Η προσπάθεια επανένωσης δεν μπορεί να τελειώσει με την υπογραφή μιας συμφωνίας. Αυτό είναι κάτι που μας απασχολεί πολύ λίγο, ίσως επειδή είμαστε τόσο πολύ απασχολημένοι με την διαδικασία επίλυσης αλλά και επειδή μια επανενωμένη Κύπρος φαντάζει πλέον σαν ουτοπία στα μάτια των πολιτών της.
Το ότι θα έρθει μια λύση «βιώσιμη» και «λειτουργική» δεν είναι με κανένα τρόπο το τέλος του δρόμου. Ίσως να μπορέσουμε να φτάσουμε σε μια συμφωνία που να φαίνεται και βιώσιμη και λειτουργική αλλά θα πρέπει να δεχτούμε ότι καμία συμφωνία δεν μπορεί να εγγυηθεί τέτοια πράγματα.
Η νομική/συνταγματική πλευρά του Κυπριακού δεν είναι η μοναδική και κατά την δική μου άποψη, ούτε η σημαντικότερη.
Δύο παραδείγματα:
-Μήπως θα αδυνατούσε η Τουρκία να εισβάλει αν δεν υπήρχε η Συνθήκη Εγγυήσεως; Όχι βέβαια! Η Συνθήκη ήταν απλά ένα πρόσχημα. Κανένα δεν έπεισε και η εισβολή και κατοχή συνεχίζουν να είναι παράνομες.
-Το σύνταγμα του ’60 δεν κατέρρευσε μόνο λόγω των εγγενών αδυναμιών του αλλά και λόγω των συμπεριφορών των δύο κοινοτήτων. Εάν η θέληση υπήρχε και από τις δύο κοινότητες θα μπορούσαν να λυθούν τα προβλήματα χωρίς βία.
Το παράδειγμα της Γιουγκοσλαβίας που χρησιμοποιείται κατά κόρον από όσους απορρίπτουν την ομοσπονδιακή λύση χρησιμοποιείται με λάθος τρόπο. Το πρόβλημα δεν ήταν η ομοσπονδία, η οποία ήταν λειτουργική και βιώσιμη για σχεδόν μισό αιώνα, αλλά η πλήρης κατάρρευση του οικονομικού συστήματος και η εκ βάθρων αλλαγή στο γεωπολιτικό σκηνικό. Θα ήταν πολύ αφελής κάποιος που θα επιχειρηματολογούσε ότι «αν η Γιουγκοσλαβία λειτουργούσε σαν ενιαίο κράτος θα ήταν ενωμένη σήμερα».
Το τρομακτικό με την περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας είναι ότι τα εθνικιστικά μίση που ήταν σε λήθαργο για τεσσερισήμισι δεκαετίες ξύπνησαν απότομα και προκάλεσαν απερίγραπτο πόνο και μιζέρια. Κάτι τέτοιο είναι πιθανότητα στην Κύπρο είτε παραμείνει στο στάτους κβο, είτε επανενωθεί, είτε διχοτομηθεί. Πρέπει να το χωνέψουμε ότι η ειρήνη δεν είναι δυο υπογραφές στο κάτω μέρος μιας σελίδας.
Κάτι που βρίσκω πολύ ανησυχητικό είναι η διαπίστωση ότι οι περισσότεροι Κύπριοι αντιλαμβάνονται την Επανένωση σαν μια ήττα. Ο όρος Οδυνηρός Συμβιβασμός έχει κερδίσει τους πάντες, ακόμη και τον εκάστοτε πρόεδρο. Γιατί είναι ο Συμβιβασμός Οδυνηρός; Πού βλέπουν την οδύνη; Στο άνοιγμα της Αμμοχώστου ή στην αποχώρηση των στρατευμάτων;
Ο συμβιβασμός, ότι μορφή και αν πάρει, σίγουρα δεν θα είναι εύκολος. Θα υπάρξουν προβλήματα που πιθανόν να μην μπορούμε να προβλέψουμε ή να φανταστούμε σήμερα. Η λύση τους θα απαιτεί ωριμότητα, ειλικρίνεια και πνεύμα συνεργασίας από όλους.
Αυτό που έλειπε από την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν ήταν απλά η ενότητα του λαού αλλά και η οποιαδήποτε πίστη προς το νέο κράτος. Όλοι έβλεπαν τους εαυτούς τους ηττημένους και την Κυπριακή Δημοκρατία σαν ένα βήμα προς τη «δικαίωση» των αγώνων τους. Μια τέτοια νοοτροπία θα είναι η συνταγή αποτυχίας για μια επανενωμένη Κύπρο.
Το δεδομένο ότι η οποιαδήποτε λύση θα πρέπει να εγκριθεί πρώτα σε δημοψήφισμα από τον λαό είναι εξαιρετικά σημαντικό αφού θα καταστήσει ανούσιες τις όποιες φωνές περί ήττας, επιβολής τρίτων κοκ.
Η Λύση θα είναι ο διακανονισμός ενός πολιτικού προβλήματος, η Επανένωση θα είναι μια συνεχής και όχι πάντα εύκολη προσπάθεια.
Tags: διαπραγματεύσεις, επανένωση, Λύση, Ομοσπονδία
Loading ...
Το αν ο Κυπραίος θα θεωρήσει την λύση ήττα η όχι θα κριθεί πάνω σε μια ειδοποιό λεπτομέρεια.
Στο Περουσιακό.
Αν ο πρόσφυγας πάρει πίσω την περιουσία του είτε κάτω απο ΕΚ είτε κάτω απο ΤΚ διοίκησή τότε η λύση είναι νίκη.
Για όσους (ΕΚ και ΤΚ) η γη τους έχει μετατραπεί σε αεροδρόμια δρόμους νοσοκομεία σχολεία κτλ. αυτούς θα πρέπει να τους δοθεί αποζημίωση ή άλλη περιουσία απο αυτή που κατέχει η εκκλησία και αποτελεί το 1/3 του νησιού.
