrwrisoume”dehome oti den vlaptei fysika,alla den ehei kamia shesi me ti lusi tou provlimatos. Estw kai an tous empitevomastan 1000% se proswpiko epipedo kanenas,ma kanenas,den mporei na to lavei afto up’opsin wste na dehtei mia lusi pou den mas exasfalizei 1000% (kai epafuetai stin “kali thelisi”twn “T/K”gia na doulepsei).
Oloi lete oti zousame mia hara mazi me tous adelfous T/K gia dekaeties ktl ktl kai oti tous “ekamamen polla”prin to 74.. Na thimisw oti oi prwtoi nekroi se diakoinwtikes tarahes itan oi 8 Kondemeniwtes.. pou skotwthikan apo tin TMT.. i opoia DEN organwthike apo tous filous mas tous T/K alla apo tin Tourkia.. ALLA katafere na mas ferei ekei pou mas efere kai na mantrisei tous T/K..
Opote,estw kai an einai hrusoi antrwpoi,emeis me tin Tourkia ehoume na kanoume,afou afti tha mporei ana pasa stigmi na ta anatinaxei ola ston aera,kai na heiragwgisei tous T/K opws akrivws ti volevei.
Απερίγραπτε και Γόρδιε
Γιατί επιστρέφετε πάντα στα ίδια λόγια;Το ποστ δεν ήταν πολιτικού περιεχομένου και οι συγγραφείς το ξεκαθάρισαν. Ακόμα και αν η Τουρκία εξαφανιστεί από τον χάρτη ένα πρωινό θα πρέπει με κάποιον τρόπο να ζήσουμε με τους ΤΚ.
Γιατί πιαννεστε δηλαδή;Επειδή δεν είπαν ότι Εμείς έχουμε το δίκαιο και απέφυγαν την ουρά που να λέει ότι φταίει η Τουρκία και ότι εμείς θέλουμε λύση δίκαιη,βιώσιμη και λειτουργική,σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ;
@Ερυκίνη:
to thema einai to nai. Oxi poio tha einai to sxedio. Exete xazin telika
@Sceptic
το κείμενον εν ήταν πολιτικόν,όπως εξαναείπα τζαι απολογούμαι αν δεν εμπίπτει στα πλαίσια των ενδιαφερόντων σας…αλλά για τούτον που λαλείς,που εν έναν θέμαν άσχετον με το κείμενον,να πω ότι έχεις δίκαιον,για την ανάμειξην της Τουρκίας,τζαι τούτος εν ένας ακόμα σημαντικός λόγος για το γιατί πρέπει να το λύσουμε χωρίς διχοτόμηση. Οι Τ/Κ,σε τούτην την φάσην,ότι έχουν στο “ψευδοκράτος”τους χρωστούν το στην Τουρκίαν. Εν δημμένοι πάνω τους είτε θέλουν είτε εν θέλουν (τζαι αποδείξαν πολλές φορές ότι έσιει πολλούς που δεν θέλουν),αλλά εν μπορούν να κάμουν τζι αλλιώς. Μια λύση ομοσπονδίας διά τους έναν περιθώριον να ξιδιθούν…τζαι να μειωθεί η επιρροή της Τουρκίας που ποτζεί….
@χάσαμε την μπάλα
όπως το λαλείς ακριβώς,χάσαμε την μπάλα…εσύ τούτον εκατάλαβες θκιαβάζοντας το μπλοκ τόσον τζαιρόν;ότι είμαστεν μια ομάδα ανθρώπων που εν μας ενδιαφέρει πακκίραν το τι σχέδιο θα είναι,απλά θέλουμεν να πούμεν ΝΑΙ. ότι να’ναι ολάν…. λυπούμαι που εν μπορείς να δεις ότι τζαι εμείς έχουμεν ανησυχίες τζαι ότι ούλλοι,όσον μπορούμεν,προσπαθούμεν να καταλάβουμεν τες πτυχές ενός σχεδίου για να ξέρουμεν τι γίνεται…απλά προσπαθούμεν να βάλουμεν τες ανησυχίες τζαι τες δικές μας τζαι τζείνες που ακούμεν σε έναν ρεαλιστικό πλαίσιο…
Το θέμα το δικό μου προσωπικά είναι σε ένα μελλοντικό δημοψήφισμαν,τζείνει που θα πουν ΟΧΙ,να πουν όχι για λόγους καθαρά λόγω του σχεδίου,τζι όι που συναίσθημαν,προσωπικά στερεότυπα κλπ. φυσικά τζαι κόφτει με ποιον εννάν το σχέδιον,που ννα έρτει τζείνη η ώρα εγώ εννά κάτσω να το θκιαβάσω προσεκτικά,να προσπαθήσω να το καταλάβω τζαι να σκεφτώ ρεαλιστικά πράματα,όπως έκαμα με το ΑΝΑΝ. Εν τόσον παράλογον που θέλω τζαι η ψήφος των υπόλοιπων να στηρίζεται πάνω μιαν τέθκοιαν διαδικασίαν;αντιτίθεται τούτον στο να έχουμεν έναν καλόν σχέδιον;
@Sceptic
Οι 8 Κοντεμενιώτες μπορεί να εσκοτωθήκαν από την ΤΜΤ αλλά μεν ξεχνούμε πως εν οι Εγγλέζοι που τους εβάλαν να περάσουν μέσα που τα χωριά πυρήνες των Τ/Κ,(πογυρι που τον κανονικό δρόμο τζαί εστείλαν τους τζαι περπατητούς που την Τζερύνια) τζαί να μεν ξεχνούμε πως πάλε εν οι Εγγλέζοι που τους είπαν τζαι τζίνους πως επήαν οι Ε/Κ να τους σκοτώσουν. Οι Εγγλέζοι εξεκινήσαν τες διαμάχες μεταξύ μας τζαί εμείς εν επηραμε χαπάρι. Φταίει η Τουρκία φταίει τζαί η Αγγλία εν ακούσαμε καμιά φορά να νιώθει κανένας για τους Εγγλέζους όπως νιώθουν για τους άγνωστους,από το σχολείο “τέρατα”γνωστούς,Τ/Κ.