Οικογενειακή Κρίση

Στο γειτονικό μου σπίτι μεινίσκει μια οικογένεια. Η μάμμα,ο παπάς,η κόρη,τζαι ο γιός.

Ο γιός θέλει πολλά να παντρευτεί μιαν κοπέλλα,μιαν κοπέλλα που αγαπά χρόνια,που παλιά που ήταν μιτσής. Οι οικογένειες του ζευγαριού έχουν για πολλές γενιές μια βεντέτα που στάθηκε εμπόδιο στη σχέση τους τούτους,τζαι άλλων πριν που τούτους. Μια φορά έγινε ένα χάος τόσο τεράστιο,με συνέπειες καταστροφικές,που τους εχώρισε. Εμείναν χωριστά για πολλά χρόνια,αλλά τωρά ο νεαρός εμεγάλωσεν,εν 35 χρονών γάδαρος,εν τζαιρός να δει μπροστά,να σπάσει την βεντέττα. Να make love,not war.

Αποφάσισεν ότι είναι έτοιμος να την ζητήσει σε γάμο.

Όμως θέλει την ευτζιήν της οικογένειάς του για να πάσειν μαζί να την ζητήσει.

Η μάμμα του έρκεται κάθε λλίες μέρες τζαι πίννουμεν καφέ τζαι λέει μου τον πόνο της. Ήρτεν τζαι σήμερα. Ανέκαθεν ήταν φανατικά εναντίον τούντης σχέσης,όσο διπλωματικά τζαι να το παρουσιάζει του γιου της. Εγώ νομίζω ότι εν εναντίον κυρίως λόγω της παθολογικής σχέσης που έχει με τον γιο της παρά λόγω της βεντέτας,αλλά χρησιμοποιεί την βεντέτα ως πρόσχημα στα επιχειρήματα της.

Στην αρχή της κουβέντας μας,τα πνεύματα ήταν τεταμένα,αλλά γι’αυτό φταίω μάλλον εγώ,εχτύπησα ευαίσθητη φλέβα:Ξεκίνησα ρωτώντας,«πως νιώθεις τωρά που ο γιος σου και η κοπέλα του σκέφτονται να παντρευτούν?»

Να παντρευτούν?? Πάνω που το πτώμα μου! Μα να μου πιάσει τον γιόκκαν μου?? Που θέλω μόνο το καλό του?? Τούτη η,η,η,ακατονόμαστη,να τον βοηθήσει να ανεξαρτητοποιηθεί που τα συναισθηματικά δεσμά του μαζί μου?? Δεν θα το επιτρέψω ποτέ! Είχα το υποσχεθεί στον εαυτό μου. Τι νομίζεις? Τόσα χρόνια που ήταν χωριστά,ποιός είσιεν φροντίσει για τούτο? (Τραβά με κοντά) Μεταξύ μας,ας εν καλά τζαι η λεγόμενη…«πεθθερά» μου που εν τζαι τζείνη εναντίον της σχέσης τζαι πελεκά την κόρη της. Η σκαρκά.

Η αλήθκεια ένει ότι η,η,η…ακατονόμαστη εν πολλοπάητη. Τζαι επικίνδυνη. Εκατό τοις εκατό θα τον πληγώσει τον γιόκκα μου,θα τον προδώσει τζαι θα τον καταστρέψει. Θα τον καβαλλιτζιέψει,θα του φάει τα λεφτά του,θα του πιάσει τα κοπελλούθκια του τζαι θα τον αφήκει σύξυλο. Έτσι απατεώνες εν η ράτσα τους,εν μες το DNA τους!

Έτσι ίσια εν του το είπα ποττέ,αλλά το νόημα με τον τζαιρόν εμπέδωσεν το. Εγώ ελάλουν του:«Τούτη η κορούα δεν κάμνει για σένα!». Τόσα χρόνια ποδά-ποτζεί,εκαλάρισκα τον με τον τρόπο μου,είμαι μάνα σε κάτι τέθκοια. Αλλά τωρά σάννα τζαι ωρίμασεν,εν τον πείθουν πιον τα καταστροφικά μου σενάρια,εν φτουρούν. Πόψε ξέρεις τι του είπα? Είπα του μίσιημου ότι εν παίζει ρόλο,όποιαν τζαι να φέρεις που τζείντην ράτσα,το ίδιο σκατό ένει,ποττέ δεν θα είναι αρκετά καλή! Χάννω έδαφος τζαι πανικοβάλλουμαι τζαι λαλώ μαλακίες.