…θέλει ή δεν θέλει ο αρχίπαπας, να δημευθεί ως πρωτογενές δίκαιο μικρό μέρος της αφορολόγητης περιουσίας της εκκλησίας και να δοθεί σε αυτούς τους πρόσφυγες..
Απο εκεί και πέρα όλα τα άλλα είναι μαϊντανός.
Προφανώς ο Κυριάκος δεν είναι Κυπραίος για να μιλά τόσο υποτιμητικά για τους συμπατριώτες του ή μήπως είναι και στην ουσία ότι γράφει για τους κύπριους αφορούν τον ίδιο? Προφανώς αυτό είναι που συμβαίνει, πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς τον εμπαθή και κατά βάση κομπλεξικό τρόπο που εκφράζετε.
Κατά τα λοιπά ουδέν αξίζει σχολιασμού.
αμάν κοπέλια επροσβάλαμεν την αρία φυλή..
Εύστοχο κείμενο.
Η «οδύνη» της λύσης πιστεύω οφείλεται σε διαχρονική εθελοτυφλία: νομίζουν πολλοί πως η λύση αναμένεται να «λύσει» μόνο τα δικά μας προβλήματα που ξεκίνησαν ξαφνικά μια καλή πρωία το καλοκαίρι του 1974. Οι πιο πολλοί ξεχνούν πως το Κυπριακό ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν το 1974 και αφορά και μια ολόκληρη άλλη κοινότητα.
Αν το ζήτημα μπεί σε αυτή τη διάσταση διερωτούμαι πόσοι ακόμα θα νοιώθουν την ίδια «οδύνη».
Η οδύνη προκύπτει από την πολιτική μας ιστορία και την παιδεία μας. Δυστυχώς εμπεδόθηκε στο λαό ότι «νίκη» της Κύπρου συνεπάγεται «ήττα» της Τουρκίας.
2 στιγμιότυπα:
- 1959.Ο Μακάριος εκφωνεί το «νενικήκαμεν» και βγάζει τα πλήθη στους δρόμους. Πολύ αργότερα μάθαμε πόσο μεγάλη ήττα ήταν τελικά…
- 2004.Με το πέρας της διαδικασίας του Μπούργκενστοκ ο Ερντογάν εμφανίζεται περιχαρής ενω οι Καραμανλής και Τάσσος εμφανίζονται σαν βρεγμένες γάτες.
Δυστυχώς είναι πανεύκολο να στηθεί μια νίκη ή μια ήττα.
Μια διορθωση Το 2004 τη νυκτα που ο θα παραδιδοταν το τελικο σχεδιο ο τασσος παπαδοπουλοσς ηταν περιχαρης αδιαψευτος μαρτυρας οι εικονες απο τα τηλεοπτικα καναλια .
@Παύλο, δεν συμφωνώ με τα 2 στιγμιότυπα που αναφέρεις.
το 1959: Ανεξαρτησία – με όλες τις ελλείψεις ήταν Ανεξαρτησία το μοναδικό μας όπλο μέχρι και σήμερα – και δεν είχε τίποτε να κάνει με τους ΤΚ.
Το 2004: μήπως πιστεύεις ότι το συμφώνησαν κιόλας(Τουρκική, Ελληνική πλευρά); γιατί να μην ήταν πράγματι η αποτύπωση της πραγματικότητας;
@Γορδιος
Νίκη θα ήταν η Ένωση με την Ελλάδα, σύμφωνα τουλάχιστον με τις τότε επιδιώξεις της πλευράς μας. Αργότερα μας είπαν για τις πολιτικές του εφικτού και για το ότι η πλευρά μας αποδέχτηκε την Ζυρίχη μετά από αφόρητες πιέσεις, ότι δεν ήταν λειτουργική κλπ. Η ΕΟΚΑ είχε σοβαρά προβλήματα ανεφοδιασμού. Εξ’άλλου ποιανού νικηφόρου στρατου ο στρατηγός (Γρίβας) εξορίζεται μετά το «νενικήκαμεν»;
Μην παρεξηγείς τα παραδείγματα, δεν κρίνω την ουσία ούτε της Ζυρίχης ούτε του Σχεδίου Ανναν αλλά την επικοινωνιακή πολιτική των ηγετών.
Γι’αυτό και η Αδούλωτη Κερύνεια εχτές έκανε διαδήλωση έξω που το προεδρικό. Διότι για αυτούς «λύση» είναι οι περιουσίες τους.
Αν δεν τις πιάνουν αυτοί, δεν πρέπει να τις πιάσει κανένας. Καλύτερα 100 χρόνια να κολλούμε αυτοκόλλητα στα φανάρια παρά μια διευθέτηση.
Λυπουμε αλλα ο πολεμος εν ηταν Τζιερυνια Vs Τουρκια. Οι προσφυγες ετραβησαν τζιαι τραβουν το βαρος της κατοχης μονοι τους ενω οι αλλοι πλουτιζουν παν στην ρασιη τους. Που εννα δεχτουν οι Λεμεσιανοι τζιαι οι Παφιτες να δωσουν την περιουσια τους εννα δεχτουν τζιαι οι τζιερυνιωτες. Λυση χωρις την αποδοση των περιουσιων εν μπορει να υπαρξει διοτι απλουστατα εννεν λυση αλλα παραδοση. Λυση σημαινει να πιασιν τζιαι οι τουρτζιοι τζιαι εμεις κατι. Ιντα επανενωση μιλουμε αμαν ο λαος κρατηθει χωριστα μεσω του περουσιακου. Τουτο εν νομιμοποιημενη διχοτομιση.
