Το Αμερικανοβρετανοκαναδικό σχέδιο επίλυσης του Κυπριακού,είναι το πρώτο ολοκληρωμένο σχέδιο που προτάθηκε από τις τρείς δυτικές δυνάμεις (Ηνωμένες Πολιτείες,Μεγάλη Βρετανία και Καναδά) τέσσερα χρόνια μετά την Τουρκική Εισβολή και Κατοχή της πατρίδας μας. Υποβλήθηκε στην πλευρά μας από τον γνωστό (από το Σκοπιανό Ζήτημα ) αμερικανό διπλωμάτη Μάθιου Νίμιτς στις 10 Νοεμβρίου 1978 και απερρίφθη στα τέλη Δεκεμβρίου του ιδίου έτους. Η απόρριψή του δεν υπήρξε ομόφωνη..
Η αναφορά μας στο σχέδιο αυτό γίνεται μέσα από τις αναμνήσεις του τότε Υπ.Εξ. της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Ρολάνδη,τις οποίες ξετυλίγει σε μια πρόσφατη συνέντευξη του (30/12/2009) στο ΡΙΚ,στο δημοσιογράφο Γιαννάκη Νικολάου.
Ο Ρολάνδης πρωταγωνιστής των γεγονότων,ως ο καθ’ ύλην αρμόδιος για τους χειρισμούς του Κυπριακού τοποθετείται σφαιρικά στο θέμα,δίνοντάς μας τη δυνατότητα μέσα από τη ζωντανή μαρτυρία του,όχι μόνο να γνωρίσουμε τα γεγονότα γύρω από τις τοτινές εξελίξεις στο εθνικό μας ζήτημα,αλλά και να αναλογιστούμε ποια θα ήταν η σημερινή τύχη της Κύπρου,αν η πολιτική μας ηγεσία την εποχή εκείνη αποφάσιζε διαφορετικά.
Η διάρκεια του βίντεο είναι έξι περίπου λεπτά.
Καλή τηλεθέαση.
Εκ παραδρομής δεν συμπεριελήφθη στο βίντεο η αναφορά του κ. Ρολάνδη στο θέμα της επιστροφής των κατοίκων της Αμμοχώστου όπως προέβλεπε το ακροτελεύτιο εδάφιο (12) του σχεδίου. Το μέρος αυτό της συνέντευξης υπάρχει σε άλλο βίντεο αναρτημένο στο You Tube στο οποίο σας οδηγεί ο παρακάτω σύνδεσμος:
Loading ...
«αλλά και να αναλογιστούμε ποια θα ήταν η σημερινή τύχη της Κύπρου,αν η πολιτική μας ηγεσία την εποχή εκείνη αποφάσιζε διαφορετικά.»
Για να κάνουμε μια τέτοια υπόθεση η ουσία δεν είναι η συνέντευξη του Ρολάνδη,αλλά το σχέδιο. Έχεις κάποιο link για να διαβάσουμε το Αμερικανοβρετανικοκαναδικό σχέδιο?
Βρήκα το ακόλουθο:
http://books.google.com/books?id=IO85wBB2KHAC&pg=PA93
Αλλά αυτό δεν μπορεί ναι είναι ολόκληρο το σχέδιο. Μόνο μια σελίδα είναι και τα περισσότερα θέματα είναι ανοικτά προς συζήτηση,συμπεριλαμβανομένου και του εδαφικού. Γενικά δεν φαίνεται να είναι κάτι πολύ καλύτερο από αυτά που συζητάμε σήμερα.
Αλλά είναι όντος ενδιαφέρων ότι ο Κληρίδης δέχτηκε αμέσως το σχέδιο επειδή ήταν αμερικάνικο ενώ το ΑΚΕΛ το απέρριψε επειδή έτσι τους είπε η Σοβιετική Ένωση. Αυτό λέει πολλά για το πια συμφέροντα τα δυο αυτά κόμματα εξυπηρετούν,και όπως φαίνεται δεν έχουν αλλάζει πολλά από τότε …εκτός φυσικά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης!
To σχέδιο θα μας το δώσετε σε κάποιο σύνδεσμο;Γενικά και αόριστα μιλώντας δεν μπορούμε να κρίνουμε.
Η καλύτερη πηγή (στα ελληνικά) για το σχέδιο,(από μια πρόχειρη έρευνα που έχω μέχρι στιγμής κάνει),είναι το βιβλίο του Παύλου Δίγκλη ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ (Λευκωσία 2005). Στο βιβλίο αφιερώνονται 18 ολόκληρες σελίδες που περιλαμβάνουν τη σύνοψη του σχεδίου σε 12 σημεία (αυτά που παραπέμπεις και εσύ σε αγγλικό κείμενο),μαζί με μια σύντομη ανάλυση του συγγραφέα που διαπιστώνει σαφή υπεροχή των θετικών σημείων του σχεδίου για την Ε/Κ πλευρά. Περιλαμβάνει επίσης σημεία του εγγράφου με τα επιχειρήματα που διατύπωσε η τότε κυβέρνηση Κυπριανού για να το απορρίψει. Το μεγαλύτερο ωστόσο μέρος καταλαμβάνει το χρονικό της απόρριψης του από το απορριπτικό (και μη) μέτωπο της εποχής.. Σημαντική είναι η αναφορά στη στάση που κράτησε η κυβέρνηση Καραμανλή και ιδιαίτερα ο Υπ.Εξ. Γ. Ράλλης,όπως φαίνεται μέσα από τα ίδια τα γραφτά του. ( Υπάρχει εκτενής αναφορά σε πηγές όπως τα αρχεία Καραμανλή κ. ά.).Το ενδιαφέρον τέλος συγκεντρώνεται στο πλούσιο παρασκήνιο (κυρίως στο χώρο της αριστεράς) που οδήγησε στη βιαστική αλλά και αδικαιολόγητη απόρριψη του συγκεκριμένου σχεδίου. Αν η παρούσα ανάρτηση προκαλέσει το ενδιαφέρον των επισκεπτών του blog,θα κάνω τον κόπο να σκανάρω τις αναφερόμενες σελίδες (σε συνεννόηση και με τον κ. Δίγκλη) αναρτώντας σε μορφή PDF,το συγκεκριμένο κεφάλαιο του βιβλίου.
Θέλω επίσης να αναφέρω ότι από το αναρτημένο βίντεο της συνέντευξης Ρολάνδη λείπει μια σύντομη αναφορά στο θέμα της επιστροφής των προσφύγων της Αμμοχώστου,όπως προβλέπεται από το εδάφιο 12 του εν λόγω σχεδίου. Επειδή τεχνικά μου είναι δύσκολο για την ώρα να αντικαταστήσω το αναρτημένο βίντεο με άλλο που να περιλαμβάνει την αναφορά αυτή,παραπέμπω τον κάθε ενδιαφερόμενο (ιδίως τους αγαπητούς μου Βαρωσιώτες πρόσφυγες) στον παρακάτω σύνδεσμο στο You Tube
http://www.youtube.com/watch?v=DrbSc5PRCOg
Απαντώντας τέλος στον ισχυρισμό σου « Γενικά δεν φαίνεται να είναι κάτι πολύ καλύτερο από αυτά που συζητάμε σήμερα» λυπούμαι να πω πως η βιασύνη που δείχνουμε στο να απορρίπτουμε και να δαιμονοποιούμε στη συνέχεια κάτι που μας προτείνεται (τις περισσότερες φορές για το καλό μας) έχει καταντήσει παροιμιώδης. Μου ακούγονται με δέος στα αυτιά τα λόγια του Καραμανλή (και Ράλλη) προς τον Κυπριανού και τους άλλους Κύπριους πολιτικούς της εποχής εκείνης για την επιπολαιότητα (είμαι σίγουρος ότι ο αθυρόστομος Έλληνας πρωθυπουργός θα χρησιμοποίησε πιο βαριά λέξη) με την οποία αντιμετώπισαν το Ιππππππεριαλιστικό Σχέδιο… του ΜΑΥΡΟΥ …Ωχ!!! (Το τελευταίο είναι από άλλο ανέκδοτο!! Αφορά άλλο ιπππππεριαλιστικό σχέδιο!!!).
