Ο νομπελίστας Ειρήνης Ντέσμοντ Τούτου μιλά για τη δύσκολη τέχνη της συμφιλίωσης
Κάποιοι τον λένε «Πατέρα»,άλλοι τον λένε «φωνή της παγκόσμιας συνείδησης». Μικρός,βίωσε στο πετσί του την εγκληματική φρίκη του Απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική. Ο δαφνοστεφής με Νόμπελ Ειρήνης Αρχιεπίσκοπος Ντέσμοντ Τούτου ήταν ο άνθρωπος ο οποίος,με σύμμαχό του τον Νέλσον Μαντέλα,συνέβαλε όσο ελάχιστοι στην πτώση του πανίσχυρου τότε ρατσιστικού καθεστώτος της χώρας του,σηματοδοτώντας μια υπέροχη πνευματική νίκη της ανθρωπότητας. Μικρός στο ανάστημα,γίγαντας στο πνεύμα,ο Τούτου έγινε διεθνές σύμβολο όχι μόνο της ειρήνης,αλλά και της συμφιλίωσης,η οποία «δεν μπορεί να προκύψει παρά μόνο μέσω της αλληλοσυγχώρεσης». Στην αμέσως μετά-Απαρτχάιντ εποχή,ο Τούτου προήδρευσε της περίφημης «Επιτροπής Αλήθειας και Επανασυμφιλίωσης»,που συγκροτήθηκε με σκοπό την εξακρίβωση των συνθηκών κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν εγκλήματα κατά την εποχή του ρατσιστικού καθεστώτος. Η Επιτροπή υπήρξε αρμόδια για τη χορήγηση αμνηστίας σε όσους κατηγορούμενους προσέρχονταν να δώσουν πλήρη κατάθεση για τα εγκλήματά τους. Μεταφέροντας τη σοφία των αγώνων και της εμπειρίας του,ο Πρόεδρος της Ομάδας των Πρεσβυτέρων πραγματοποίησε πρόσφατα διήμερη επίσκεψη στο ημικατεχόμενο νησί μας για ηθική στήριξη των προσπαθειών για επίτευξη μια ειρηνική λύσης. Ερωτώμενος γιατί επέλεξε την Κύπρο,απ’ όλες τις υπόλοιπες προβληματικές περιοχές του κόσμου που ενδεχομένως να τον χρειάζονται,απάντησε:«Στην Κύπρο μυρίζομαι έντονη πια την ελπίδα.. Ήρθα να της δώσω κι εγώ μια ελάχιστη ώθηση,αν τα καταφέρω»…
Αιδεσιμότατε,δηλώνετε ενθουσιωδώς την έμπνευσή σας «για τις ακούραστες και επίμονες διαπραγματεύσεις» των δύο Κύπριων ηγετών,Χριστόφια και Ταλάτ,για μια λύση στο εθνικό μας πρόβλημα. Γιατί;Αυτό δεν είναι στο κάτω-κάτω το καθήκον τους;
Ναι,αλλά αυτό το καθήκον [σ.σ. της διαπραγμάτευσης για λύση] το κάνουν δεχόμενοι πυρά από πολλούς διαφωνούντες. Θυμήσου πως,όταν είχατε δημοψήφισμα,η μία πλευρά δέχτηκε το σχέδιο λύσης,ενώ η άλλη το απέρριψε. Άρα δεν διαπραγματεύονται κάτι το εύκολο. Ως ηγέτες που είναι,ο Χριστόφιας κι ο Ταλάτ βρίσκονται συνεχώς αντιμέτωποι με τις διαφωνίες και τις κριτικές πολλών μελών της κοινότητάς τους. Κι όπως είδα από τις δημοσκοπήσεις σας,ο κόσμος δεν έχει μεγάλες προσδοκίες,ακριβώς λόγω του ότι τα πράγματα παρέμεναν στάσιμα για πολλά χρόνια. Κι όμως,ο κόσμος και οι δύο πλευρές θέλουν μια λύση που να εξασφαλίζει την ειρήνη και τη σταθερότητα. Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να ενθαρρύνουμε τους δύο ηγέτες στις κοπιώδεις και επίπονες προσπάθειες που καταβάλλουν στις διαπραγματεύσεις.