Απ’ότι ακούμε περιουσίες δεν θα χαθούν. Αν δεν επιστραφούν θα ανταλλαγούν ή θα αποζημιωθούν. Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν τελικά το πρόβλημα των Κερυνειωτών είναι οικονομικό, συναισθηματικού συνδέσμου με την περιουσία τους, ή αν απλά δεν θέλουν να ζήσουν υπό ΤΚ διοίκηση.
Θεωρώ το τελευταίο το πιό πιθανό και ίσως να είναι και ενδεικτικό του ΕΚ προβληματισμού. Η Δρακούνα θα μετακόμιζε στην υπό ΤΚ διοίκηση Κερύνεια για παράδειγμα; Από την άλλη τι είναι πιό σημαντικό, το να κατοικείς στη γη που αγαπάς ή η εθνικότητα του μουχτάρη;
Παρόλη την «αισιόδοξη αφέλεια» του συγγραφέα, που διαφαίνεται μέσα από κάποιες διατυπώσεις, όπως η ρητορική απορία γιατί κάποιοι θεωρούν τη λύση οδυνηρή (!), το άρθρο αυτό τοποθετεί (ειδικά με την τελευταία του πρόταση) το θέμα στη σωστή του διάσταση. Που είναι πως όποια κι αν είναι τελικά η «λύση», το αν θα λειτουργήσει και αν θα επανενώσει το νησί, είναι «άλλου παπά Ευαγγέλιο». Και η αλήθεια είναι, πως με διαχρονική ευθύνη της πολιτείας, η κυπριακή κοινωνία (Ε/Κ και Τ/Κ) είναι ανέτοιμη και απροετοίμαστη για την «επόμενη μέρα».
Όσο για το περιουσιακό έχω μια πρόταση που νομίζω πως είναι απολύτως λειτουργική και δίκαιη: Να δώσει η Δρακούνα (και η/ο κάθε Δρακούνα/ος) που φαίνεται πως είναι υπεράνω περιουσίας, ατομικής ιδιοκτησίας και υλικών αγαθών, τη δική της/τους περιουσία στην ελεύθερη Κύπρο στον κυπρολέων (και σε όλους όσους τόσο «ταπεινά» σκεπτόμενοι θέτουν αυτό το θέμα) και εκείνος να αποποιηθεί τα δικαιώματά του στα κατεχόμενα. Το ίδιο παράδειγμα ας ακολουθήσουν όλοι όσοι δεν θεωρούν το περιουσιακό ουσιαστικό ζήτημα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αν γίνει ένα κίνημα «δίνω εγώ ότι κατέχω για να μη πιεστούν οι συμπατριώτες μας τουρκοκυπριοι», αυτό το φλέγον ζήτημα θα λειθεί εν μία νυκτί…
Εποξική;
Καλό, αλλά εγώ θα ένιωθα πιό ασφαλής με κανένα-θκυό μπράκετ.
θα συμφωνήσω με τη Δρακούνα και θα συνεχισω με την τεράστια ευθύνη των ΜΜΕ και όλων όσων δεν αντιδρούν σε αυτά που ακούμε. γιατί σε όλα τα ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις χθες έπαιζε κάθε ώρα η είδηση για την αντικατοχική της αδούλωτης κερύνειας και οι δηλώσεις του προέδρου του σωματείου και δεν είδα ούτε ένα ελληνοκυπρικό κανάλι στην εκδήλωση της πλατφόρμας εκ και τκ έκπαδευτικών; αυτό που θα ενώσει την κύπρο είναι να πιστέψουμε και να ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ για να γίνει αυτή η επανένωση δική μας πριν και μετα τη λύση.
Συμφωνώ ότι μια καλή διευθέτηση στο περιουσιακό και εδαφικό θα βοηθήσει πολύ στην επανένωση διότι ο κόσμος δεν θα νιώθει αδικημένος ή ότι οι άλλοι πλουτίζουν πάνω στη ράχη του. Εγώ διαφωνώ με το πείσμα που επιδεικνύουν διάφορες οργανώσεις (χωρίς να έχει ακόμα συμφωνηθεί κάτι).
Η Αδούλωτη Κερύνεια εχτές απαίτησε να διακοπούν οι συνομιλίες Κάτσε ρε φίλε. Αν δεν κάνουμε συνομιλίες πως θα λύσουμε το πρόβλημα?
Drakouna,
Α μπα τζιαι θέλουν να το λύσουμεν;
Πρώτα συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες τζιαι ιδιαίτερα στους διαχειριστές. Το σημερινό κείμενο νομίζω ότι καθρεφτίζει τον στόχο τζιαι την λογική τούτης της σελίδας: ότι η λύση τζιαι η επανένωση(πριν τζιαι μετά) πρέπει να ζυμωθούν, να σηζητηθούν τζιαι πάνω που ούλλα να διευκολυνθούν μέσα στην κοινωνία, μέσα στους δρόμους, μέσα στες εφημερίδες, πάνω στο διαδίκτυο, μέσα στα κκαφέ, μες τες αυλές των σχολείων. Το ότι ο Αρχιεπίσκοπος εν διά γή, το ότι τα ΜΜΕ παίζουν αρνητικό ρόλο, δείχνουν που μόνα τους ότι οι βαθκιές ρίζες των παραγόντων που συντηρούν την διχοτόμηση τζιαι αποθαρρύνουν την επανένωση εν μες την κοινωνία που έχουν το βάθος τους.
Συμφωνώ απόλυτα με το αρχικό κείμενο του Παύλου.