Ο παπάς του,ο άντρας μου,εν τζαι τζείνος εναντίον. Τζείνος λαλεί του το ανοιχτά:«Δεν είναι αντάξια μας! Εν παρακαθκιανή!». Έντζαιν ότι άκουεν του ο γιος μας ιδιαίτερα ποττέ. Ο άντρας μου πάντα  είσιεν την ψευδαίσθηση ότι η γνώμη του μετρά για τους άλλους παραπάνω απ’όσο μετρά στην πραγματικότητα. Εεεε…τωρά εν μεγάλος άνθρωπος,νάκκον αρτηριοσκληρωμένος,εσιει χοληστερόλη τρακόσια εξήντα τζαι τριγλυκερίδια πεντακόσια. Πολλά φοούμαι,αν γενεί τούτος ο γάμος,εννά πάθει καρδιακό τζαι εννά μείνω σιηράτη.

Η κόρη μου? Της κόρης μου ο νους της εν πάνω που την κκελλέν της. Εκολλήσεν τον ιό του φιλελευθερισμού στο εξωτερικό που επήεν να σπουδάσει τζαι παίζει μας την προοδευτική. Για να καταλάβεις εν υπέρ των δικαιωμάτων των γκέι τζαι των μεταναστών!!!! Ούτε πως εν δικό μας κοπελλούι!

Εμάς έσιει κάτι χρόνια που μας έσιει φτυσμένους. Το ίδιο φτυσμένο είσιεν τζαι τον αρφόν της τζαι παραπάνω. Που τον τζαιρόν που εγεννηθήκασειν,δεν εσυμφωνήσαν μια φορά σε οτιδήποτε. Ούλλη μέρα,κάθη μέρα,ετσακκώνουνταν τζαι επαίζαν ξύλο. Τζαι τωρά ήρτεν ο δαίμονας τζαι στηρίζει μίσιημου τον αρφόν της στην απόφαση του να «ακολουθήσει την καρδιάν του». Εγώ είπα της ότι βλέπει πολλές σαπουνόπερες τζαι ότι ένι ξέρει που της παν τα τέσσερα. Αλλά κάμνουν δυνατό μέτωπο οι θκυό τους. Τόσα πράματα,ίσια πας τούτο ήβραν να συμφωνούν!

Ο μεγαλύτερος μου σύμμαχος ήταν ο πατέρας μου ο οποίος εμακαρίστηκεν  πρόσφατα. Ευχαριστώ,να’σαι καλά. Αααχχχ…. Πεθανίσκουν οι παλιοί που είχαν αρχές ακλόνητες,μέτωπο λεβέντικο που ηγούταν,τζαι αναλαμβάνουν τα κοπελλούθκια μας,οι νέοι,με τις μοντέρνες τους ιδέες τζαι την ηλίθια αισιοδοξία τζαι ρομαντισμό τζαι φκαίνει το γαίμαν πας την τζεφαλήν μου. ΄Ώσπου ζιώ δεν ξεχνώ και αγωνίζομαι για την τιμή της ράτσας μας.

Ο πατέρας μου,ο παππούς του γιου μου,με τον παππού της λεγάμενης,ήταν μεγάλοι εκθροί. Ο παππούς της ήταν ένας κοντοστούππης κκεραττάς που εκυκλοφόραν σάννα τζαι ήταν κανένας ψηλός. Ο παπάς μου ήταν λεβεντάθρωπος,τζαι δεν ανέχετουν να μπαίνει ο κοντοστούππης μες τον καφενέ τζαι να νομίζει ότι μπορεί να κάτσει καρτζιήν του να παίξουν ττάβλι. Γιατί να πίννουν μαζίν καφέν?!? Που ακούστηκεν?!? Σάννα τζαι είμαστεν ίσια ίσια. Άκου δηλαδή,ο κοντοστούππης να απειλά τον αντρισμό του λεβέντη του χωρκού!

Αχ,ο πατέρας μου…ο θεός εν ανάπαυσεν κόμα,ούτε την ψυσιήν του,ούτε το σώμαν του. Ώσπου υπάρχει κίνδυνος συμβίωσης του γιού μου τζαι τζείνης,δεν θα πνάσει.


Ο μεγαλύτερος μου σύμμαχος τωρά εν η αρφή μου η Κόκα,ξέρεις,η Ευρωπαία. Ε όι τζαι πελλή!! Ξέρω,φαίνεται γελοία σε σχέση με το βεληνεκές του πατέρα μου,  τζαι εντάξει,εν έσιει υπόθεση να την πάρει κανένας στα σοβαρά,αλλά καλλύτερα να κατσιαρίζει τζαι κανένας άλλος παρά τίποτε!