Λέτε πως ο χειρότερος εχθρός της ειρήνης και της συμφιλίωσης είναι η καχυποψία για τον άλλο. Όμως,πώς μπορεί κανείς να ξεπεράσει την πικρία και την έχθρα του για τον άλλο,όταν έχει χάσει δικούς του ανθρώπους στον πόλεμο;
Δεν είναι ποτέ εύκολο να βλέπεις τους δικούς σου να σφαγιάζονται,να βασανίζονται στα χέρια του εχθρού,να κρατούνται αιχμάλωτοι,να εξαφανίζονται και να αγνοείται η τύχη τους για δεκαετίες ολόκληρες. Όταν συμβαίνουν τέτοια εγκλήματα σε βάρος σας,είναι φυσιολογική η πικρία. Μη νιώθετε άσχημα για το θυμό σας,όταν ο πόνος είναι τόσο μεγάλος δεν μπορείς να τον ελέγξεις. Όμως,αυτό που μπορεί να ελέγξει κανείς είναι το τι κάνει από εκεί και πέρα. Σίγουρα,κανείς δεν μπορεί να ρίξει το φταίξιμο σε μια μάνα για το θυμό που νιώθει,όταν αυτή είδε το παιδί της να σκοτώνεται. Τι μάνα θα ήταν αν δεν ένιωθε πικρία και οργή;Όμως,η κάθε μάνα μπορεί και πρέπει να αναλογιστεί τις εκατοντάδες άλλες μανάδες από την άλλη πλευρά του συρματοπλέγματος που κι εκείνες νιώθουν τον ίδιο σπαραγμό για τα δικά τους παιδιά. Δε ξέρω αν έχεις ακούσει για μια οργάνωση στο Ισραήλ και στην κατεχόμενη Παλαιστίνη που λέγεται «Ο Κύκλος των Γονιών» [Parents’ Circle]. Χαροκαμένες μανάδες και πατεράδες,Παλαιστίνιοι και Εβραίοι μαζί,συνενώνουν τις φωνές τους για την ειρήνη,παρά τον αβάσταχτο πόνο τους. Αντί να επιτρέψουν στο θρήνο τους να τους διχάσει,αντιλήφθηκαν πως έχουν τις ίδιες τραυματικές εμπειρίες κι αυτό τους συνένωσε. Αποφάσισαν,μέσω της συγχώρεσης,να παρηγορήσουν ο ένας τον άλλο και να συνενώσουν το κουράγιο τους,προκειμένου να προωθήσουν τη συμφιλίωση για να μην υπάρξουν κι άλλοι γονείς που να θρηνήσουν τα παιδιά τους.
Πόσο σημαντική είναι η ανασκόπηση του παρελθόντος σε μια περίοδο ειρηνευτικής διαδικασίας;
Το παρελθόν επιστρέφει πάντοτε σαν φάντασμα και σε κυνηγά. Δεν μπορείς να του κρυφτείς,ούτε να το χώσεις κάτω από το χαλί. Σκεφτείτε ένα ανδρόγυνο που έχει έναν σοβαρό καβγά. Μετά,ο σύζυγος φέρνει λουλούδια στη γυναίκα του και της λέει,«ό,τι έγινε,έγινε,ας το ξεχάσουμε». Αν οι διαφορές που οδήγησαν στον καβγά είναι σοβαρές,το πρόβλημα θα έρθει ξανά στην επιφάνεια,αργά ή γρήγορα. Τα προβλήματα του παρελθόντος δεν εξαφανίζονται από μόνα τους. Το παρελθόν είναι ζωντανό,έχει ζωή από μόνο του. Εάν δεν αντιμετωπίσεις τον μπαμπούλα του παρελθόντος,θα επιστρέψει και θα σε διαλύσει. Αν έρθω εγώ μετά από έναν άγριο καβγά και σου φέρω ένα δώρο,ακόμα κι αν το αποδεχτείς,η πληγή μέσα σου παραμένει και γίνεται βαθύτερη,δημιουργεί πύο. Στη Νότιο Αφρική,εμείς το μάθαμε καλά αυτό και το χειριστήκαμε δεόντως. Είναι σημαντικό μετά από μια συλλογική τραυματική εμπειρία να επιστρέψεις στο παρελθόν και να καταλάβεις τι πήγε λάθος,ποια εγκλήματα διεπράχθησαν,από ποιους και σε βάρος ποιων. Οι άνθρωποι πάντα θέλουν να μάθουν την αλήθεια. Όπως κι εδώ στην Κύπρο,οι συγγενείς των αγνοουμένων -Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων- θέλουν να μάθουν την αλήθεια. Τι απέγιναν οι αγαπημένοι τους;Εξαφανίστηκαν έτσι απλά;Τους αιχμαλώτισαν;Τους εκτέλεσαν;Ποιοι διέταξαν το έγκλημα;Κανένα μέλλον δεν μπορεί να υπάρξει αν η μία πλευρά δε συγχωρέσει την άλλη. Και η συγχώρεση «κοιτάζει» πίσω στο παρελθόν αλλά και μπροστά,στο μέλλον.