Πως να μην είναι οδυνηρή μια λύση όταν αγνοείς πως αυτό που θεωρείς δίκαιο έχει οικοδομηθεί πάνω σε μια αδικία; Πόσο «ελληνική» θα ήταν η Κερύνεια αν δεν είχαμε αντιμετωπήσει τους Τ/Κ ως τη «βρωμιά» που κρύβουμε όπως κρύβουμε τις σκόνες μας κάτω από τις πολυθρόνες μας πριν το 74;
Η λύση της ομοσπονδίας έτσι κι αλλιώς ήταν η μόνη σοφή λύση και ΠΡΙΝ την εισβολή. Έχουμε αποδείξει περίτρανα πως αμφότερες οι κοινότητες δεν έιχαμε την πολιτική ωριμότητα να ζήσουμε σε ένα ενιαίο κράτος. Τώρα γιατί ζητάμε τα ρέστα; Αμα δεν είσαι ικανός να ζήσεις στα πλαίσια ενός δημοκρατικού «γάμου» αυτό δεν αναιρεί το δικαίωμα της μιας ή της άλλης πλευράς να ζητήσει τουλάχιστον μια δημοκρατική «διάσταση». Απλά δεν έχουμε αποδεκτεί πως οι Τ/Κ πραγματικά είναι Κύπριοι και πως δεν έχουν ούτε και στο ελάχιστο
λιγότερα δικαιώματα από μας σ΄αυτό τον τόπο έστω κιαν αποτελούν την μειοψηφία. Ούτε σήμερα το έχουμε δεχτεί. Γι αυτό σκεφτόμαστε και μιλάμε με μαξιμαλιστικούς όρους προβάλλοντας τα δίκαια των προσφύγων και αγνοώντας την ιστορική πραγματικότητα που λέει πως δυστυχώς τα δίκαια, όχι μόνο των προσφύγων αλλά και των υπολοίπων Ε/Κ έχουν εδραιωθεί πάνω στη καταπάτηση των δικαιωμάτων της άλλης κοινότητας.
Γράφεις ότι «….τα δίκαια, όχι μόνο των προσφύγων αλλά και των υπολοίπων Ε/Κ έχουν εδραιωθεί πάνω στη καταπάτηση των δικαιωμάτων της άλλης κοινότητας».
Η απορία μου είναι ποιο δικαίωμα της άλλης κοινότητας καταπατώ με το να θέλω να επιστρέψω στο σήμερα κατεχόμενο σπίτι μου;
Demon και Κυπρολέων,
Η περιουσία είναι μόνο μια εκ των παραμέτρων που αποτελούσαν το «σύμπαν» του καθενός εκ των Κυπραίων κατά το 1963 ή το 1974.
Μετά κάτι φοβερό συνέβηκε και αυτό το σύμπαν ανατράπηκε εντελώς.
Η όποια λύση είναι δυνατόν να δώσει πίσω κάποια ή καθόλου περιουσία πίσω σε κάποιους, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να δώσει πίσω τα παιδικά χρόνια της συζύγου μου , ή να φέρει πίσω στη ζωή και στο χωριό του τον πατέρα μου.
Δεν βλέπω γιατί η περιουσία να αποτελεί ΤΟ πιο σημαντικό κεφάλαιο για κάποιους. Δεν βλέπω γιατί πρέπει να αποτελεί στόχο η πλήρης δικαίωση για όσους νοιάζονται περισσότερο από όλα για αυτή την παράμετρο.
Διαφορετικές διέξοδοι θα υπάρχουν σε κάθε μια από τις λοιπές παραμέτρους.
Το ζητούμενο δεν μπορεί να είναι σε καμιά περίπτωση η ατομική δικαίωση. Το ζητούμενο είναι αν μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα καινούργιο «σύμπαν» στο οποίο να μην έχουμε ξανά αδικίες.
Αυτή είναι η ουσία, η οποία να μου επιτρέψεις να θεωρήσω είναι πιο σημαντική από την περιουσία.
Στο πλαίσιο που το βάζεις δεν διαφωνώ. Δεν αντέχω να ακούω όμως ανοησίες πως κάποιος που έχει περιουσία εκεί ΔΕΝ θα τη διεκδικήσει κι αν τη διεκδικήσει γίνεται αυτόματα συμφεροντολόγος. Όποιος έχει και θέλει να δώσει, ή όποιος έχει κ δεν θέλει να διεκδικήσει το δικαίωμά του, είναι ατομικό θέμα. Επί του συνόλου όμως, μια λύση που δεν θα λαμβάνει υπόψη της το περιουσιακό δεν είναι λύση, είναι ξεβράκωμα. Τελεία.
Εγώ φυσικά δεν είχα, δεν έχω και ούτε (υπό Τ/Κ διοίκηση) θα επιδιώξω ποτέ να έχω από κει περιουσία. Αλλά τώρα, σε μια κοινωνία σαν αυτή που ζούμε, όπου το χρήμα και η επίδειξη είναι το ΠΑΝ, να βγαίνουν κάποιοι και να το παίζουν και υπεράνω – με ξένα κόλυβα φυσικά όπως λέμε στο χωριό μου, δεν το τρώω έστι εύκολα ρε φίλε…
Στροβολιωτη,
Το περουσιακο μπορει μονο να λυθει μεσω του να δοθει στο ιδοκτητη το πρωτο δικαιωμα. Η καταπατηση ιδιωτικων προσωπικων δικαιωματων δεν επιτρεπεται για το συμφερον του συνολου. Τουτο εννεν θεμα προς συζητηση. Εσιη ομως τροπο να λυθει το προβλημα. Να γινει ενα φορεας που θα εσιη αρκετα λεφτα (μιλω για 2-3 δις). Οσοι θελουν αποζημειωσεις ή ανταλλαγες θα βαλουν τις περιουσιες τους σαν escrow συν χαλιτικη γη. Ο φορεας τοτε εννα ξεκινηση τις ανταλλαγες. Αμαν λυψει η γη (διοτι οι Τ/Κ εκτοπισμενοι εν ποιο λλιοι που τους Ε/Κ εκτοπισμενους) τοτε να ξεκινησουν οι αποζημειωσεις, αμαν τελειωσουν οι αποζημειωσεις να ξεκινησουν αφορολογητες εκμισθωσεις με συνεισφορα του φορεα. Στο τελος της ημερας νομιζω ουλλοι ενναν ικανοποιημενοι. Αρκετοι Ε/Κ δηλωνουν οτι εννεν ετοιμοι να ζησουν υπο Τ/Κ πλειοψηφια. Αν για καποιο λογο οι Ε/Κ εχουν πλειοψηφια γης στην Τ/Κ πολιτεια εν εχαθηκε ο κοσμος. Τζιεινο που υποτιθεται θελουν εν πλυθιασμικη πλειοψηφια….ετω μια λογικη λυση που να μεν παραβιαζει κανενου το δικαιωμα της ιδιοκτησιας. Ποιος ο λογος να ξεκινησεις μια νεα πορεια παλε μεσω πονου τζιαι πικριας. Επιπλεον εχουμε επανενωση οπως λαλουμε οτι θελουμε.