Τούτος ο γάμος δεν πρέπει να γίνει!

Αλλά σάννα τζαι πλέον τίποτε εν πιάννει…  Έφτασα να τον απειλήσω πως αν δεν πάει με τα νερά μου,θα τον εγκαταλείψω,δεν θα αποκαλούμαι πλέον μάνα του. Είπεν μου ότι συμπεριφέρομαι παρορμητικά,το να είμαστε χωριστά έννεν καλό για κανέναν. Έκρυψα τζαι εγώ μες τα πετσιά μου. Για σήμερα.

Πρέπει να πάω τωρά,έχω πολλά πράματα να σκεφτώ.

Θέκκιου για τον καφέ!

(Μπορεί τζαι να) Συνεχίζεται

15 comments to Οικογενειακή Κρίση

  • Αντιφασίστας

    Σαφείς οι αναφορές και οι συνδηλώσεις. Φοβάμαι,και ελπίζω να διαψευστώ,πως ο γάμος θα είναι επεισοδειακός. Υποψιάζομαι πως ο γαμπρός θα κάνει κουμάντο στην κουζίνα,στο σαλόνι,στη βεράντα που θωρεί στη θάλασσα και η νύφη θα κουμαντάρει τα δωμάτια,το αποχωρητήριο,και τη βεράντα που θωρεί στον γουμάν της γειτόνισσας. Αν προσθέσουμε σε αυτά και το ενδεχόμενο ότι οι δρακούνες πεθερές θα εγγυηθούν την ομαλή συμβίωση των δύο νέων στο καινούργιο τους σπίτι…Περιμένω με αγωνία τη συνέχεια.

    ReplyReply
  • Γιώργος

    Εννά κάμω ένα εντελώς άσχετο σχόλιο.

    Τζείνη την ιστορία με το “Ωραίο Σχόλιο / Κακό Σχόλιο”εν μου πολλοαρέσκει. Χρειάζεται? Εξυπηρετεί κάτι? Αν αρέσκει κάποιου ένα σχόλιο που εγράφτηκε ας το πει να ξέρουμε τζαι ποιος ένι. Ποιο σημαντικό αν διαφωνεί με το σχόλιο πάλε να το πει. Εν βήμα για επιδοκιμασία τζαι αποδοκιμασία χωρίς ουσιαστική συνεισφρορά.

    Συμφωνεί ή διαφωνεί κανένας?

    ReplyReply
  • Andreas

    Αυρλη δεν είναι οικογενειακή κρίση.
    Αυτά είναι κατάλοιπα παλαιας μορφής οικογενειακής κρισης.
    Ελπίζω να μεν φτάσουμε στο άλλο άκρο των βορειοευρωπαίων.
    Καλημέρα

    ReplyReply
  • Φίλε Γιώργο,ο λόγος που εν δαμε το “Ωραίο Σχόλιο/ Κακό Σχόλιο”έννεν για να απαντα ο κόσμος στα σχόλια.
    Κάποιος αμα έσιει κάτι να πεί,εννα το πεί.
    Εν δαμέ για βαθμολογία. Δηλαδή αν κάποιος μπεί τζιαι γράψει κάτι το οποίο εν άσχετο με το θέμα,ή εν βρισια,τότε ο κόσμος κάμνει το thumbs down τζιαι σιγά σιγά εξαφανίζεται που τα comments.
    Έτσι μινήσκουν τα comments που έχουν σημασία τζιαι προσφέρουν στην συζήτηση τζιαι όχι τζείνα που εν τζιαμέ για να την χαλούν.
    Μπορείς να το δείς σε λειτουργία σε μεγάλα μπλόγκ όπως εν το Engadget,το Joystiq τζιαι το Digg.
    Εν δοκιμασμένο τζιαι δουλεύκει.

    ReplyReply
  • Αντρέα,
    Πως εννοείς “να μεν φτάσουμε στο άλλο άκρο των βορειοευρωπαίων”?

    Που εν το κακό ο καθένας να κάμνει τις επιλογές του για τη ζωή του χωρίς να ορίζεται από τα “έτσι θέλω”των περασμένων γενιών?