Διακρίνετε ομοιότητες ανάμεσα στην Κύπρο και τη Νότιο Αφρική σε ό,τι αφορά τη σύγκρουση αλλά και την ειρήνευση;
Πρέπει κανείς να είναι πολύ προσεκτικός όταν κάνει παραλληλισμούς ανάμεσα σε δύο διαφορετικές καταστάσεις. Για παράδειγμα,όταν εγώ είχα υποστηρίξει πως οι Παλαιστίνιοι που βρίσκονται υπό ισραηλινή κατοχή περνούν τα ίδια που περνούσαν οι μαύροι στη χώρα μου την εποχή του Απαρτχάιντ,οι Ισραηλινοί θύμωσαν. Άρα πρέπει να έχουμε υπόψη μας πως η κάθε περίπτωση είναι μοναδική και ιδιαίτερη. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν ομοιότητες. Μια μάνα στη Νότιο Αφρική,της οποίας το παιδί βασανίστηκε φρικτά και δολοφονήθηκε,νιώθει τον ίδιο πόνο,την ίδια οργή,την ίδια απελπισία με μια μάνα οπουδήποτε στον κόσμο,ακόμα και στην Κύπρο. Κι όταν γίνονται αφύσικες διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους από ένα ρατσιστικό καθεστώς,όπως το Απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής,αυτό θυμίζει έστω και λίγο την κατάσταση στην Κύπρο,όπου και οι δύο κοινότητες ζουν στο ίδιο νησί αλλά χωριστά:εκείνοι απ’ εκεί κι εσείς εδώ. Ναι,υπάρχουν ομοιότητες και μπορείτε να μάθετε από άλλα μοντέλα ειρήνευσης και συμφιλίωσης,αλλά δεν είναι καλό να κάνουμε εύκολους παραλληλισμούς. Γι’ αυτό,αν αποφασίσετε να δημιουργήσετε κι εσείς μια δική σας Επιτροπή Αλήθειας και Επανασυμφιλίωσης (TRC) πρέπει να την κόψετε και να τη ράψετε στα δικά σας μέτρα,λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της δικής σας κατάστασης.
Από τη μεγάλη πείρα που έχετε εσείς προσωπικά,πιστεύετε πως η κάθε μία από τις δύο κοινότητες της Κύπρου πρέπει να αποκαλύψει και να δικάσει τους δικούς της εγκληματίες πολέμου;
Εμείς με την TRC δεν επιδιώξαμε να δικάσουμε κανέναν. Συμφωνήσαμε επάνω σε μια αρχή:αυτοί που διέπραξαν εγκλήματα με πολιτικά κίνητρα,εάν αποκάλυπταν όλα τα γεγονότα που αφορούσαν τα εγκλήματά τους και ζητούσαν δημόσια συγγνώμη,είχαν την ευκαιρία να τους δοθεί αμνηστία. Έτσι,η TRC ήταν αντίθετη στη φιλοσοφία της από τις δίκες της Νυρεμβέργης. Στη δική μας ιδιαίτερη περίπτωση,η TRC δούλεψε καλά. Ήταν ένας μηχανισμός που ενθάρρυνε τους θύτες αλλά και τα θύματα του Απαρτχάιντ να μιλήσουν. Αλλιώς,θα ήταν αδύνατον να μαθαίναμε ποτέ την αλήθεια για τις βαρβαρότητες που διαπράχθηκαν. Στην Κύπρο,πρέπει να βρείτε από μόνοι σας έναν μηχανισμό που να είναι αποδεκτός –τουλάχιστον από την πλειοψηφία των πολιτών. Μπορείτε κάλλιστα και να καταδικάσετε τους εγκληματίες σας. Όμως αυτό συνήθως δε βοηθά στην επούλωση των πληγών της κοινωνίας. Σημείωσε πως η ανασκόπηση ενός σκοτεινού παρελθόντος είναι μια ιδιαίτερα τραυματική διαδικασία. Όσοι κατέθεταν στην TRC έκλαιγαν σπαρακτικά,θύτες και θύματα. Όταν είχε πέσει το ρατσιστικό καθεστώς,πιστέψαμε πως οι πληγές θα έκλειναν. Στην πραγματικότητα,όμως,μολύνονταν ακόμη περισσότερο. Αυτό λοιπόν που έκανε η TRC ήταν να ανοίξει τις πληγές μας και να καθαρίσει από μέσα το πυώδες παρελθόν. Συνειδητοποιήσαμε πως όταν δίνεται το δικαίωμα σ’ ένα θύμα να αφηγηθεί την ιστορία του,αυτό έχει μια απίστευτα θεραπευτική επίδραση επάνω του. Εξιστορώντας το μαρτύριο που πέρασαν,ένιωθαν ανακούφιση κι αναγνώριση. Οι περισσότερες από τις ιστορίες των θυμάτων μεταδόθηκαν ζωντανά από την τηλεόραση. Θυμήσου,επρόκειτο για ανθρώπους που μια ζωή οι λευκοί τούς έκαναν να νιώθουν τιποτένιοι. Τώρα,αυτοί οι ίδιοι ένιωθαν πρωταγωνιστές,ήταν στα εξώφυλλα των εφημερίδων! Για πρώτη φορά ένιωθαν πως κάτι άξιζαν και πως οι άλλοι αναγνωρίζουν τις αδικίες που υπέστησαν. Κι εσείς λοιπόν,Ε/Κ και Τ/Κ μαζί,πρέπει να αντιμετωπίσετε τις πληγές του παρελθόντος και να βαδίσετε μαζί στο κοινό σας μέλλον.