Disdaimona
οι ΕΜΕΙΣ εν εκαμαμε τιποτε….η Τ/Κ ηγεσια με καθοδηγηση της Τουρκιας εδημιουργησε της καταστασεις για να επιτραπει της Τουρκιας να εισβαλει. Η Ελλαδα εκαμε το ιδιο μεσω της ΕΟΚΑ Β. ΕΜΕΙΣ εβοσκαμε τις αιγιες μας στο χωρκο μας τζιαι η περιουσια του παππου μου που ελουβα τις ελιες εν εδραιωθηκε στην ρασιη καμιας αλλης κοινοτητας μονο στην δικη του ρασιη. Ουδεμια ευθυνη φερω για την κατασταση τζιαι την περιουσια μου δεν την καμνω volunteer ουτε για του Ε/Κ ουτε για τους Τ/Κ. Τα χωραφκια ειχαμε τα πριν που να υπαρχη Κυπριακη Δημοκρτατια, πριν να υπαρχη Ελληνικη Δημοκρατια τζιαι πριν να υπαρχει Τουρκικη Δημοκρατια. Τα δικαιωματα μου εδραιωθηκαν αμαν εγενηθηκα σαν ανθρωπος……τιποτε αλλο εν εχρειαζετουν για να τα πιασω
@ Οθέλλος
Οθέλλο, σαν άνθρωποι δεν είμαστε αφηρημένες οντότητες, είμαστε καθόλα υλικές (συμπεριλαμβανομένων των συναισθηματικών,πνευματικών κ.λπ ιδιοτήτων μας) οντότητες. Είναι γι αυτό απόλυτα φυσικό το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να θέλει να επανακτήσει την συγκεκριμένη υλική του περιουσία, όχι μόνο για λόγους επιβίωσης αλλά και για ηθικούς ή συναισθηματικούς λόγους.
Πρέπει όμως ταυτόχρονα να δεχτούμε πως σ΄αυτόν τον τόπο μια μερίδα του κόσμου ήταν «δεύτερης κατηγορίας πολίτες»,όι τέλεια κυπραίοι, λλιον κκιλίτζιροι, τη εποχή ακόμα που οι δικοί μας γονιοί έκτιζαν ή εκληρονομούσαν το μέλλον τους.
Οι δικοί μας γονιοί εμεγαλώσαν με τις εμμονές του Μακαρίου και με τις εμμονές του Γρίβα.
Δεν ξέρω ποια θα ήταν η πολιτικής τους στάση αν μπορούσαν να υποψιαστούν ότι κάποια μέρα τα δικά τους παιδιά θα περνούσαν τις συνέπειες και τον πόνο της προσφυγιάς.
Λένε πως ένα πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί με τους ίδιους όρους που δημιουργήθηκε. Η πίττα δεν μοιράστηκε σωστά από την αρχή, μακάρι να μοιραζόταν.
Τώρα, δεν μπορούμε να παραδώσουμε τη μισή Κύπρο στη Τουρκία, ούτε μπορούμε να λέμε ψέματα πως η διατήρηση του στάτους κβο θα αποβεί προς όφελος της πλευράς μας. Αυτό το ψέμα μπορούμε να το λέμε στον εαυτό μας αλλά όταν θα πρέπει να πληρωθεί το τίμημα εμείς δε θα είμαστε εδώ για να το πληρώσουμε.
Όπως δεν είναι εδώ οι Μακάριοι και οι Γρίβες.
Η δική μας γενιά πρέπει να οραματιστεί μια Νέα Κύπρο, να σπάσει την αλυσίδα της καταστροφής και του παραλόγου και ο καθένας μας να προχωρήσει αποδεχόμενος τα αποτελέσματα της πολιτικής ανωριμότητας που μας έφερε εδώ που μας έφερε.
Πατρίδα δεν είναι μόνο το παρελθόν μας. Πατρίδα πρέπει να γίνει και το μέλλον μας σε αυτό τον τόπο. Αν και η δική μας γενιά φανεί ανάξια να υπερβεί τις εμμονές της
τότε απλά θα είμαστε το τελευταίο κομμάτι της κυπριακής τραγωδίας αλλά δεν θα είμαστε ούτε πατριώτες ούτε αδικημένοι ήρωες.