Υ.Γ. Θέλω να δηλώσω ότι ΠΟΤΕ δεν υπήρξα οπαδός κανενός πρωθυπουργού με το επώνυμο Καραμανλής.
Διάβασε(πιο πάνω) την απάντηση μου προς τον “αντιφασίστα”
Συγγνώμη “ρεαλιστή”.
Το σχέδιο αυτό υποβλήθηκε το 1978,μόλις 2 χρόνια μετά την καταστροφή και 32 χρόνια πριν από σήμερα. Το γεγονός και μόνο ότι απέδιδε το Βαρώσι στους νόμιμους κατοίκους του,ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων,καθιστά όλους όσους το απέρριψαν,ένοχους παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Βαρωσιωτών.
Καλά,πώς μπορεί να είναι τόσο βέβαιος ο Ρεαλιστής ότι ο Κληρίδης δέχτηκε το σχέδιο μόνο και μόνο επειδή ήταν αμερικάνικης προέλευσης;Νομίζω πρόκειται για μη σοβαρή εκτίμηση που το μόνο που κάνει είναι να εξευτελίζει την όποια συζήτηση που μπορούμε να κάνουμε. Είναι και αυτή η προκατάληψη ένα βασικό συστατικό που μας έφερε στα πρόθυρα της οριστικής καταστροφής.
Raftis έγραψε:
“Το σχέδιο αυτό υποβλήθηκε το 1978,μόλις 2 χρόνια μετά την καταστροφή και 32 χρόνια πριν από σήμερα. Το γεγονός και μόνο ότι απέδιδε το Βαρώσι στους νόμιμους κατοίκους του,ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων,καθιστά όλους όσους το απέρριψαν,ένοχους παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Βαρωσιωτών.”
Δηλαδή πλην των βαρωσιωτών κανείς άλλος πρόσφυγας δεν έχει ανθρώπινα δικαιώματα;Για αυτούς ποιους θα θεωρήσουμε ενόχους;
Ο Κληρίδης,πρέπει να το ομολογήσουμε για χάριν της ιστορίας,έδειξε την καλύτερη συμπεριφορά από όλους τους πολιτικούς της εποχής εκείνης. Μη ξεχνάμε ότι οι “Δημοκρατικές Πατριωτικές Δυνάμεις”εκμεταλλευόμενες τον αντιδημοκρατικό εκλογικό νόμο που ίσχυε τότε απέκλεισαν το κόμμα του (ΔΗΣΥ) από τη βουλή των αντιπροσώπων για πέντε χρόνια,(βουλευτικές 1976),παρά το γεγονός ότι ήταν το πρώτο σε δύναμη κόμμα. (Ο “γιατρός”ζητούσε μάλιστα να τον αποκλείσει ο Μακάριος και από το Εθνικό Συμβούλιο).
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι o Γλαύκος είχε την παρρησία να ταχθεί από το 1976 δημόσια (Γκαλερύ ΑΡΓΩ) υπέρ της Διζωνικής Ομοσπονδίας.
Αυτά για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
Υ.Γ. Δηλώνω ότι ουδέποτε υπήρξα οπαδός πολιτικού που ανάγει την καταγωγή του στην περήφανη ΠΙΤΣΙΛΙΑ!.
Οι Βαρωσιώτες θα πήγαιναν στα σπίτια τους ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των συζητήσεων. Αν δεν μπορούσαμε να συμφωνήσουμε σε λύση,θα μας έμενε τουλάχιστο το Βαρώσι. Άρα,αυτό που έγραψα πριν δεν έχει σχέση ούτε και επηρεάζει το στάτους των άλλων προσφύγων. Αν είναι όπως τα λες,τότε,με την ίδα λογική θα μπορούσε ο καθένας να γκρινιάζει π.χ. γιατί να μην είναι και οι Λεμεσιανοί πρόσφυγες? Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα,εκτός από την Κύπρο,φαντάζομαι,όπου έχουμε ποδοσφαιροποιήσει τα πάντα,ακόμη και τη λογική μας.
Αγαπητέ Αντώνη,γιατί,κάθε φορά,χρειάζεται να διευκρινίζεις τις πολιτικές σου αντιπάθειες,ή καλύτερα,τις μη συμπάθειες;Νομίζω αυτό είναι αχρείαστο. Και ο διάβολος να κάμει μια καλή πράξη,οφείλουμε να του τη χρεώσουμε.
Δεν μιλούσα για το συγκεκριμένο σχέδιο γιατι δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες ούτε αν ισχύει αυτό που ισχυρίζεσαι.
Με αφορμή το σχόλιό σου αναφερόμουν στην καταπάτηση του δικαίωματος του κάθε πρόσφυγα να επιστρέψει μέσα από την όποια λύση ΔΔΟ. Και επαναλαμβάνω το ερώτημα. Ποιοι θα είναι ένοχοι καταπάτησης του ανθρώπινου δικαιώματος και του τελευταίου πρόσφυγα να επιστρέψει;
Και για να ποδοσφαιροποιήσω πραγματικά την λογική μου:Είναι σαν να λέμε δίκαια σφυρίγματα δικαιούται μόνο το ΑΠΟΕΛ.(και δεν αναφέρομαι επαναλαμβάνω στο συγκεκριμένο σχέδιο)
Μπράβο ωραία επισήμανση! Μου θυμίζει το “ούλλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους ή κανένας”το οποίο φυσικά εν να καταλήξει στο …ΚΑΝΕΝΑΣ. Πριν τριανταθκιο χρονια εν να επέστρεφαν ΣΧΕΔΟΝ ΟΥΛΛΟΙ ΟΙ ΒΑΡΩΣΙΩΤΙΕΣ ΕΣΣΩ ΤΟΥΣ –χωρίς να δώσουμε τίποτες…Σήμερα μαχούμαστε να βορούμε λύση που στην καλλύτερη των περιστάσεων εν να επιτρέπει στους μισούς βαρωσώτες να πάνε εσσω τους (οι άλλοι μισοί αφήσαν μας γρόνους) …αλλά είπαμεν ή ούλλοι ή κανένας!!!!!!!!
Φοούμαι μην δαιμονοποιηθώ!!
Παίρνω μόνο αρνητικές ψήφους,απάντηση δεν παίρνω. Θα υπάρχουν ένοχοι για την καταπάτηση του δικαιώματος του κάθε πρόσφυγα να επιστρέψει;
Μερικές μικρές διορθώσεις και παρατηρήσεις [καθαρά για ενημερωτικούς λόγους] στα όσα γράφει ο Antonis Koursoumpas στην παρέμβαση του με ημερ. 07/01/2010 στις 19:56:
1. Ο Κληρίδης την ομιλία του στην Γκαλερύ “ΑΡΓΩ” όπου τάχτηκε υπέρ της γεωγραφικής ομοσπονδίας [τότε δεν είχε ακόμα ονομαστεί “Διζωνική”] τον Νοέμβρη του 1974 [δηλ. μερικούς μόνο μήνες μετά την τουρκική εισβολή]. Επίσης σ’ εκείνη την ομιλία του ο Κληρίδης έκανε και την πρώτη κίνηση από πλευράς Δεξιάς για αποδόμηση του αγώνα της ΕΟΚΑ,λέγοντας ότι “ … ο αγώνας της ΕΟΚΑ του 1955-59 ζήμιωσε το κυπριακό εθνικό ζήτημα και πως είχαν υποτιμηθεί οι βρετανικές και τουρκικές αντιδράσεις”!