Αιδεσιμότατε,το εκπαιδευτικό μας σύστημα,και ιδιαίτερα το μάθημα της ιστορίας,και στις δύο πλευρές,ενθαρρύνει τον εθνικισμό και εν πολλοίς δαιμονοποιεί την άλλη πλευρά. Πιστεύετε πως με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση η μόρφωση θα μπορούσε να διαδραματίζει έναν ρόλο συμφιλίωσης ανάμεσα στις δύο κοινότητες;
Ω,ναι,απόλυτα! Ξέρετε,τα δικά μας βιβλία ιστορίας παλιά έλεγαν δήθεν πως τους Καταρράκτες της Βικτώριας τους ανακάλυψε ο Άγγλος ερευνητής Λίβινγκστον! Σάμπως κι οι Αφρικανοί,που ζούσαν δίπλα από τους καταρράκτες αυτούς για τόσα χρόνια,χρειάζονταν τον Λίβινγκστον να τους «ανακαλύψει»! Ο καθένας βλέπει την ιστορία από τη δική του οπτική γωνία. Το στοίχημα για εσάς είναι να συγκεράσετε τις οπτικές γωνίες μέσα από τις οποίες αφηγείστε την ιστορία σας. Μην ξεχνάτε πως αυτά που διαβάζουμε στα βιβλία ιστορίας μπορούν είτε να μας συνενώσουν,είτε να μας διχάσουν.
* Συνέντευξη στη Χριστιάνα Βωνιάτη (13/12/2009,ΠΟΛΙΤΗΣ)
Δείτε επίσης και αυτό http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=515328
Loading ...
Και όσο σκέφτουμε ότι και ο ομπάμας έπιαε νόμπελ ειρήνης…
Όσο για το μαθημα της ιστορίας κανεί.Ας μπουν κάτω και οι 2 απόψεις και ας κρίνει ο καθένας όπως νομιζει καλλιεργώντας παράλληλα το αίσθημα του συμβιβασμού.Κανεί τόσα χρόνια να τρώσειν κάποιοι που “το ενα και μοναδικο έθνος στο νησί”.
(Δαμέ η Σεμελίδου είπε ότι το 74 εμείς εν είχαμε εξτρεμιστικές οργανώσεις!!!.Οι ανθρωποι δλδ που καλούνται να διδάξουν την ιστορία).
Ας βαλουν νερό στο κρασί τους ούλλοι γιατί λύση χωρίς συμβιβασμούς εν γίνεται.
Χριστιάνα,
Η προοπτική λύσης του πολιτικού προβλήματος γεννά ελπίδες και προκλήσεις κι έτσι τίθεται άμεσα πλέον μπροστά μας το ζήτημα της ιστορικής συμφιλίωσης Ε/Κ και Τ/Κ ως πρώτιστο πολιτικό,κοινωνικό,και ηθικό διακύβευμα να δημιουργήσουμε τους συνεκτικoύς δεσμούς,τους θεσμούς,και τις πολιτικές/κοινωνικές διεργασίες που θα επιτρέψουν την ουσιαστική επανένωση. Είναι ενδιαφέρον ότι έρευνες σταθερά έδειχναν ευρεία λαϊκή στήριξη για τη συμφιλίωση και την επανασυγγραφή των βιβλίων ιστορίας,ενώ οι θεσμοί εξουσία και συντηριτιμού αντιδρούν σε κάθε τέτοια πρωτοβουλία. Το Δεκέμβριο του 2009,δικοινοτική δημοσκόπηση δείχνει ότι υπάρχει αναστοχαστικότητα ανάμεσα στους Κυρίους:η πλειοψηφία τόσο τα των Ε/Κ,όσο των Τ/Κ,αναγνωρίζουν ότι έχουν,και οι δύο κοινότητες διαπράξει λάθη στο παρελθόν (Βλ. The ‘Cyprus 2015’ initiative,Research and Dialogue for a Sustainable Future,An in-depth study of Public Opinion in Cyprus:Η δημοσκόπηση περιλάμβανε 1,000 Ε/Κ και 1,000 Τ/Κ μεταξύ 6.10.2009-6.11.2009).
Νομίζω ότι τίθτει μπροστά μας η αναγκη να συζήτσουμε το ζήτημα “Αλήθεια και Συμφιλίωση”στην Κύπρο –είναι αναπόσπαστο μέρος της λύσης.
Η αλήθεια δεν είναι πάντα αρεστή και δεν οδηγεί απαραίτητα στην συμφιλίωση.