@ kyproleon
Ούτε εγώ έκαμα τίποτε…τζαι εγώ εκάθουμουν πουκάτω που τες πορτοκκαλιές του παππού μου στο Βαρώσι την ημέρα που το εβομβαρδίζαν. Ούτε εγώ έκαμα τίποτε…
Τζαι εγώ εκράτουντον που το σιέρι την ημέρα που επερνούσαν τα φορτηγά με τους πραξικοπηματίες τζαι εμαζέφκαν ξύλα να κάψουν την κυπριακή σημαία.Ούτε εγώ έκαμα τίποτε…αλλά άκουσα τον παππού μου που εδάκρυσε τζαι είπε μου…Αναγιώσαμεν τα φίθκια μες τον κόρφο μας…
αρα εν πρεπει να θυματοποιησουμε ξανα το λαο μας τζιαι Ε/Κ τζιαι Τ/Κ…πρεπει να ευρουμε μια ΕΝΤΙΜΗ λυση για την οποια ουλλοι να προσπαθησουμε να καμουμε να δουλεψει…..believe it or not υπαρχουν λυσεις τζιαι τροποι….ειμαι αισιοδοξος οτι μπορουμε να εχουμε μια ομοσπονδια που εν θα παραβιαζει κανενου τα δικαιωματα του….εν οι λεπτομερειες το προβλημα….θελει πολλη προσοχη τι δεχουμαστε. Εν τα ζιζανια της Τουρκιας…..παντα εννα εχουμε κουφαες στην Κυπρο το κρατος πρεπει να εν δυνατο, λειτουργικο τζιαι δημοκρατικο για να μπορει να αντεπεξελθει. Στο μελλον εν δουμε οϊ μονο ελληνοκεντρικο φασισμο, αλλα τζιαι φιλοναζιστικο, ρατσιστικο συν του αναρχικους. Μονο με κρατος δηοκρατικο που λειτουργα για του πολιτες του μπορει να αντεπεξελθει
κυπρολέων τι θέλεις να πεις με τούτον το ακατανόητο;
«Στο μελλον εν δουμε οϊ μονο ελληνοκεντρικο φασισμο, αλλα τζιαι φιλοναζιστικο, ρατσιστικο συν του αναρχικους.»
για κάμε το πιο λιανά σε παρακαλώ
Εννοω οτι στην Κυπρο οι φασιστικες τασεις εχουν να καμουν με ατομα που χρησιμοποιουν την αγαπη για την Ελλαδα….πχ η ΕΟΚΑ Β ηταν μια οργανωση με φασιστικες διαθεσεις τζιαι εχρησιμοποιαν την Ελλαδα σαν λαβαρο. Αλλες οργανωσεις σημερα λλιον φασιστικες οπως η Χρυση Αυγη τζιαι τζιεινη χρησιμποια «ελληνοκεντρικα» συμβολα. Ομως οσον γινουμαστε παραπανω integrated με την ευρωπη εννα δουμε οργανωσεις που εν θα καταναγκη «μπλε» Εννα ασχολουνται με τους μεταναστες, τους γκευ αλλα εν θαν υπερλληνες. Τουτοι μαζι με τους αναρχικους ….οπως τζιαι στην ευρωπη δημιουργουν χαοτικες καταστασεις που καποτε φαινεται οτι το κρατο τζιαι η δημοκρατια αδυνατουν να αντιμετωπισουν (ελλαδα πχ). Ενα κρατος λειτουργικο, δημοκρατικο χωρις περιθοριωμενες ομαδες μπορει καλλιτερα να αντεπεξελθει….
Εμμονές υπάρχουν και από τις δύο πλευρές . Το ερώτημα είναι αν θα μπορέσουν να κάνουν όλοι (δηλ. και ΤΚ και ΕΚ) τις υπερβάσεις που πρέπει να γίνουν;
Δεν αμφιβάλλω ότι κάποιοι συμπατριώτες μας (και ΤΚ αλλά και ΕΚ) αδικήθηκαν πριν το 1974. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι 36 σχεδόν χρόνια μετά την εισβολή πρέπει κάποιοι άλλοι να στερηθούν για πάντα τον τόπο τους (δηλδή κάτι το Ιερό). Ειδικά όταν είναι ολοφάνερο πως κάτι τέτοιο μόνο εμμονές εξυπηρετεί.
Προσωπικά δεν έχω την απαίτηση από οποιονδήποτε άλλο να στερηθεί τον τόπο του. Γιατί λοιπόν ο άλλος να έχει μια τέτοια απαίτηση από μένα;
αγαπητέ Κυπρολέων
νομίζω είσαι λλίον συγχισμένος.
εθνικισμός χωρίς ρατσισμό μπορεί να υπάρξει,
ρατσισμός (δηλαδή φασισμός) χωρίς εθνικισμό εν μπορεί να υπάρξει. εν θα έσιει σταθερό σημείο αναφοράς.
οι νεο-φασιστικές ομάδες σε Ελλάδα (χρυσή αυγή) τζιαι Κύπρο (ελαμ) είναι τζιαι θα είναι κατ’ ανάγκην εθνικιστικές. όπως τζιαι οι νεοφασίστες σε άλλες ΕυρωπαΪκές χώρες. πως να πεις «έξω οι ξένοι» αν δεν έσιεις αναφορά σε τζιαι επίκεντρο το εθνικό «υποκείμενο»;
για τους αναρχικούς ο παραλληρισμός τους με τους φασίστες συνιστά φτηνή αστική προπαγάνδα
τζιαι η προσέγγιση «ότι δημιουργούν χαοτικές καταστάσεις» άρα επικίνδυνες για την δημοκρατία εμέναν θυμίζει μου χούντα.
Αγαπητέ Kyproleon,
Δεν θέλω να ακουστώ ως κακός ή περιπαίχτης ή να ΣΕ θίξω, αλλά ακόμα ένας σχολιογράφος [ο Gregoris] λέει ότι ΕΙΣΑΙ «λλίον συγχισμένος»!