2. Το πλειοψηφικό σύστημα με το οποίο έγιναν οι εκλογές του 1976 [το οποίο οδήγησε τελικά και στον αποκλεισμό του ΔΗΣΥ από τη Βουλή] προϋπήρχε από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μάλιστα ο πρόδρομος του ΔΗΣΥ,το Ενιαίο Κόμμα [του οποίου Πρόεδρος,ήταν και πάλι ο Κληρίδης και το οποίο είχε τους πιο πολλούς βουλευτές στην Βουλή πριν τες εκλογές του 1976 – αυτό όμως ΔΕΝ σημαίνει ότι ήταν και το μεγαλύτερο κόμμα] απέρριψε πρόταση της Αριστεράς για υιοθέτηση αναλογικού εκλογικού συστήματος. Φαίνεται ήταν πολύ σίγουροι για τους εαυτούς τους!
3. Πρώτο κόμμα στις βουλευτικές εκλογές του 1981 [που διεξήχθησαν με το αναλογικό σύστημα] αναδείχτηκε ο συνδυασμός του ΑΚΕΛ-Αριστερά.
4. Τέλος για να πω και μια κουβέντα για το Αμερικανοβρετανικοκαναδικό σχέδιο,θα διερωτηθώ πόσο εύκολο ήταν να δεχτεί η ελληνοκυπριακή πλευρά 3-4 μόλις χρόνια μετά την τουρκική εισβολή μια λύση που θα απέκλειε την επιστροφή προσφύγων και εδαφών …
Anef_Oriwn
Πέμπτη 7/1/2010 – 8:38 μ.μ.
Φίλε Αντιφασίστα,
1. Η επιστροφή των προσφύγων της Αμμοχώστου δεν αποκλείει την επιστροφή άλλων προσφύγων.
2.Υπάρχει ενοχή στη μη επιστροφή των προσφύγων της Αμμοχώστου;
3.Η μη επιστροφή έστω καιένός πρόσφυγα είναι άδικη. Η μη επιστροφή έστω και ενός πρόσφυγα συν τη μη επιστροφή της Αμμοχώστου είναι ηλιθιότητα!
Σκεφτηκες ποτέ σου,ότι ο κάθε πρόσφυγας,μπορεί να μην έχει ιδιόκτητη περιουσία στα κατεχόμενα,ώστε έτσι να θέλει να επιστρέψει;Να επιστρέψουν ΟΛΟΙ οι πρόσφυγες στα σπίτια τους.Άλλος ένας μύθος,με τον οποίο μάθαμε να ζούμε και συνεχώς αναμασούμε.
Και προφανώς ηλιθιότητα είναι να μην καταλαβαίνει ο ένας τα σχόλια του άλλου. Η εμπάθεια μερικών δεν τους αφήνει να διαβάσουν τα σχόλια της αντίθετης άποψης. Υπόσχομαι να μην ξαναδιαφωνήσω.
Σχόλιο στο εδάφιο 4
Το πρόβλημα είναι ότι τα ίδια μυαλά διατηρεί και σήμερα (36 χρόνια μετά ) ένα μεγάλο μέρος της ηγεσίας μας (μερικοί μάλιστα ,ως φυσικά πρόσωπα,εξακολουθούν να είναι οι ίδιοι!!) που καταφέρνει στο τέλος να συμπαρασύρει και τους υπόλοιπους. Αγαπητέ μου «Χωρίς όρια»,αν μιλάμε σήμερα για ένα σχέδιο που απερρίφθει πριν 31 χρόνια δεν είναι για να του κάνουμε μνημόσυνο. Το πρόβλημα μαζί του είναι ότι συνέχεια βρυκολακιάζει,τζιαί τους επόμενους μήνες φοούμαι ότι εννάχουμε ακόμα ένα τραυματικό επεισόδιο!!
Για τα άλλα εδάφια του σχολίου υποκλίνομαι στις ιστορικές σου γνώσεις. Πιστέφκω ωστόσο ότι δεν αναιρούν την ουσία αυτού που έγραψα.
Και απαντώ στις ερωτήσεις που μου κάνετε αν και στις δικές μου δεν απαντά κανείς.
Ναι υπάρχουν ένοχοι για την μη επιστροφή των Βαρωσιωτών. Στην περίπτωση αυτή τα ονόματα και τα κόμματα τα αναφέρει ο Ρολάνδης στο βίντεο.
Αν είναι επιχείρημα ότι υπάρχουν πρόσφυγες που δεν έχουν ιδιοκτησία και δεν θα θέλουν να επιστρέψουν…να μπω στον κόπο να απαντήσω. Ας τους αφήσουμε το δικαίωμα να αποφασίσουν. Άλλωστε το ίδιο δικαίωμα σε κάθε δημοκρατική πολιτεία έχει ο κάθε πολίτης ανεξαρτήτως ιδιοκτησίας να επιλέξει το που θα μένει. Ο Λεμεσιανός να παει στην Αμμόχωστο,Ο Παφίτης στην Κερύνεια,ο Βαρωσιώτης (που εσύ προεξοφλάς ότι δεν θέλει) στην Πάφο κ.ο.κ.
Να ξαναθέσω το ερώτημά μου για τους ενόχους;
Πολιτικό Σκηνικό 1978:
1) Παθαίνει ο Μακάριος Αύγουστο 1977
2) 26/2/78 (ανακήρυξη προέδρου)Εκλογές με μόνο υποψήφιο Σπύρο Κυπριανού με υποστήριξη ΔΗΚΟ –ΕΔΕΚ –ΑΚΕΛ και η αμφιλεγόμενη απαγωγή του Αχιλλέα που οδήγησαν στην απόσυρση της υποψηφιότητας Κληρίδη.
3) 18/2/78 Δολοφονία δύο αράβων στο Χίλτον και ακολούθησε η αιματοχυσία στο αεροδρόμιο με θύματα 15 Αιγύπτιους κομάντος και 16 τραυματίες –διεθνής κατακραυγή για τους χειρισμούς και διακοπή διπλωματικών σχέσεων με Αίγυπτο
4)Αποχώρηση ΔΗΣΥ από εθνικό συμβούλιο
Μέσα σε αυτή την ασταθή κατάσταση,στο εσωτερικό(εξωτερικό) μέτωπο,δεν εκτιμήθηκε σωστά ίσως η πρόταση. γιατί τώρα ίσως να είχαμε κάτι στο χέρι. Οι Αμερικανοί –Τούρκοι ήθελαν να άρουν το εμπάρκο κατά της Τουρκίας και προέβησαν σε αυτή την ενέργεια για να προβάλουν ότι έκαναν βήματα για την επίλυση του θέματος.
Από άλλη σκοπιά δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι η εξαγγελία θα γινόταν πραγματικότητα γιατί πολλές φορές προτάθηκε η Αμμόχωστος(και στον Κληρίδη) και ποτέ δεν δόθηκε πίσω ή δεν την δεχθήκαμε πίσω,και ο λόγος είναι πως οι Τούρκοι πιστεύουν ότι δίνοντας την πόλη πίσω θα έχουν επιλύσει και το κυπριακό.
Θα ήταν χρήσιμο,νομίζω,να σταχυολογήσει κάποιος όλα τα σχέδια που απορρίψαμε από το 1947 μέχρι σήμερα. Νομίζω κάποτε το έκανε ο Ρολάνδης σε ένα πόνημά του στον τύπο. Βασικά,απορρίψαμε όλα τα σχέδια που μας προτάθηκαν,εκτός της Συμφωνίας Ζυρίχης-Λονδίνου που δεν θέλαμε αλλά μας επιβλήθηκε,λόγω ίσως του γεγονότος ότι η ΕΟΚΑ έπνεε τα λοίσθια το 1959.