    ReplyReply
  • Αυγουστίνος

    Μέσα από την ιστορία σου βγαίνουν αισιόδοξα μηνύματα με βάση την συμπεριφορά της νέας γενιάς (του γιού και της κόρης). Είναι όμως τα πράγματα έτσι? Στα σαρανταπέντε μου νοιώθω,μιλώντας με νέους,ότι πολλά πράγματα δεν έχουν αλλάξει. Μήπως θα έπρεπε να παίρναμε πιο σοβαρά την σαβούρα που σερβίρει στα παιδιά μας αυτό το σαθρό ‘ελληνικοχριστιανοκεντρικό’εκπαιδευτικό σύστημα και οι γελοίοι στην πλειοψηφία τους λειτουργοί του? Παρενθετικά να αναφέρω ότι χθες ανακοινώθηκε στα κατεχόμενα ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί θα διδάσκονται Ελληνικά. Πόσοι από τους δικούς μας “δασκάλους”θα δέχονταν να διδαχθούν την Τουρκική γλώσσα?

    ReplyReply
  • Αυγουστίνο η νέα γενιά δεν είναι ανεπηρέαστη από την παλαιά. Εξού και “Εμείναν χωριστά για πολλά χρόνια”,λόγω της πολύχρονης βεντέτας. Όσον τζαι να θέλει λοιπόν ο νέος,δύσκολα μπορεί να αποβάλει το δηλητήριο που λάμβανε επί τα 35 χρόνια του τζαι “να δει μπροστά,να σπάσει την βεντέττα. Να make love,not war.”
    Δύσκολο,αλλά όι ακατόρθωτο. Οι πιθανότητες όμως να το κάμει ο νέος,εν παραπάνω απ’όσες να το κάμει ο παλιός.

    ReplyReply
  • Αυγουστίνος

    Γιάτρενα μου
    Συμφωνώ απόλυτα. Όμως,πόσο πιο εύκολο θα ήταν αν ο νέος έπαιρνε την παιδεία που έπρεπε? Επιμένω στην παιδεία γιατί έχω παιδιά στην εφηβεία και αντιλαμβάνομαι ότι πολλά πράγματα δεν έχουν αλλάξει. Κάποια,ιδιαίτερα μετά το 2004,έχουν γίνει χειρότερα.

    ReplyReply
  • Andreas

    Psychia μιλώ για το σπάσιμο του θεσμού της οικογένειας.
    Ακόμα και οι σκανδιναβοί νοσταλγούν τα πιο παλιά χρόνια που ήταν πολλά πιο δυνατός ο θεσμός της οικογένειας αλλά και αν δεις και σχόλια σε φόρουςμς εγγλέζων που ζουν δαμέσα που μιλούν με θαυμασμό για το ότι οι οικογένειες μας εν (ακόμα) παιδοκεντρικές.
    Απλά δε ν αναφέρω και το εξής.Μια εγγλέζα που ζει(ενιξέρω αν έφυε) στη Σουηδία,έθελε να φύει γιατί εθεωρούσε κακό για το παιδί της να παίρνει τη νοοτοπία που εμεγαλώναν τζιμέσα τα παιθκιά όπου ο κάθε γονιός έπιανε στο παίδί του κάθε τελευταίας τεχνολογίας παιχνίδι υπήρχε χωρίς ,όπως έλεε,να βλέπει πολλά παιθκιά να φκαίνουν έξω και ν απολαμβάνουν την φύση(που εσιη καμπόση εν η αλήθκεια).
    Η απάντηση που έπιασε που τους άγγλους που ζουν δαμέσα ήταν ότι οι οικογένειες εν πιο παιδοκεντρικές ,γίνεται τούτο που επεριέγραψε και δαμέσα ,κυρίως στες πόλεις,αλλά αν θέλει να δει τις αυθεντικές αξίες που μεταφέρει η οικογένεια στα παιθκιά ,τούτο εννα το δει στα χωρκά.
    Επιμύθιο? Το μέτρο .Πάντα το μέτρο.
    Ούτε τούτο το αρρωστημένο που μας επεριέγραψες αλλά ούτε και το άλλο άκρο των βορειοευρωπαικών χωρών.

    ReplyReply
  • Αντρεα μ νομίζω εσυγχίστηκες :) το κείμενο είναι αλληγορικό και έχει να κάμει με το κυπριακό. Το πόιντ της συζήτησης ΕΝΝΕΝ ο θεσμός της οικογένειας στην Κύπρο (Σωστά Ψυχή-α μου;εγω τουλάχιστον έτσι εκατάλαβα)! Δείχνουν σου τον ουρανό τζιαι θωρείς το δάκτυλο!

    ReplyReply
  • linopampakos

    πιι..αλλασουμεν γληορα θεματα τζαι εν προλαβαινουμε..ο λεξη-πενητας εβαλεν ηδη αλλον θεμα..