Άρα σε μια πιθανή επανασυγγραφή των βιβλίων ιστορίας θα πρέπει πρώτα να αποφασίσουμε ποιος είναι ο στόχος.
Θα είναι ο στόχος η αλήθεια και μόνο η αλήθεια,είτε μας αρέσει είτε όχι,είτε οδηγεί στην συμφιλίωση είτε όχι,και χωρίς κανένα πολιτικό ή άλλο στόχο?
Ή ο στόχος θα είναι η συμφιλίωση και όχι απαραίτητα η αλήθεια,οπόταν απλά θα αλλάξουμε το παραμύθι που έχουμε τώρα με ένα διαφορετικό παραμύθι με διαφορετικούς πολιτικούς στόχους?
Έπρεπε να ρωτηθεί ο Αιδεσιμότατος,αν σε οποιαδήποτε χώρα της Αφρικής ΔΕΝ ισχύει η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΧΗ “Ένας άνθρωπος,μία ψήφος”. Αιδεσεμότατε,εδώ στην αφρικανική ομοσπονδία,θα έρχεστε όταν θέλετε να θυμηθείτε το ρατσιστικό άππαρτχαϊντ. Στο μοναδικό σύγχρονο ρατσιστικό,φασιστικό κράτος που θα έχει φυλετικό διαχωρισμό. Δημοκράτες για κλάματα,υποκλίνομαι στο φασισμό σας.
Στόχος αγαπητε είναι η αλήθεια και η αλήθεια οδηγεί στην συμφιλίωση μεσα απο την αρετή ΤΟΥ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ.
Η αλήθεια εν τζιαμε.Κανένας εν μπορεί να την κρύψει.
Αν τους μάθουν παραμύθκια ,έσιη σιήλλια θκιο βιβλία που να τους πουν στο τέλος την αλήθκεια.Τζιε τότες θα φτάσουμε στον ίδιο παρονομαστή.
Τζιε κάτι άλλο.Ιστορία εν θα σου μάθει το σχολείο.Όποιος θέλει να μαθει,πιάννει βιβλία τζιε θκιαβάζει.Για ένα τόσο βαρετό μάθημα κάμνουν πολλοί ολόκληρο θέμα.
Αμπα τζιε χάσουν κάτι που την αίγλη τους.
κυριε “αντιφασιστα”[κουβεντα να γινεται],
δηλαδη για να καταλαβω…εσυ θεωρεις οτι εν να εξηγησεις στον αλλον που εζησεν το απαρτχαιντ ιντα που εν ο ρατσισμος τζαι η δημοκρατια;ε τζαι γεια σου ρε ευρωπαιε σοφε..εν τζαι υποψιαζεσαι φανταζομαι οτι τουτη η επαρση/αππωμα [να θελεις να πεις του αλλου για την εμπειριαν του τζαι το τι σημαινει] εν νακκον [ας πουμε] ρατσιστικη;..
ασε που σου φκαινει τζαι πιο αμεσος ρατσισμος τα γερημα..
στην προσπαθεια σου να πεις οτι η ομοσπονδια εν κακη ονομασες την “αφρικανικη”["εδώ στην αφρικανική ομοσπονδία,"]..συναξε νακκον τες λεξεις σου αμα παιζεις τον “αντιφασιστα”κλπ..μεν καρφωνεσαι μονος σου..αν θα το παιξεις “αντιφασιστας”[ας πουμεν] εν τζαι γινεται τα κακα παλε να τα φορτωνεις στους “μαυρους”/αφρικανους κλπ..
κατα τα αλλα αν υποθεσουμεν οτι σε ενδιαφερει πραγματικα το ζητημα της ομοσπονδιας τζαι το οτι ο πλειοψηφισμος ενεν η μονη διασταση στην δημοκρατικη εμπειρια,εισιεν ηδη σχετικες συζητησεις σε τουτον το μπλογκ πιο πριν..ψαξε τες..να δεις οτι τζαι οι πολιτισμενοι ευρωπαιοι καμνουν το κοκ…
Λινοπάμπακε,διάδοχε του Γκέλερ. Η παραδοσιακή φασιστική και γκεμπελική πρακτική να αποδίδεις στον άλλο λόγια που δεν είπε,που ούτε καν υπαινίχθηκε,είναι αναμενόμενη. Το άππωμα και η ειρωνεία ξεχειλίζει από το συμπαθές αλλά άστοχο κείμενό σου. Δεν εκούτσισες σχεδόν τίποτα από όσα είπα.
Πρώτον,δεν προσπάθησα να ΕΞΗΓΗΣΩ σε κανέναν τίποτε,πόσο μάλλον σε έναν άνθρωπο που βίωσε το καθεστώς των φυλετικών διακρίσεων στο πετσί του.