Γιατί,όμως,έχουμε αυτή την τάση να απορρίπτουμε ότι μας προτείνεται;Δεν ωφελεί να λέμε μεγάλα λόγια. Κατά την άποψή μου η απάντηση είναι απλή. Είμαστε ένας λαός φοβικός,συντηρητικός (και οι οπαδοί του ΑΚΕΛ ακόμη και περισσότερο εκείνοι της ΕΔΕΚ). Ένας λαός που κατά βάθος τρέφει ρατσιστικά αισθήματα κατά των ξένων και η αναφώνηση των ηχηρών “ΟΧΙ”δεν αποτελεί ηρωική πράξη γιατί αυτό βγαίνει μέσα από την ίδια τη φύση μας.
Το δύσκολο θα ήταν να πούμε ΝΑΙ σ’ένα από τα τόσα σχέδια που μας προτάθηκαν. Να πούμε ΝΑΙ και να κλάψουμε κιόλας!
@Ανεφ ορίων:τα σχολίασες αρκετά από όσα είπε ο Αντώνης Κουρσουμπάς αλλά όχι το “Το ενδιαφέρον τέλος συγκεντρώνεται στο πλούσιο παρασκήνιο (κυρίως στο χώρο της αριστεράς) που οδήγησε στη βιαστική αλλά και αδικαιολόγητη απόρριψη του συγκεκριμένου σχεδίου.”
Γιατί;
Φίλε οι ένοχοι ήδη υπάρχουν,αυτοί που φέρουν την ευθύνη για το πραξικόπημα και την εισβολή. Το ποιοί ένοχοι “θα”υπάρξουν καταλαβαίνεις νομίζω ότι μόνο ρητορικό ερώτημα μπορεί να είναι.
Η αντιστροφή του θα ήταν “ποιοί θα είναι οι ένοχοι αν κανένας δεν επιστρέψει;”
Εξ’αλλου η όποια λύση θα περάσει πρώτα από δημοψήφισμα και ένοχοι δεν δύνανται να προκύψουν από δημοκρατική διαδικασία (ελπίζω!).
Να μπεις στον κόπο να απαντήσεις;Μάλιστα.Ευχαριστώ που μας έκανες τη χάρη.Όλος ο κόσμος θα είναι ένοχος.Μπορείς να το αλλάξεις;Αν δεν μπορείς,τότε μην θέτεις ερωτήματα,που θα έθετε ένα δεκάχρονο παιδάκι στην δασκάλα του.
Εντάξει κυρία. Θα κάτσω φρόνιμος.
Αγαπητέ Ανεφ,
Εγραψες:
4. Τέλος για να πω και μια κουβέντα για το Αμερικανοβρετανικοκαναδικό σχέδιο,θα διερωτηθώ πόσο εύκολο ήταν να δεχτεί η ελληνοκυπριακή πλευρά 3-4 μόλις χρόνια μετά την τουρκική εισβολή μια λύση που θα απέκλειε την επιστροφή προσφύγων και εδαφών …
Γιατί όχι;Δεν είχε προηγηθεί η συμφωνία κορυφής Μακαρίου Ντενκτάς,η οποία ουσιαστικά οριστικοποιούσε αυτές τις παραμέτρους;
Ο Γόρδιος είπε:
“Πολλές φορές προτάθηκε η Αμμόχωστος”
Ποιες ήταν αυτές οι πολλές φορές;Μήπως μπορεί να μας διαφωτήσει;
Ράφτης:
Ναι θα ήταν πολυ χρήσιμο να καταγράφαμε όοοοολα τα σχέδια των τελευταίων 50 –60 ετών,και την αντίδραση της πλευράς μας.
Η οποία μάλλον ήταν σχεδόν πάντα όχι. Και πάντα δικαιολογημένη,αφού γνωρίζουμε όλοι την διαγαλαξιακή συνωμοσία σε βάρος μας.
Αρα:μήπως θα πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά να πούμε ναι την άλλη φορά για να τους γελάσουμε;
(Για τους πιθανούς ΔΗΚΟικούς αναγνώστες,οφείλω να αναφέρω πως το πιο πάω κουβαλά την ετικέτα του “απελπισμένου χιούμορ”.)
…θα αρχίσω κι εγώ να χρησιμοποιώ ψευδώνυμο,αν πρόκειται να ανταλλάσουμε χαρακτηρισμούς…
Σέβομαι απόλυτα την κάθε διαφωνία,την κάθε αμφιβολία και ένσταση.
Σέβομαι επίσης την θέση του καθενός χωρίς να γνωρίζω κι όλας κανένα προσωπικά σ΄αυτό το μπλοκ.
Πρέπει όμως κι ο διάλογος κάποια στιγμή να καταλήγει κάπου. Ας μην καταλήξει σε μια ομοφωνία.Ποιός είπε πως είναι αυτός ο σκοπός;Σκοπός είναι να θέσουμε κάποια καλύτερα ή ανώτερα ή όπως θές πες το ερωτήματα.Αυτή είναι η αξία της κάθε έρευνας και του κάθε διαλόγου.
Διαφωνώ μαζί σου ως προς το σκεπτικό των ερωτημάτων σου και όχι ως προς τα ίδια αυτά ερωτήματα. Κινήσε (έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ)από μιαν ηθικολογία που θέλει συνεχώς να δικαιώνεται από μιαν υποτιθέμενη Ιερή Άρνηση. Έχεις ταυτίσει το ηθικό με τις απόλυτες έννοιες του σωστού και του λάθους,του καλού και του κακού,του δικαιου και του άδικου.Ρωτάς αλλά οι απαντήσεις εν καμένες που σιέρι,γιατί εν καμένο το σκεπτικό.Όχι από έναν άλλο σκεπτικό απαραίτητα αλλά από τη ζωή την ίδια. Γιατί η ζωή η ίδια δεν προχωρά και δεν υπάρχει πέραν μιας Ιερής Κατάφασης.Που σημαίνει τις αντιφάσεις,τις ρίξεις,την πολυχρωμία,τις πνευματικές επαναστάσεις,τις κοινωνικές επαναστάσεις,την ελευθερία του ρίσκου,το άγνωστο,τον ζωντανό άνθρωπο και την αλήθεια. όσα νομικά και να μάθουμε,όση ιστορία και να μάθουμε
τίποτε μα τίποτε δεν μετρά,εφόσον εμείς έχουμε παραδώσει το παρόν μας στο παρελθόν. Το οποιοδήποτε παρελθόν. Ακόμα κι αν αυτό το παρελθόν εν η Αρχαία Ελλάδα!
Η ευφυία του νου δεν μετρά χωρίς την Κατάφαση της Ζωής.
Διαφωνώ μαζί σου γιατί αντιλαμβάνομαι ότι οι ερωτήσεις σου δεν έχουν σκοπό να κουντίσουν τη ζωή μας και τις πραγματικότητες μας πάρακατω αλλά να καταλήξουν σε μιαν άρνηση.Αρνηση περήφανη για μένα δεν υπάρχει!όσο κορτοτά τζαι να περπατά.
Ακούω τις ερωτήσεις σου με πολύ σεβασμό,γιατί τι να την κάμουμε την πραγματικότητα αν εστω τζαι ένας άνθρωπος δίπλα μας εννεν ευτυχισμένος μαζί της.
Ακου τζαι εσυ τους ανθρώπους τούτου του μπλοκ που προσπαθούν να κοινωνίσουν μαζί σου.