Προσωπικά απολαμβάνω το γράψιμο σου [όπως ξαναείπα εκπέμπουν κατά βάθος αισιόδοξα μηνύματα] όμως νομίζω πως κάπου συγχύζεις κάποια πράγματα ή αναλύεις τα γεγονότα και τις εξελίξεις αντιφατικά … Ενώ θες να ακούγεσαι αισιόδοξος, οι προσεγγίσεις ΣΟΥ χαρακτηρίζονται από επιφυλάξεις, φοβίες και καχυποψίες, οι οποίες όμως δεν τεκμηριώνονται με πολιτικά επιχειρήματα, αλλά στηρίζονται πιο πολύ στο συναίσθημα αλλά και σε στερεότυπα και προκαταλήψεις … Συνάμα έχω και την αίσθηση ότι οι απόψεις ΣΟΥ εκφράζουν κι έναν έντονο ατομικισμό [πως δηλαδή κατοχυρώνεται πρώτα και κύρια το προσωπικό όφελος] …
Gregori….ratsismos sthn ameriki tziai sthn notio afriki htan basismenos oi sto htan Ellhnes oute sto oti htan egglezoi alla sto oti htan asproi se antQesh me tous mavrous…nai mporeis na esihs ratsismo xwris eQnikismo…alla ontws prepei an esih mia diaforethkothta.
Oi anarxikoi tziai oi fasistes aposkopoun sthn dhmiourgia xaous gia na kataljhsoun thn astikh Dhmorkatia. emena areskei mou h astikh Dhmokratia…en exw sysgxish epi tou Qematos.
Ο άθρωπος εν ξεκάθαρος, αρέσκει του η αστική δημοκρατία. Ο ατομοκισμός εν μέρος της…
Το να βάλλεις τους φασίστες τζιαι τους αναρχικούς στο ίδιον σακκούλλι εν κάπως τραβηγμένο Κυπρολέοντα. Αναρχισμός νομίζω εν κάτι βαθύττερο που εναν αθηναίο τηνέιτζερ που κρούζει λάστιχα.
@Ανεφ,
Ο ατομικισμός εν ο λόγος που το περιουσιακό εν μέρος του προβλήματος. Δεν είναι θέμα οφέλους αλλά βασικού δικαιώματος στην περιουσία.
Anef Oriwn…eimai aisiodojos (eimai gay remember?
) parola ta antixoa pou exoume gyrw mas.
Gia to amomikismo…pistevkw sthn prostasia twn atomikwn dikaiwmatwn tou kaQenos xexwrista….px an h pleiopsifia en Qelei gay gamo emena en me endiaferei. En Qa rwthsoume thn pleiopsifia gia ta idiwtika proswpika atomika dikaiwmata kapoiou. H prostasia twn dikaiwmatwn tou atomou xexwrista fernei dikaiwmata gia oullous. Opws sou eipa tziai prin men me krineis me ta kaloupia pou xereis alla eimai polla staQeros se tzieina pou lalw.
Mporeis na evreis to pattern ths skepseis mou h mproreis na me Qewrhseis sygxismeno. Ta stereotypa tziai tis prokatalhpseis exotes dioti eimai anQrwpos. Nomizw exw eidhkothta na xerw peri prokatalhpsewn tziai stereotypwn. Esy en esihs?
Fysika enna milw me synaiSQhma…oute dhmosiografos eimai oute politikos…oute sobarofanhs dikhgoros …eto tziai giw ena plasma tou Qeou eimai.
Και μερικά σχόλια πάνω σε 2-3 σημεία του κυρίως κειμένου της ανάρτησης του Pavlou [ανεξαρτήτως του τι έχει ειπωθεί μέχρι τώρα στη συζήτηση]:
1. Για την Γιουγκοσλαβία: Συμφωνώ απόλυτα με το Postadji Pavlo στο ότι “… Το πρόβλημα [στην Γιουγκοσλαβία] δεν ήταν η ομοσπονδία, η οποία ήταν λειτουργική και βιώσιμη για σχεδόν μισό αιώνα, αλλά η πλήρης κατάρρευση του οικονομικού συστήματος και η εκ βάθρων αλλαγή στο γεωπολιτικό σκηνικό…” Να συμπληρώσω όμως δύο πράγματα:
i. Οι βάσεις για την ενοποίηση του συγκεκριμένου χώρου [της μετέπειτα Γιουγκοσλαβίας] και των ανθρώπων που κατοικούσαν στην περιοχή και που τελικά οδήγησαν σε ομοσπονδοποίησης τέθηκαν ακριβώς με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πόλεμου [και την κατάρρευση και διάλυση της Αυστροουγγαρίας] με τη δημιουργία του Βασιλείου των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων. [Η Βοσνία – Ερζεγοβίνη ήταν δορυφόρος της Κροατίας ενώ το Μαυροβούνιο δορυφόρος της Σερβίας. Η Δημοκρατία της Μακεδονίας ήταν δημιούργημα του Τίτο για να στεγάσει εθνικά τους Σλαβομακεδόνες, ενώ δημιουργήθηκαν και δυο αυτόνομες περιοχές εντός της Σερβίας – το Κόσοβο για τους Αλβανούς και η Βοϊβοδίνα για τους Ούγγρους] …
ii. Με την κατάρρευση του σοσιαλιστικού πολιτικού και οικονομικού συστήματος και την ανάπτυξη πλέον ατομικο-ιδιοκτησιακών και καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και εμπορίου δημιουργήθηκαν από τις αναπτυσσόμενες πλέον εθνικές επιχειρηματικές τάξεις φυγόκεντρες δυνάμεις [για αυτόνομη και ανεξάρτητη ανάπτυξη] που οδήγησαν και στην επανεμφάνιση των επιμέρους εθνικισμών και στη διάλυση του ομοσπονδιακού συστήματος …
2. Ο όρος “οδυνηρός συμβιβασμός” [και οδυνηρές παραχωρήσεις] αποτελεί κατα την δικιά μου άποψη συμβιβασμό της ελληνοκυπριακής αστικής τάξης [συμβιβασμό γιατί λόγω του ότι η ελληνοκυπριακή κοινότητα είναι πολυπληθέστερη, η ελληνοκυπριακή αστική τάξη θα ήταν και κυρίαρχη σ’ ένα ενιαίο κράτος] για διαμοιρασμό της πολιτικής εξουσίας με τη μειοψηφούσα τουρκοκυπριακή αστική τάξη/κοινότητα – εξ ου και οι ενστάσεις για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο. Προσωπικά ΠΟΤΕ δεν κατάλαβα γιατί η Ομοσπονδία να θεωρείται ως οδυνηρός συμβιβασμός, για ένα ελληνοκύπριο προλετάριο/εργαζόμενο …
3. Να αναφέρω ότι ο “συνάδελφος” συντελεστής στο Blog αυτό, ο Stelios ο Papalangi, ΔΕΝ μιλά για λύση του [κυπριακού] προβλήματος αλλά για διαχείριση του προβλήματος [link: http://spapalagi.blogspot.com/.....st_27.html.