Δεύτερον,ο υφέρπων ρατσισμός σου έγινε φανερός στην αναφορά σου για την αφρικανική ομοσπονδία. Το Αφρικανός στο μυαλό του κάθε δημοκρατικού ανθρώπου έχει πρώτα από όλα γεωγραφική σημασία και δεν αποτελεί χαρακτηρισμό ανθρώπου ως προς το πολιτισμικό του επίπεδο. Τώρα γιατί εσύ κατάλαβες αμέσως το δεύτερο;Πρέπει να αρχίσεις να ανησυχείς.
Τρίτον,η υπόδειξη ότι οι πολιτισμένοι ευρωπαίοι κάνουν μιλφέιγ(το προτιμώ) την αρχή της πλειοψηφίας είναι επίσης ρατσιστικό υπονοούμενο (πάλι δικό σου). Εκτός αυτού,δεν αποτελεί επιχείρημα το τι κάνουν οι Ευρωπαίοι,οι Κινέζοι,οι Αφρικανοί,οι Αμερικανοί.
Τέταρτον,σε ένα μικρό σχόλιο μην περιμένεις ανάλυση όλων των πτυχών της δημοκρατικής αρχής.
Πέμπτον,άσε και αυτούς που έχουν την αντίθετη άποψη να είναι αντιφασίστες. Αν δεν μπορείς,σε καταλαβαίνω.
Δημοκράτες για κλάματα,υποκλίνομαι στο φασισμό σας.
@ Andreas
«Στόχος αγαπητε είναι η αλήθεια και η αλήθεια οδηγεί στην συμφιλίωση μεσα απο την αρετή ΤΟΥ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ.»
Η αλήθεια δεν είναι αποτέλεσμα συμβιβασμού,ούτε και η αλήθεια από μόνη της οδηγεί απαραίτητα στην συμφιλίωση. Μερικές πτυχές τις αλήθειας μπορεί να έχουν και ακριβός το αντίθετο αποτέλεσμα. Θα τις συμπεριλάβουμε και αυτές τις αλήθειες?
Και κάτι άλλο. Ήσουν ειρωνικός και επιθετικός γιατί μέσα από το σχόλιό μου κατάλαβες ότι είμαι εναντίον της ομοσπονδίας. Δεν είπα τίποτε άλλο για να σε κάνει να βγάλεις τόση ειρωνεία.
Θέλει πολλή προσπάθεια να αποδέχεσαι την αντίθετη άποψη. Πάλεψε το.
@ ρεαλιστή.
Όι λέω το εξής.
Να καταχωρηθεί η ΣΚΛΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ και με αίσθημα πλεόν συμβιβασμού να την δεχτούμε ,να μαθουμε που τούντα λάθη και να προχωρήσουμε μπροστα
Αντιφασίστα φύε το “αντι”
Αντρέα,ενδιαφέρουσα η προστακτική ΦΥΕ. Προφανώς θα θέλεις να με δέρεις που εκφράζω αντίθετη άποψη. Σε βλέπω στο επόμενο φασιστικό συλλαλητήριο του ελαμ με τηλεβόα.
Δημοκράτες για κλάματα,υποκλίνομαι στο ρατσισμό σας.
Έχω και άλλα σχόλια σε άλλες αναρτήσεις. Να σου πω ποια είναι να βάλεις ψήφο στο κακό σχόλιο. Έχετε πλάκα.
Δημοκράτες για κλάματα,υποκλίνομαι στις φασιστικές μεθόδους σας
Εξαιρετική και πολύ χρήσιμη η συνέντευξη!
Πάνω στο θέμα της τελευταίας απάντησης στη συνέντευξη τζιαι της υπέροχης ιδέας για Επιτροπή Αλήθειας και Επανασυμφιλίωσης…Τελευταία εκατέληξα στο συμπέρασμα πως η αλήθκεια εν κάτι πολλά υποκειμενικό. Εξαρτάται πάντα που τη γωνιά θέασης τζιαι που τον τρόπο αντίληψης του γεγονότος που τον καθένα. Η αλήθκια του καθενός επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό που τα όσα προηγήθηκαν ή ακολούθησαν του γεγονότος τζιαι πως τα εβίωσε ο καθένας όπως τζιαι που το πως εβίωσε ο καθένας το γεγονός. Η δική μου αλήθκεια τζιαι η αλήθκεια του απέναντι μου –για το ίδιο γεγονός –μπορεί ναν εντελώς αντίθετες τζιαι να έρκουνται σε κάθετη σύγκρουση χωρίς να παύουν να εν τζιαι οι θκιό αλήθκειες.