    αρεσεν μου τζαι η αλληγορια..αλλα τζαι η επεκταση της κουβεντας στην οικογενεια..
    αραγε εν θα εν τζαι νακκον [ας πουμεν] απελευθερωτικη μια εστω συμβολικη/πολιτιστικη ρηξη των γενεων;
    αρεσεν μου η φραση:“Για να καταλάβεις εν υπέρ των δικαιωμάτων των γκέι τζαι των μεταναστών!!!! Ούτε πως εν δικό μας κοπελλούι!”
    ενταξι νομιζω οτι τζαι η ευρυτερη κοινωνια αλλασει,αλλα οι μιτσιοι γενικα σαν να εχουν μιαν αλλη αισθητικη [ας μεινω με τουτον τον ορο σε τουτην την αρχικη καταγραφη]..
    τζαι υστερα η “παιδοκεντρικη”εμφαση που λαλει ο αντρεας..τουτο ελπιζουμεν οτι εν να βοηθησει να εχουν παραπανω αυτονομια –εστω τζαι μεσα που το παιδικο αππωμα…αλλα παλε εν τζαι οι ενοχες..
    οποτε..να δουμεν την συνεχεια..

    ReplyReply
  • Ε παιθκιά μα εν έτσι που καρτεράτε να πείσετε τον κόσμο για την επανένωση;Με επιφανειακές χαριτωμένες αλληγορίες;Τόσο πολλά σας κόφτει το θέμα βλέπω. Τζιαι θωρώ που πάνω ο Πένητας έβαλε κείμενο για το ΔΗΚΟ τζιαι την ΕΔΕΚ. Με άλλα λόγια ο καθένας το φκιολί του τζιαι αν τσιαττίσει εννά μιλήσετε τζιαι για το Κυπριακό ενεν;

    Λοιπόν σοβαρευτείτε λλίο γιατι το blog σας εννά καταντήσει γραφικό.

    ReplyReply
  • Ούλλα έχουν θέση στο σκοπό μας.
    Τζιαι οι αλληγορικές ιστορίες,τζιαι οι αναλύσεις τζιαι ούλλα.
    Αν δεν το εκατάλαβες,δαμέσα εν 35 διαφορετικοί ανθρώποι,με 35 διαφορετικές αντιλήψεις,35 διαφορετικούς τρόπους έκφρασης τζιαι ένα σκοπό.
    Γραφικός εν τζείνος που μιλά συνέχεια για τα ίδια κοινότυπα πράματα με τον ίδιο τρόπο.
    Το κείμενο της Psychias κάθε άλλο που γραφικό ένι.
    Εγώ προσωπικά σιέρουμαι που blogger σαν τζιαι τούτη εν μαζί μας στην προσπάθεια.
    Νομίζω το σχόλιο σου εν άστοχο τζιαι έκαμες το απλά για να προκαλέσεις εντυπώσεις.
    Το blog φαίνεται που την αρκή ότι έσιει πολλά συγκεκριμένο στόχο τζιαι σκοπό τζιαι να είσαι σίουρος ότι εννα δείς πολλά άρθρα σαν τούτο.
    Αν νομίζεις ότι τούτο έννε σοβαρό τζιαι ότι πρέπει να αλλαξει κάτι,για μένα έσιεις πολλά μεγάλο λάθος.
    Καλη χρονιά

    ReplyReply
  • Noμίζω ο γιος εν τάλε κουάλε με τη μάμμα του εν τριανταπέντε χρονών τζιαι ακόμα να πάρει απόφαση τελειωτική τζιαι να αφήκουν τα μίση ούλλοι τους.Οι νέοι πρέπει να πάρουν στα σιέρκα τους τη ζωή τους τζιαι το μέλλον τους ,οι παλιοί καλώς ή κακώς επεράσαν τα μίση τζιαι τις έχθρες.Πρέπει να πνάσουν ούλλοι τζιαι οι φταίχτες τζιαι τα θύματα. Μπράβο Ψυχία.

    ReplyReply
  • @Passenger

    Δεχτό. Δεν επερίμενα πως εννά ικανοποιούσα όλους όσους ετύχενε να διαβάσουν την ανάρτηση. Ο λαός λέει “περί ορέξεως κολοκυθόπιτα”. Βρίσκω όμως το επίθετο “επιφανειακές”άδικο.

    ReplyReply

Leave a Reply

  

  

  

You can use these HTML tags

<a href=""title=""><abbr title=""><acronym title=""><b><blockquote cite=""><cite><code><del datetime=""><em><i><q cite=""><strike><strong>