Anef_Oriwn
Δευτέρα 11/1/2010
oti Qeleis pe tous re Pavlo tzieinoi pou anti na paennoun mesw tw dhmokratikwn Qesmwn…nai ths astikhs dhmokratias prospaQoun na epibaloun tis apopseis tous mesw ths bias….en espoudasa ellada na jerw gia tous anarxikous tziai tous fasistes tziai ta loipa…tzieinous pou foroun koukkoules. Nomizeis koftei kanena inta pou Qeloun tziai inta pou zhtoun….koftei oti foroun koukkoules tziai krouzoun aftokinita.
Adynames inneffient corrupt dhmokraties en exoun peistika epixeirhmata enanti toutwn omadwn.
Tziai kati allo gia ton Gregori…ennen xaotikh katastash oti oi eokabhtatzies epirobolousan ton kosmo…en eplhghke h dhmokratia?
Κυπρολέων,
Νομίζω το γεγονός του ότι το περιουσιακό ξεκινά από το ποιος κατέχει το κοτσιάνι, εχει κατοχυρωθεί.
Από κει και πέρα ο Χριστόφιας και ο Ταλάτ κάνουν ακριβώς ό,τι εισηγείσαι, και συνεπώς δεν πρέπει να διαφωνείς μαζί τους
Ψάχνουν να βρουν τρόπους και εργαλεία για να μείνουν οι περισσότεροι ευχαριστημένοι!
Μια διόρθωση όμως: το δικαίωμα της ιδιοκτησίας μπορεί κάλλιστα να απαλλοτριωθεί για το καλό του συνόλου: δρόμοι, πάρκα, αεροδρόμια, σχολεία, ακόμα στέγαση προσφύγων, δημιουργία στρατοπέδων…
Οταν υπάρχει θέληση υπάρχει και ο τρόπος.
Pavlos,
Καλά λαλώ εγιώ κάποτε [μεταξύ σοβαρού τζιαι αστείου] ότι ΜΟΝΟ με Σοσιαλιστική Επανάσταση εν ννα λυθεί το κυπριακό! Αλλά ποιος εν ννα ΤΗΝ κάμει; Τζιαι ποιος μ’ ακούει! Πάντως σκέφτομαι να έβρω ακόμα 20 πλάσματα [για να γινούμεν(τε) 21 τζιαι να μπορούμε να γράψουμεν σωματείο για οργάνωση] τζιαι να απαιτήσουμε να ΜΑΣ καλούν τζιαι στα ράδια τζιαι στην ΤτουΒβου γα να λαλούμεν τες απόψεις μας. Τζιείνοι του λεγόμενου “Ορθου ΝΑΙ” [πέντε κκέλλιες τζιαι ούλλοι γραβατωμένοι] εν καλλίττεροι που ‘ΜΑΣ; Οξά ο Λουκής ο Λουκαΐδης που μασά τζιαι τα λόγια του, τζιαι μιλά μιλά τζιαι εν κόφκει στράταν λαλεί τα καλλίττερα;
@Anef
Εν αποκλείεται να έσιεις τζιαι δίκαιον. Για τούτους που αναφέρνεις η λύση του κυπριακού εθθανναν τίποτε λλιόττερον που σοσιαλιστικήν επανάστασην, εενεν για τούτον που εγινήκαν αντρόσια;
Ότι τζι’αν κάμετε πάντως τα δικά μου εν δικά μου α!
Εν τουτο που λαλω τζιαι γιω.
Διαφωνω με τζιεινους που νομιζουν οτι γινεται να πιασεις την περιουσια με το ζορι (συμπεριλαμβανωμενου τζιαι του Αναν)…τζιεινοι που εννα αποφασισουν να την κρατησουν εννα μπορεσουν….οι απαλλοτριωσεις αν γινουν βαση των διεθνων νορμ για δρομους κτλ…γινεται. Ακουσα πριν λλιους μηνες οτι ο Ταλατ εδεχτηκε το σαν αρχη αλλα επικαλεστηκε τεχνικες δυσκολιες….αμαν εσιη θεληση εσιη τζιαι τροπο πρεπει να θυμισουμε του Ταλατ.
To λιπον κοπελια που την στιγμην που πεσαμεν στην παγηδαν να συζητουμεν τα αυτονοητα δεν υπαρχη περιπτοσι να βρουμεν λυσιν γιαφτο αν δεν τα εβρουμεν με τουσς τουρκοκυπριους και εκεινοι με μας, να καταλαβουμεν οτι τουτη χωρα εν δικη μαςκαι κανενος αλλου, οτι με μητερες πατριδες και τα λιπα βαλτου ριγανι εν να συζητουμεν ως το 2030 και λυσι εν θα υπαρχυ.
Η οικοπεδοποίηση των συναισθημάτων του οποιουδήποτε γίνεται με ελάφρα τη καρδία. Νιώθω ότι πολλοί εδώ μέσα μιλάμε εκ του ασφαλούς. Μην τα ισοπεδώνεται όλα.
Και οι εγκλωβισμένοι στη γη που αγαπούν έμειναν και μένουν. Επιμένω στη μη ισοπέδωση συναισθημάτων και απόψεων.
απολογούμαι (ισοπεδώνετε)