Μα εσπασετε μας ρε τηλεμαχε. ειμαστεν ευρωπαιοι γιατι υποτιματε το τι μπορουμεν να καμουμεν? ηντα που εν τουτον το μοιρολόιν τζαι η ηττοπαθεια?

Ηβρεν με το γαιμαν αmαn τζαι ειδα τζεινον που λαλεις οτι η τουρκια θα το πετυχει. ε ναι, εννα το πετυχει αμαν κατσεις τζαι καρτερας ποτε εννα γινει.

Αν εισε εσυ σhιεσης δεν φταιμε σε τιποτε εμεις τηλεμαχε.

Ακου η τουρκια θα το πετυχει. εκλελεν τζαι εθελεν να το πετυχει αλλα εν της περνα ας καλα οι βρυξελες τζαι οι προδοτες επιτροποι που εσυνομοτησαν να φαν τον τασσο:). ξα εννα το πετυχει οπως δεν θα πληρωνε τις αποζημειωσεις της τιτινας κλπ, θα τζαι θα αντιδρουσεν χωρις ορια με την ενταξην μας κλπ κλπ κλπ.

http://hlithioagrino.blogspot.com/2008/02/blog-post_24.html

http://hlithioagrino.blogspot.com/2008/03/aceras-anthropohorum.html

Βρε Ασερά, σε λίγο θα γίνει προτεραιότητα το πως θα μπορέσουμε να ζήσουμε σε μια διχοτομημένη Κύπρο με απόλυτους άρχοντες στο νότο τους συνεχιστές της δεκαετίας 80.

Για τα νέα, περίμενε. Ακόμα είναι σε εντατικές. Περίμενε να έχουμεν όλα τα χαρτιά πας το τραπέζι. Εγώ άκουσα ότι υπάρχουν βάσιμες ελπίδες να συμφωνήσουν τον Φεβράρη στα βασικά της διακυβέρνησης, της οικονομίας τζιαι της ΕΕ.

Διαφορετικά θα λέμεν για τον Χριστόφκιαν αν συμφωνήσουν σε αυτά τζιαι διαφορετικά αν όχι. Διαφορετικά αν ξαναεκλεγεί ο Τταλάτ τζιαι διαφορετικά αν χάσει.

Αν υπονοείς ότι έχω λόγους να αποτρέψω κριτικήν προς τον Χριστόφκιαν, θιάβασε τες συζητήσεις στο προηγούμενον ποστ που έλειπες τζιαι τον εσατιρίζαμεν.

H ουσία του άρθρου είναι πως η διαπραγμάτευση είναι μια επίπονη διαδικασία που πρέπει να αντικρύζεται ανεξάρτητα που το ποιός είναι διαπραγματευτής. Δκιάβασε το πρώτον σχόλιο του Δαίμωνα που έπιασεν το ππόιν.

@Aceras

Τούτο να είσαι σίγουρος ότι θα γίνει από τα κόμματα (κύματα).

Ελπίζω όμως να μην εννοείς πως δεν πρέπει να υπάρχει και κριτική από τον καθένα μας για τις πράξεις / παραλήψιες του ΑΚΕΛ και του Δημήτρη.

Θα προσπεράσω το 86 και το πως από τότε είχε εντοπιστεί η δυνατότητα των ηγεσιών του “κέντρου” να κρατά τον κόσμο δέσμιο της φοβίας. Θα προσπεράσω ακόμα και την ανεκμετάλλευτη ευκαιρία πριν και λίγο μετά το δημοψήφισμα, όταν μέρος των ΤΚ μιλούσε ανοικτά ενάντια στην παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων γιατί τούτο αφορά τις σχέσεις μας μαζί τους και την εξεύρεση κοινής βάσης.

Πως όμως να προσπεράσω το διάστημα μεταξύ πρώτης και δεύτερης κυριακής στις προηγούμενες προεδρικές και το τι ακολούθησε;

Ναι, έκαμαν και οι ΔΗΣΥ /Κας το ίδιο λάθος, άφησαν τότε τους δικούς τους φουστανελλάδες να ορίζουν ατζέντες και προσέτρεξαν στον Πίσκοπο για να εξασφαλίσουν την στήριξη του.

Εκείνο που με ενδιαφέρει όμως να ακούσω από εσένα παππού Ασερά είναι το “πότε θα δικαιούμαστε να ασκήσουμε κριτική στους ΑΚΕΛ / Χριστόφια”, λαμβάνοντας υπόψη ότι ουσιαστικά διέσωσαν τις ηγεσίες του “κέντρου” … επιτρέποντας τους να συνεχίζουν να κρατούν τον κόσμο δέσμιο … να συνεχίζουν να δυναμιτίζουν κάθε προσπάθεια για ΔΔΟ… να…

Πότε θα έχουμε το δικαίωμα κριτικής;

Μήπως στις επόμενες προεδρικές, όταν με συνεργασία ΔΗΣΥ -ΔΗΚΟ και πιθανό υποψήφιο πάλιν τον Κάς… το ΑΚΕΛ μας πει “μα τούτοι θα μας φέρουν πίσω το ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ”;

Έχω ξαναπεί πως η τοποθέτηση αυτή (λύση από τους κυπρίους για τους κυπρίους) ενέχει αν μη τι άλλο ένα παράδοξο:

Α) Γιατί όποια λύση έρθει στο προσκήνιο θα πρέπει να επικυρωθεί μέσω δημοψηφίσματος από τους κυπρίους – οπότε είναι τουλάχιστον πλεονασμός (ή, όπως εγώ το ονομάζω, επιτυχημένο, για ένα διάστημα, σύνθημα που τονώνει το ηθικό του κόσμου).