Αν δεν βρεθούν οι θκυό αλήθκειες αντιμέτωπες,με σκοπό όι την επιβολή της μιας πάνω στην άλλη και αντίστροφα αλλά την καταγραφή,ανάλυση τζιαι κατανόηση του γεγονότος,του τι οδήγησε σε τζίηνο το γεγονός τζιαι πως επηρέασε μελλοντικά γεγονότα τζιαι άλλες διπλές,παράλληλες και συγκρουόμενες αλήθκειες,τότε εν να μείνουμε μια ζωή να πιππιλούμε τη δική μας “περίπου αλήθκεια”…
@ Andreas
«Να καταχωρηθεί η ΣΚΛΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ και με αίσθημα πλεόν συμβιβασμού να την δεχτούμε ,να μαθουμε που τούντα λάθη και να προχωρήσουμε μπροστα»
Συμφωνώ Ανδρέα. Αλλά νομίζεις ότι και η άλλη πλευρά μπορεί να κάνει το ίδιο?
Είναι φυσικά γελοίο να παρουσιάζουμε την πλευρά μας ως «αγγέλους» που δεν έκαναν ποτέ κανένα λάθος και έγκλημα. Αλλά τα δικά μας εγκλήματα περιορίζονται κυρίως σε μια μόνο δεκαετία. Νομίζεις ότι η άλλη πλευρά είναι διατεθειμένη να αναγνωρίσει τα δικά τους εγκλήματα που διέπραξαν ενάντιων μας για πολλές δεκατιές αλλά και για ολόκληρους αιώνες?
Η μήπως ο στόχος είναι να αναδειχτούν μόνο τα δικά μας εγκλήματα,χωρίς την ίδια ώρα να παρουσιάζονται και τα πολλαπλάσια εγκλήματα που διέπραξαν οι Τούρκοι ενάντιων μας,έτσι ώστε να μας αποδώσουν άδικα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για ότι έχει συμβεί στο παρελθών και έτσι να δικαιολογήσουν ακόμη περισσότερα εγκλήματα ενάντιων μας στο μέλλον?
“αντιφασιστα”[ας πουμε,αλλα τζαι μπορει κλπ]
1. ιντα που εσημαινε ρε κουμπαρε το “αφρικανικη ομοσπονδια”;γιατι εν ειπες απλα κυπριακη;
2. το αφρικανος στο μυαλο μου παραπεμπει σε μιαν που τες πιο οδυνηρες εμπειριες που περασεν η υπολοιπη ανθρωποτητα που τον ευρωαπιακον αποικισμο..τζαι μια μορφη αντιστασης που συνδυαζει την πολλαπλοτητα..ιδιαιτερα η νοτιοαφρικανικη εμπειρια οπου παραδοσιακες ταυτοτητες,χριστιανοι,κομμουνιστες,φιλελευθεροι ηβραν τροπο συνυπαρξης στην διαδικασια..
εσυ εννοας οτι η κυπρος εν αφρικανικη σαν γεωγραφια;τζαι που το ειδες/εμαθες τουτον;..μεσογειακη ναι,ασιατικη επισης,ευρωπαικη ατε [διοτι μερικοι θεωρουν οτι η τουρκια ταχα μου εν ενι,ε αν δεν ενι τοτε γεωγραφικα εμεις..κλπ]…αλλα για να πεις στην “αφρικανικη”,σορρυ ρε φιλε αλλα μαλλον παραπεμπει στο “υποαναπτυκτο”..αφου εν να εν η μονη που εν θα εν με τα “συγχρονα”κρατη κλπ..εν μπορεις να δεις την ιεραρχια που αρθρωνει ο λογος σου –συγχρονα/αφρικανικα [η κυπρος σαν αφρικη];..εν τζαι εν θεμα μαντειας..λαλουν το αναλυση..
3. η αναφορα στους ευρωπαιους εν το συμπληρωμα στο slip of tongue για “αφρικανικη ομοσπονδια”[της κυπρου] που θα εν το “μοναδικό σύγχρονο ρατσιστικό..”κρατος..ενα κρατος δηλαδη μοναδικο στο οτι θα θυμιζει την νοτια αφρικη επι απαρτχαιντ..
σαφως εν εσιει σημασια αν κατι [την ομοσπονδια] εχουν το καποιοι ηδη..απλα αμα τους βαλεις ουλλους μαζιν οσους αναφερεις τοτε εν η ανθρωποτητα ουλλη.. τζαι επειδη συχναζουμεν σε τουτον το ειδος τζαι εμεις οι κυπραιοι μαλλον τες λυσεις μας εν να πρεπει να τες αναπτυξουμε στο πλαισιο των επιλογων που διαθετει το ειδος μας..στην δεδομενη ιστορικη στιγμη..
4. εν εχω ουτε εγω ορεξη να συζητησω δαμαι ξανα το θεμα..για τουτον ειπα σου δε τα σχολια στην συζητηση που εγινεν..
5. please make my day..αν σου εφυεν η φραση,ξιχαστο..αν θα εισαι που την ποδα μερκα στην αντιπαραθεση με τους ελαμ/κοκ,εν να ειμαστεν νακκον μακρυα,σε διαφορετικες ακρες του οδοφραγματος,αλλα be my guest
εσιεις δικαιον ..ημουν ειρωνικος τζαι επιθετικος..σορρυ..