Είπα πολλές φορές ότι απαντώ με χαρακτηρισμούς μόνο όταν επιστρέφω τους ίδιους. Για τα περί ιερής άρνησης απάντησα πολλές φορές σε διάφορα ποστ. Λες ότι “η ζωή η ίδια δεν προχωρά και δεν υπάρχει πέραν μιας Ιερής Κατάφασης”. Πολύ λογοτεχνικό και το κείμενό σου και σε συγχαίρω γι’αυτό. Εδώ προβληματιζόμαστε προσπαθώντας να προβάλουμε αντεπιχειρήματα. Στα τελευταία σχόλια το έχουμε ξεχάσει όλοι αυτό. Έπειδή λοιπόν δεν υπάρχουν ιερές αρνήσεις και καταφάσεις θα τοποθετούμαι πλέον μόνο σε πολιτικά επιχειρήματα.
@Ραφτη:ευχαρίστως Επτά χαμένες ευκαιρίες για την Αμμόχωστο Του ΝΙΚΟΥ ΡΟΛΑΝΔΗ
@ Antoni Koursoumpa,
Όπως είπα και προηγουμένως την παρέμβαση μου την έκανα βασικά για ενημερωτικούς λόγους κι όχι να μπω στην ουσία των όσων έγραψες ή ήθελες να μεταφέρεις με το videάκι – με το θέμα [και την ουσία] του Αμερικανοβρετανοκαναδικού σχεδίου ακροθιγώς ασχολήθηκα …[Σίγουρα όταν οι ιστορικές γνώσεις εδράζονται και σε βιώματα είναι πιο δυνατές ...]
****************
@ Γόρδιο,
Σχεδόν τίποτα δεν σχολίασα απ’ όσα είπε ο Antonis Koursoumpas για το Σχέδιο [Όπως είπα και πιο πάνω ακροθιγώς ασχολήθηκα] …Όμως θα μπορούσαμε να το κουβεντιάσουμε αν καταθέτες τη δική ΣΟΥ θέση γιατί ΔΕΝ κατάλαβα ποια είναι κι αντί να ψαρεύεις σε θολά νερά για την στάση του ΑΚΕΛ…Ή μάλλον τείνω θα πω [για το Σχέδιο] αυτό που λίγο πολύ υπόβαλλε τότε και το ΑΚΕΛ …Δηλ. ότι “… δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι η εξαγγελία θα γινόταν πραγματικότητα γιατί πολλές φορές προτάθηκε η Αμμόχωστος (και στον Κληρίδη) και ποτέ δεν δόθηκε πίσω ή δεν την δεχθήκαμε πίσω,και ο λόγος είναι πως οι Τούρκοι πιστεύουν ότι δίνοντας την πόλη πίσω θα έχουν επιλύσει και το κυπριακό…”
****************
Αγαπητέ Στροβολιώτη,
1.Με το συμπάθκειον αλλά ψύλλους στ’ αχυρα ψάχνεις …30 και βαλε χρόνια μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Κορυφής Μακαρίου – Ντενκτάς για γεωγραφική ομοσπονδία κάποιοι αμφισβητούν αν ο Μακάριος δέχτηκε τέτοιου τύπου ομοσπονδία [έστω κι αν μετά υποβλήθηκε και σχετικός χάρτης για τα δύο συστατικά μέρη αυτής τη Ομοσπονδίας] …Ή ακόμα [30 και βαλε χρόνια μετά] θα αναληφθούν [από την Κυβέρνηση] πρωτοβουλίες για να επεξηγηθεί τι εστί ομοσπονδία και κάποιοι λένε πως ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να γίνει αυτό [μόνο οι δύο Χρου,οι Χριστόδουλος και Χρυσόστομος δικαιούνται να το κάνουν και μάλιστα “αντικειμενικά και επιστημονικά”] …
2.Αν δεν κάνω λάθος μόλις πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα βιβλίο στο οποίο καταγράφονται και περιγράφονται ΟΛΑ τα σχέδια που υποβλήθηκαν κατα τα 50-60 χρόνια για το κυπριακό …Δεν θυμάμαι τον τίτλο αλλά θα το ψάξω …
Anef_Oriwn
Πέμπτη 7/1/2010 – 11:53 μ.μ.
Το σχέδιο ήταν μια καλή ευκαιρία επιστροφής της Αμμοχώστου. Ίσως ΜΟΝΟ της Αμμοχώστου. Η τουρκία είχε την ευχέρια να μείνει ανελαστική σε όλα τα άλλα θέματα:διακυβέρνηση,εδαφικό εγγυήσεις κλπ. Αν το δεχόμασταν θα ήταν καλύτερα;Δεν ξέρω αν θα συνέχιζε να υπάρχει ανεξάρτητη κυπριακή δημοκρατία όπως την ξέρουμε σήμερα που είναι και ο ισχυρότερος σύμμαχος της ρωσσίας στην περιοχή με ότι αυτό σημαίνει για μας.. Ίσως γι αυτό να το απέρριψε η σοβ. ένωση μεσω του ακελ. Και ισως αυτό,(να παρέμενε ουσιαστικά ανέπαφη η ανεξαρτησία της κυπριακής δημοκρατίας,να μην ήταν κατ΄ ανάγκη κακό..
Ο λόγος της διευκρίνησης που ζήτησα φαίνεται καθαρά στο άρθρο που έβαλα παραπομπή και έχει απόλυτη σχέση με τον τρόπο αποφάσεων σε κάποιες πολικές δυνάμεις την εποχή αυτή (είχαμε σχετική συζήτηση..),για να μην κουράζεσαι σου αντιγράφω το σχετικό κείμενο και αν πάλι δεν καταλαβαίνεις ΔΕΝ πειράζει υπάρχουν άλλοι που θα καταλάβουν:
(2) 10 Νοεμβρίου 1978:Το αγγλο-αμερικανο-καναδικό σχέδιο περιέχει εκτενή αναφορά στο θέμα «της γρήγορης επανεγκατάστασης στην περιοχή των Βαρωσίων όλων των κατοίκων της περιοχής,χωρίς αριθμητικό περιορισμό». Το σχέδιο απορρίπτεται από την κυβέρνηση. Υπήρξε και αρνητική παρέμβαση της Σοβιετικής Ενωσης.
Φίλοι,το βιβλίο που ψάχνουμε είναι το παρακάτω:
Τα σχέδια λύσης του Κυπριακού,2009
Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη
Λίγα λόγια για το συγγραφέα του
Νίκο Χριστοδουλίδη
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης γεννήθηκε το 1973 στην Πάφο της Κύπρου. Σπούδασε στη Νέα Υόρκη Πολιτικές Επιστήμες,Οικονομικά,Βυζαντινές και Νεοελληνικές Σπουδές και ακολούθως έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Πολιτικές Επιστήμες και στη Διπλωματία. Aπό το 1999 μέχρι το 2009 εργάστηκε στο Yπουργείο Eξωτερικών της Kυπριακής Δημοκρατίας. Το 2003 αναγορεύτηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Aπό το Σεπτέμβριο του 2009 είναι λέκτορας και διδάσκει Πολιτική και Διπλωματική Ιστορία του Μεταπολεμικού Κόσμου στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου.
Ανεφ,
Βεβαίως γνωρίζω πως αμβισβητούν ακόμα και σήμερα το ΣΥΜΦΩΝΗΜΕΝΟ εδώ και 32 χρόνια πλαίσιο λύσης.
Εκείνο που με παραξένεψε,αφού γνωρίζω πως μάλλον συμφωνείς με την πιο πάνω πρόταση,είναι πως με τον τρόπο που το έγραψες μάλλον δικαιολογούσες την τότε στάση της ΕΚς πλευράς.