Β) Η όποια λύση “από κυπρίους για κυπρίους” θα πρέπει να ικανοποιεί τουλάχιστον άλλες τρεις χώρες. Αλλιώς, λύση γιοκ…

Και δεν λαμβάνω καθόλου υπόψη μου τον κίνδυνο που ενέχει ένα διεθνές (και ευρωπαϊκό) πρόβλημα να καταστεί διμερές.

Τελικά το θέμα δεν είναι το χρώμα της λύσης που μας ενδιαφέρει, ούτε και η υπογραφή που θα φέρει, αλλά η λύση καθ’ εαυτή. Έτσι δεν είναι;

Συνδιαχείρηση του κράτους σημαίνει η μια του συνισταμένη να μην μπορεί να επιβάλει στην άλλη μιαν απόφαση με το έτσι θέλω. Αυτή είναι η ουσία της Δημοκρατίας του Condorcet που εν πολλά πιο πλούσια τζιαι ανώττερη που την απλή πλειοψηφία.

Εμέναν τα θέματα που με ενδιαφέρουν παραπάνω σαν άτομο εν το περιβάλλον. Στην Ελβετία 80% λύουνται σε επίπεδο καντονιακού κράτους τζια 20% σε ομοσπονδιακό. Στην Κύπρο αποφασίσαν ήδη ότι όλα είναι αρμοδιότητα της κεντρικής κυβέρνησης. Άρα αν γινεί λύση, θα έχουμε ψουμίν να φάμε μαζί με τους τουρκοκυπρίους περιβαλλοντιστές.

Δυστυχώς δεν είσαι εσύ που καθορίζεις την δύναμη του αρχιεπισκόπου ούτε εγώ. Εν η κοινωνία, τζιαι προς το παρόν διά του πολλήν δύναμη, όπως διά τζαι η τουρκοκυπριακή κοινωνία δύναμην του Έρογλου. Τα πράματα ήδη εγύρασην που πολλήν τζιαιρον τζιαι θωρείς τζιαι συ πόσον δύσκολον είναι να τα σάσουμεν.

“…Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα καταργηθεί η ελευθερία της κάθε πολιτείας στον καταρτισμό των αναλυτικών προγραμμάτων, εντούτοις θα ήταν απαραίτητη μια αλληλοενημέρωση και συνεργασία σχετικά με το περιεχόμενό τους, ιδίως σε μαθήματα με βαρύνουσα σημασία, όπως αυτό της Ιστορίας, αφού το μάθημα αυτό χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν ή χρησιμοποιείται ακόμα ως ένα μέσο για τη διαμόρφωση ή την ενδυνάμωση της εθνικής συνείδησης των μαθητών και στις δύο κοινότητες στην Κύπρο. Θα ήταν παράλογο σ’ ένα ομόσπονδο κράτος μέσω της διδασκαλίας ή των διδακτικών εγχειριδίων της Ιστορίας να δημιουργούμε στο μαθητή την εικόνα του εχθρού για μια κοινότητα με την οποία διατηρούμε ένα κοινό κράτος! Και εννοείται ότι αυτό ισχύει και για τις δύο πλευρές. Η μια κοινότητα θα πρέπει λοιπόν να γνωρίζει τι διδάσκει η άλλη κοινότητα, δηλαδή να έχει τουλάχιστον γνώση των εγχειριδίων που χρησιμοποιούνται, ποιοι είναι οι στόχοι του μαθήματος, να δίδεται έμφαση στη διδασκαλία μέσα από τη χρήση των πηγών ώστε να αποφεύγεται όσο το δυνατό η μονόπλευρη θεώρηση και οι μαθητές να μάθουν να αναζητούν και την αλήθεια του άλλου.”…
Μαρία Μαυραδά, Παιδεία σε μια ομόσπονδη Κύπρο, Το Καλέμι Γενάρης 2010.
στο ίδιο τέυχος υπάρχει άρθρο του τ/κ εκαπιδευτικού Μπουράκ Μαβίς για τους αγώνες στο βορρά ενάντια στην μουσουλμανική κατήχηση.

Αυτόν το σχόλιο δείχνει ότι πραγματικά δεν εκαταλάβαμεν τι είναι ομοσπονδία ούτε εμείς που την θέλουμε. Τα ομοσπονδιακά κράτίδια θα έχουν πολλές, μα πάρα πολλές αρμοδιότητες που δεν αφορούν το άλλον κρατήδιο. Ξέρεις ότι ο εκπαιδευτικό σύστημα της Γενεύης τζιαι της Λοζάννης είναι εντελώς διαφορετικά; Τζιαι οι θκυό προτεστάντες εν τω μεταξύ. Φαντάσου ακόμα τες διαφορές μεταξύ Γενεύης τζιαι Βαλέ που είναι δεξιό καθολικό θρησκόληπτο καντόνιο. Τες διαφορές μεταξύ της Λοζάννης τζιαι της Ζυρίχης δεν τες ξέρω καν, διότι δεν ξέρω πως αναγιώννουν τα κοπελλούθκια τους οι γερμανοελβετοί. Ούτε καν που με ενδιαφέρει, τζιαι ούτε καν που ασχολήθηκα να μάθω. Με ενδιαφέρει πως είναι το σύστημαν στο οποίον σπουδάζουν τα δικά μου. Έτσι εν η ομοσπονδία. Ξηχάστε το ενιαίο κράτος. Ενωμένο δεν σημαίνει ενιαίο. Αυτόν το έκαμεν κουτσιά καθαρισμένα ο Τσιελεπής που το 1983 όταν ήρτεν στην Κύπρο σαν νέος διεθνολόγος.