“4. Τέλος για να πω και μια κουβέντα για το Αμερικανοβρετανικοκαναδικό σχέδιο,θα διερωτηθώ πόσο εύκολο ήταν να δεχτεί η ελληνοκυπριακή πλευρά 3-4 μόλις χρόνια μετά την τουρκική εισβολή μια λύση που θα απέκλειε την επιστροφή προσφύγων και εδαφών …”
Στροβολιώτη,
Είναι σχετικά εύκολο να ερχόμαστε μετά από τριάντα χρόνια και να λεμε ότι το άλφα ή ωμέγα σχέδιο είναι/ήταν μια χαμένη ευκαιρία για λύση του κυπριακού [και δεν το λεω για ΣΕΝΑ] …
Πρέπει πάντοτε [στις κρίσεις μας] να λαμβάνουμε υπ’ όψη τες ιστορικές συνθήκες [τόσο τοπικά όσο και διεθνώς] της δοσμένης εποχής …Και για το αμερικανο-αγγλο-καναδικό σχέδιο ΔΕΝ ήταν καθόλου ευοίωνα τα πράματα [και οι προοπτικές αποδοχής του]. Πέραν του ότι ΔΕΝ υπήρχε ΚΑΜΙΑ εγγύηση εφαρμογής και υλοποίησης του,τα έντονα αντιιμπεριαλιστικά και αντικατοχικά [τότε] αισθήματα ημών των ελληνοκυπρίων [του εαυτού μου μη εξαιρούμενου – ήμουν στρατιώτης τότε] και μέρους της πολιτικής μας ηγεσίας [υπήρχε έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους αγγλοαμερικάνους – όχι πως έχουν αλλάξει και πολύ τα πράματα σήμερα] ΔΕΝ ήταν αβάσιμα κι αδικαιολόγητα. Όλα τούτα αιτιολογούν κατα την άποψη μου τη μη αποδοχή [ή απόρριψη] του Σχεδίου,γι’ αυτό και ΔΕΝ είναι παράξενο που στέκομαι στην αντίπερα όχθη !
Αγαπητέ μου,εμένα δεν με ενδιαφέρει η θέση που πήρε ο κάθε πολιτικός ή το κάθε κόμμα για το σχέδιο. Είναι φανερό,ακόμα και από το άρθρο σου,το πως οι «σοβαρές» και «υπεύθυνες» δυνάμεις περνούν τις αποφάσεις τους. Αν εσύ είσαι πρόβατο και το μόνο που χρειάζεσαι για να πάρεις απόφαση είναι το τι θέση πείρε ο Χ πολιτικός ή το Ψ κόμμα αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε όλοι σαν εσένα. Μερικοί από εμάς δεν είμαστε παπαγάλοι που λέμε σε όλα «ναι» (ή «όχι»). Πριν πάρουμε απόφαση για κάποιο σχέδιο το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να διαβάσουμε το σχέδιο και μετά να κάνουμε μια συζήτηση επί της ουσίας του σχεδίου.
«Στο βιβλίο αφιερώνονται 18 ολόκληρες σελίδες που περιλαμβάνουν τη σύνοψη του σχεδίου σε 12 σημεία (αυτά που παραπέμπεις και εσύ σε αγγλικό κείμενο),μαζί με μια σύντομη ανάλυση του συγγραφέα που διαπιστώνει σαφή υπεροχή των θετικών σημείων του σχεδίου για την Ε/Κ πλευρά.»
Το σχέδιο όπως μας δόθηκε (χωρίς αναλύσεις και σχόλια από τρίτους) είναι κάτι περισσότερο από αυτή την μία σελίδα? Αν ναι,τότε να μας δώσεις ολόκληρο το σχέδιο για να μπορούμε να συζητήσουμε επί τις ουσίας.
Ευχαριστώ για το link Γόρδιε,πολύ ενδιαφέρουσα η πληροφορία.
Φίλε Άνευ,εγώ και εσύ δικαιούμαστε κατά κάποιο τρόπο να κάνουμε λάθη και να κουβεντιάζουμε ανέξοδα. Η πολιτική μας ηγεσία όμως (που διαιωνίζεται στον αιώνα τον άπαντον) δεν έχει τέτοιο δικαίωμα. Αν δεν μπορεί να ερμηνεύσει πιο είναι το καλό και πιο το κακό για την Κύπρο ανά πάσα στιγμή και χειρότερα,αν οι αποφάσεις της λαμβάνονται κάτω από το πρίσμα των αγκυλώσεων που πάντα σ’αυτό το δύσμοιρο τόπο δημιουργούνται λόγω των ιδεοληψιών μας,τότε αυτή η ηγεσία το μόνο που κάνει είναι να καταδικάζει κάθε φορά τον τόπο,ενώ εμείς τη χειροκροτούμε από πάνω και βγάζομε και δρόμους και πλατείες και αθλητικά στάδια στο όνομά της!
Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά,να λέμε με τόση ευκολία ότι οι αποφάσεις που λήφθηκαν μπορεί να φαντάζουν λανθασμένες τώρα,αλλά τότε είμαστε «πικκαρισμένοι» με τους Αγγλοαμερικάνους και κατά συνέπεια,το σπουδαιότερο σχέδιο να μας έθεταν μπροστά μας εμείς θα το απορρίπταμε. Έχουμε ή δεν έχουμε ηγέτες που μπορούν να ηγηθούν;Μάλλον οι ηγέτες μας άγονται και φέρονται από τους φωνασκώντας,και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για τον τόπο. Μας διοικούν οι ανεπαρκείς,οι «πίκριες» που λυμαίνονται το κυπριακό και αν ποτέ λυθεί θα ψάχνουν δουλειά και κανείς δεν θα τους εργοδοτεί. Φωτεινή εξαίρεση ο Νίκος Αναστασιάδης που έδειξε τον δρόμο πώς πρέπει να συμπεριφέρονται οι ηγέτες. Αυτό το λέει ένας αριστερός.
Ανεφ,
Λίγο πολύ θα συμφωνήσω με τον Ράφτη,και θα προσθέσω πως με αυτό το σκεφτικό δικαιολογούνται και οι σημερινοί απορρρπτικοί,κυρίως της αριστεράς όπως Σενέρ Λεβέντ ή η Παπαρήγα,οι οποίοι προφανώς δεν “ξεθύμαναν”όπως εσύ.
Το μόνο που δέχομαι ως αξιόπιστο επιχείρημα είναι η αναφορά στην μη εγγύηση της εφαρμογης του. Εγώ είμαι πιο μιτσής σου,και δεν το έζησα ούτε το μελέτησα,άρα δεχομαι πως ό,τι λες είναι σωστό.
Τα λοιπά όμως περί συναισθημάτων ΔΕΝ στεκουν ως επιχειρήματα. και ναι,αποδεικνύουν πως χωρίς ηγέτες με αρχίδια ΔΕΝ είναι δυνατόν να γίνουν τομές…
Φίλε Raftis,
Δεν θα μπω στην διαδικασία του τι πρέπει να λέει και πως πρέπει να λειτουργεί ένας Αριστερός και ούτε και πόσο «φωτεινή εξαίρεση» είναι ο Αναστασιάδης …Δεν είναι του παρόντος και ούτε και νομίζω αυτές οι πλειοδοτήσεις εξυπηρετούν το στόχο της Επανένωσης!
Όμως οφείλω να πω ότι μέχρι τώρα είχα την εντύπωση ότι τα κόμματα και οι πολιτικοί ηγέτες είναι οι πολιτικοί εκφραστές συγκεκριμένων απόψεων κι αντιλήψεων της κοινωνίας οι οποίες [αντιλήψεις] με τη σειρά τους αντανακλούν και τα διαφορετικά [ταξικά ή αν προτιμάς κοινωνικά] συμφέροντα που ενυπάρχουν στις [από καταβολής κόσμου] ανταγωνιστικές κοινωνίες. Γι’ αυτό και οι πολιτικοί ηγέτες δεν μπορούν να λειτουργήσουν [και ούτε νομίζω ότι λειτουργούν] μακράν αυτών των καταστάσεων όσο χαρισματικοί ή «φωτεινές εξαιρέσεις» κι αν είναι …Είναι οι συγκεκριμένες συνθήκες που τους αναδεικνύουν [“η ανάγκη και η οργή ”,όπως άδει και ο ποιητής] αν τελικά είναι όντως χαρισματικοί ή/και έχουν ηγετικές ικανότητες. [Ή για να το πούμε και κάπως διαφορετικά κι όχι τόσο διπλωματικά κάθε λαός έχει και την ηγεσία που του αξίζει!]
Και ΔΕΝ νομίζω η αντιπαράθεση με τους αγγλοαμερικάνους να ήταν έτσι απλά θέμα «πικκαρίσματος» ή ΜΑΣ προέκυψε όλως τυχαία ή απλώς καιρού [ή λόγω παιδικών ψυχολογικών τραυμάτων] …Ήταν μια διαχρονική πολιτική αντιπαλότητα που χαρακτηριζόταν μάλιστα από απροκάλυπτες [από μέρους των “άσπονδων” υπερατλαντικών και ευρωπαίων “φίλων” μας],επεμβάσεις στα εσωτερικά της Κύπρου [είτε μέσω διαφόρων διχοτομικών σχεδίων - που βασικά εξυπηρετούσαν τους ιδίους και τα συμφέροντα τους,αλλά και την Τουρκία],είτε με τη διοργάνωση αποσταθεροποιητικών ενεργειών μέχρι και πραξικοπημάτων [συνεπικουρούμενοι φυσικά από “δικούς” μας ανεγκέφαλους και πράκτορες] …
Αλλά πέραν από μένα τζιαι σένα που δικαιούμαστε [όπως λες],ως απλοί πολίτες “… να κάνουμε λάθη και να κουβεντιάζουμε ανέξοδα …”,και να έχουμε [συμπληρώνω εγώ] και αντιαμερικανικά κι αντιβρεττανικά αισθήματα και κολλήματα,δεν νομίζεις ότι και η πολιτική ΜΑΣ ηγεσία [ή μέρος της] και δη η Αριστερά [στη βάση μάλιστα των ιστορικών δεδομένων που ανάφερα πιο πάνω αλλά και συνεπής με την αντιιμπεριαλιστική της ιστορία] να εκφράζει τα συναισθήματα,τις καχυποψίες και την αντιπαλότητα του κόσμου με τα ξένα συμφέροντα;Μπορούσαμε άραγε να εμπιστευτούμε τους αγγλοαμερικάνους και γενικότερα τους νατοϊκούς μόλις 3-4 χρόνια μετά την τούρκικη εισβολή και την ανοχή [τουλάχιστον] που επέδειξαν κατα την πραγματοποίηση της;[Όχι τώρα πως τους εμπιστεύομαι εγώ,αλλά οι ενδοευρωπαϊκές αντιπαλότητες μπορεί αν λειτουργήσουν – αν αξιοποιηθούν σωστά – και θετικά για την Κύπρο;] Γιατί λοιπόν να ανάγουμε σε «αγκυλώσεις» και «ιδεοληψίες» την τότε αρνητική αντίδραση [στο αμερικανο-αγγλο-καναδικό σχέδιο] της κυπριακής Αριστεράς [και πιο συγκεκριμένα του ΑΚΕΛ] έστω κι αν το Κόμμα είχε μια ιδεολογικοπολιτική “εξάρτηση” από τη Σοβιετική Ένωση – κι όταν μάλιστα τούτο δεν είχε την σφραγίδα των Ηνωμένων Εθνών;Στο τέλος της ημέρας δεν πρέπει μα ΜΑΣ προβληματίζει με τον ίδιο τρόπο και η υπέρμετρη εμπιστοσύνη της φιλελεύθερης Δεξιάς [με προεξάρχοντα,τότε,τον Κληρίδη] προς τα δυτικά κέντρα μεθοδεύσεων και αποφάσεων;
***************
Αγαπητέ Στροβολιώτη,
Πέραν από τα όσα ανάφερα πιο πάνω [που δεν ξέρω αν σε κάνουν να διατηρείς την άποψη ΣΟΥ ότι “ξεθύμανα],να σημειώσω ότι:
1.Ή μη ύπαρξη εγγυήσεων για την εφαρμογή του όποιου σχεδίου είτε μας προταθεί είτε συμφωνηθείς μεταξύ των όποιων ηγετών των δύο κοινοτήτων είναι κατ’ εμένα ο πιο σημαντικός παράγοντας για την αποδοχή αυτού του σχεδίου…
2.Πέραν από «ηγέτες με αρχίδια» σε καθοριστικές στιγμές της ιστορίας κάθε τόπου,πρέπει να υπάρχει και κόσμος [πολύς κόσμος] πίσω τους που να παρεμβαίνει καταλυτικά στη διαμόρφωση των εξελίξεων και να στηρίζει όταν χρειάζεται και τις τυχόν ριζοσπαστικές και πρωτοποριακές κινήσεις και πρωτοβουλίες των ηγετών …
3.Για την “εθνικιστική” Αριστερά [δεν θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα ονόματα εδώ] ίσως ασχοληθώ με κάποιο κείμενο μου μελλοντικά …
Anef_Oriwn
Παρασκευή 8/1/2009 – 8:23 μ.μ.
Αγαπητέ Αντώνη
Πολύ ενδιαφέρον το θέμα που ανέδειξες. Θα έπρεπε η ηγεσία μας να αντλήσει εμπειρίες από το παρελθόν. Δυστυχώς. Για να αποφύγουμε τους ιμπεριαλιστές μιλούμε τώρα για “λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους”. Εκ πρώτης όψεως η θέση αυτή φαντάζει σωστή. Αλλά…Υπάρχει το αλλά. Εφόσον η ηγεσία μας τονίζει και υπερτονίζει ότι “το κλειδί βρίσκεται στην Άγκυρα”πώς συμβαδίζει με την πιο πάνω διακήρυξη;Οι αντιφάσεις είναι έντονες. Με το πιο πάνω σύνθημα,επειδή είναι πραγματικά σύνθημα,εμποδίζουμε μια σειρά εξωγενείς παράγοντες από το να εκφράσουν τις απόψεις τους,αλλά και να αναμειχθούν ενεργά στο Κυπριακό. Ακόμα και ο ίδιος ο ΟΗΕ αδυνατεί να εκφέρει απόψεις. Συζητούμε για το παρελθόν,για απόψεις και προτάσεις που τέθηκαν και υποστηρίζουμε ότι ήταν σωτήριες και τις οποίες άφησε η πολυπράγμων ηγεσία να εκφυλιστούν. Φαίνεται ότι οι ηγέτες μας δεν διδάσκονται,ούτε και βασανίζουν το μυαλό τους να βρουν εμφάνταστες λύσεις. Ο χρόνος δεν τους ενδιαφέρει,αν και τονίζουν ότι είναι έτοιμοι για λύση,αλλά δυστυχώς “έχουν και άλλες δουλειές να κάμουν”.
Ελπίζω να βρουν χρόνο να ασχοληθούν με το κυπριακό.
Κ. Τζιαμπάζης
Υ.Γ:Σου στελλω την απόφαση του ΑΚΕΛ για τις βρετανοκαναδοαμερικανικές προτάσεις.
Πηγή:Έκθεση Κ.Ε ΑΚΕΛ και της Κ.Ε.Ε ΑΚΕΛ από το 15ο Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στις 13-16 Μάη 1982.
΄Εκδοση Κ.Ε. ΑΚΕΛ
Αντώνη,νομίζω ότι το σχέδιο κείνο ανήκει σε άλλη εποχή. Ο ψυχρός πόλεμος και οι κόντρες εκείνης της εποχής πρέπει να ειδωθούν διαφορετικά ασφαλως σήμερα. Αλλά θεωρω παρατραβηγμένο και ειλικρινά άσκοπο και αντιπαραγωγικό να εμπλέκουμε εκείνο το σχέδιο με κάποια σύγκριση με την σημερινή κατάσταση κι ας έχει κάποιο ιστορικό ενδιαφέρον:μπροεί να προκαλέσει να επαναφέρουμε λανθασμένα αντανακλαστικά και ξεπεραμένες πολώσεις στην επιφάνεια. Εν τόση απόλυτη η ανάγκη μας να βρούμε λύση ΤΩΡΑ και συνδιαλλαγούμε σπάζοντας τους ιδεολογικόυς φραγμούς (χωρίς να τους εγκαταλείπουμε βέβαια γιατί απλά δεν εξαφανίζονται,όσο κι αν θέλουν κάποιοι ή δεν θέλουν άλλοι) που δεν βλέπω γιατί να συζητούμε εκείνο το σχεδίο τώρα. Εδώ θεωρώ λάθος να συζητούμε με στείρο τρόπο αντιπαράθεσης το σχέδιο Ανάν,αν δεν γίνειται επικοδομητικό τρόπο για να μάθοπμε κάτι από το πλάισιο και το περιεχόμενο και να μην το επαναλαβουμε,πόσο μάλλον σε σχέδιο που ανήκει σε άλλη εποχή.
Νίκο,συμφωνώ σχεδόν με όλα όσα αναφέρεις. Εκείνο που πιστεύω ωστόσο ότι ίσως σου διαφεύγει,είναι η στάση των πολιτικών μας. Έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού τους μια εντελώς διαφορετική,από αυτή που διακηρύττουν,θέση στο πρόβλημα,αφήνουν τα πράγματα στην τύχη,φτάνει να μην τους ενοχλούν. Όταν όμως η συγκυρία τους φέρνει ενώπιον των ευθυνών τους ,με την υποβολή (από τον διεθνή παράγοντα) μιας πρότασης για λύση,τότε το μόνο που κάνουν είναι να βρουν τον καλύτερο για τους ίδιους τρόπο να την «σκοτώσουν».
(Στάδια των ενεργειών τους:ΑΜΗΧΑΝΙΑ – ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ – ΒΟΛΙΔΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ (αυτό για την περίπτωση να προλάβει αυτός αντί εκείνων να απορρίψει) – ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ – ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ – ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ – ΒΡΟΝΤΕΡΟ ΟΧΙ.!!!).
Με εντυπωσίασαν για παράδειγμα στην περίπτωση της απόρριψης του σχεδίου του 1978,οι δηλώσεις τόσο του Καραμανλή όσο και του Ράλλη,καθώς και τα λόγια ( πιο χοντρά) που κατ’ ιδίαν απηύθυναν στην κυπριακή ηγεσία για την στάση που κράτησε. Επειδή δεν είναι εύκολο,στον χώρο των σχολίων να παραθέσω κατά λέξη τα λόγια τους,θα περιοριστώ στο βασικότερο συμπέρασμα τους. Κι αυτό δεν ήταν άλλο από το παράπονο που εξέφρασαν για τη βιασύνη (σιασιάρισμα) της κυπριακής ηγεσίας να απαλλαγεί το συγκεκριμένο σχέδιο ,πριν καν το διαπραγματευτεί!! Καμία κίνηση δεν έγινε άλλωστε προς μια τέτοια κατεύθυνση,παρά τα απεγνωσμένα τηλεφωνήματα του Ράλλη στη Ν. Υόρκη. Εξ άλλου ο Ρολάνδης (όποια κι αν είναι η γνώμη μας γι αυτόν) είναι αποκαλυπτικός στη συνέντευξη του για τη στάση του τότε Προέδρου. Αν παρέθετα μάλιστα και τα λόγια του Α.Φάντη (μέλους της Βαρωσιώτικης προσφυγικής αντιπροσωπείας που επισκέφθηκε τον πρόεδρο άρρωστο στο σπίτι) για τη στάση του Κυπριανού απέναντι στους πρόσφυγες και την πόλη τους ,είναι να τραβάς τα μαλλιά σου για το μέγεθος της ανεπάρκειας των τότε πολιτικών.
Συνεπώς,όσο κι αν το παγκόσμιο σκηνικό έχει εντελώς μεταλλαχθεί από τότε,οι άνθρωποι που μας κυβερνούν (που ως φυσικά πρόσωπα ακόμη επιζούν),ως νοοτροπία και πολιτική αντίληψη,όχι μόνο δεν άλλαξαν,αλλά ως γεροντότεροι,(άρα συντηρητικότεροι) πήγαν ακόμη πιο πίσω.
Νομίζω πως είσαι ο τελευταίος που χρειάζεται να του επισημάνω πόσες ομοιότητες είχε η ταινία του 1978,με την ταινία που είδαμε (ως remake?),το 2004. Ο πρωταγωνιστής μάλιστα της παλιάς version από το ρόλο του συνομιλητή,έπαιζε το ρόλο του προέδρου.
Τώρα θα μου πεις,ως πολιτικός επιστήμονας (γνώστης των διεθνών σχέσεων) η ιστορία των λαών δεν εξαρτάται και τόσο από αυτά που λές. Δεν είναι δηλαδή τα πρόσωπα που κινούν την ιστορία κλπ κλπ. Θα απαντούσα και πάλιν ΣΥΜΦΩΝΟΣ !,με μια μόνο ένσταση:Σαν την Κύπρο εν έσhιει!! Που πάει να πει,στα απλά ελληνικά,όλα αυτά δεν ισχύουν για την περίπτωση της μικρής μας πατρίδας.
«Εν είες σιορ τον Μακάριο ίντα λοής τα έβαλεν με τον αμερικάνικον ιπππππεριαλισμό το ΄64»;
Σαράντα χρόνια αργότερα τον επανέλαβε ο Περδίκης!!!
Φίλε ρεαλιστή (γίναμε τζιαι φίλοι σιγά σιγά με το blogging),κατ΄αρχήν δεν είμαι πρόβατο επειδή ανέφερα τα λόγια (άρα και την πολιτική στάση) διαφόρων πολιτικών που χειρίζονταν υπεύθυνα τότε τις τύχες όλων μας (δημοκρατικά,κατόπιν λαϊκής εντολής). Δεύτερο,από τις πηγές που,υπήρξε η δυνατότητα να περιέλθουν στην αντίληψη μου,πιθανολογώ ότι το σχέδιο δεν ήταν κάτι σαν το Ανάν,μια δηλαδή ολοκληρωμένη πρόταση με λεπτομερές υπόμνημα. Με το ενδεχόμενο να κάνω και λάθος,πιστεύω ότι αυτό που λέμε σχέδιο του 1978 ήταν αυτά τα δώδεκα σημεία δείκτες,ως βάση για περαιτέρω διαπραγμάτευση. Τα σημεία αυτά προβλέπουν σαφώς τη μορφή του νέου κράτους (ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ),βάση αυτού που συμφώνησε ένα περίπου χρόνο πριν ο Μακάριος με τον Ντενκτάς (εδώ μάλιστα έχουμε τέσσερα μονάχα εδάφια),όπως και για το θέμα της Αμμοχώστου κλπ.
Συνεπώς μη μου ζητάς να σου παραθέσω κανένα σχέδιο για να αποφασίσεις αν σωστά ή όχι το απορρίψαμε τότε. Εξάλλου αυτό που κάνεις δείχνει ότι ακόμη σ΄ακολουθεί μια κακή νοοτροπία που μας κατέλυσε αρνητικά το 2004. Να νομίζουμε δηλαδή όλοι μας ότι είμαστε ειδικοί συνταγματολόγοι (στην Κύπρο αυτό το κάνουν και απλοί χασοδίκες άμα λάχει) στο να αναλύουμε ένα νομικό έγγραφο (αυτής της σημασίας) με επιστημονική επάρκεια και να βγάζουμε ανάλογα συμπεράσματα!!