αλλα εν το αντεχω ρε κουμπαρε..αφου ελαλουν το..θωρε που εν να ερτει ο τουτου τζαι εν του φκαλουν λογο για το οτι η λυση/ομοσπονδια εν ρατσισμος..του τουτου!! εν να του πουν για τον ρατσισμο!! εν θωρει;εν ξερει οτι συζητουμεν για ομοσπονδια;γιατι εν θετικος;εσου λαλεις αν του ελαλουσαν [τζαι εσου αρθρωνεις τζαι την προσφωνηση] οτι εν ρατσιστικο…εν καταλαβεις οτι προσβαλεις τον;λαλεις εμμεσα οτι εν μπορει να δει οτι η διζωνικη κλπ ομοσπνδια της κυπρου εν να εν ρατσιστικη..του τουτου..
οποτε ειχα λογον για το ρητορικο ειρωνικο επιχειρημα..μπορει να ηταν ακομψο,αλλα εισιεν σαφως καλην προθεση..να δεις τζηνα που εν θωρεις..η/τζαι που αρθρωνουνται στον λογο σου..
οποτε..εσιε τζαι εσου λλιον εννοιαν γιατι κατι μπορει να σημαινει αμα σου φεφκουν ετσι συνδυασμοι λεξεων..
τζαι τουτον το κολλημαν να επαναλαμβανεις σαν συνθημα μιαν ατακα..εν νακκον..
Ωραία. Αντιπαρέρχομαι την ειρωνεία (μπορεί τζαι να). Το τι είναι ο καθένας το ξέρει καλύτερα από όλους τους άλλους. Η φράση αφρικανική ομοσπονδία ήταν (μάλλον παρεξηγήσιμη) προσπάθεια να συγκρίνω τη διάκριση με βάση φυλετικά κριτήρια που συνέβαινε στο ρατσιστικό καθεστώς της Νοτίου Αφρικής. Όσον αφορά το πρώτο μέρος του δευτέρου σημείου του σχολίου σου με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να διακρίνει τον άνθρωπο με βάση το χρώμα,τη θρησκεία ή οποιοδήποτε άλλο φυλετικό ακόμα και κοινωνικό χαρακτηριστικό. Ο πόνος,η χαρά,η αγάπη,το μίσος ως ανθρώπινα χαρακτηριστικά δεν διαφέρουν ανάλογα με το μέρος στο οποίο ζει ή κατάγεται κανείς. Για το τελευταίο σημείο του σχολίου σου έχω να πω τα εξής. Προφανώς είμαστε στην ίδια πλευρά όσον αφορά το θέμα του ρατσισμού. Καταλαβαίνω και το επιχείρημά σου για τον Τούτου και την ομοσπονδία. Η διαφωνία εκεί παραμένει λόγω διαφορετικής ιδεολογικής τοποθέτησης. Απαιτώ όμως να έχω το δικαίωμα στην άποψή. Τώρα,όσον αφορά την επανάληψη της συγκεκριμένης επωδούς είναι έκφραση αγανάκτησης για την ταύτιση που συστηματικά γίνεται όσων είναι αντίθετοι με τη συγκεκριμένη λύση με θεωρίες φασιστικές,ακροδεξιές και δεν ξέρω τι άλλο. Βλέπεις,δεν πρόλαβα να πω τίποτα και με στολίσατε,μου προτείνατε να φύγω το αντί στο ψευδώνυμο,με ειρωνευτήκατε. Πρέπει κι εσείς να δείτε διαφορετικά το θέμα και με περισσότερη ανοχή στην αντίθετη άποψη. Εδώ εκφράζουμε τις απόψεις μας,τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς μας για ένα θέμα που καθόρισε τις ζωές και τις συνειδήσεις όλων των κατοίκων αυτού του νησιού. Θεωρώ την προσωπική αντιπαράθεση λήξασα. Ας αντιπαρατεθούμε με επιχειρήματα επί των θεμάτων μακριά από προσωπικές επιθέσεις.
Η ειρωνία (μπορεί τζαι να) ήταν δίκαιη.
Εάν δεν θέλει ο Αντιφασίστας να ταυτίζονται όσοι δεν θέλουν μια
συγκεκριμμένη λύση,με φασιστικές και ακροδεξιές θεωρίες θα έπρεπε και ο ίδιος να μην τελείωνε το ΑΡΧΙΚΟ του σχόλιο με το “στόλισμα”
:Δημοκράτες για κλάματα,υποκλίνομαι στο φασισμό σας!
Ποιούς εννοεί;Όσους θέλουν μια λύση με την οποία ο ίδιος διαφωνεί;
Καλώς να λείπουν οι προσωπικές επιθέσεις!Ακόμα καλύτερα –να μην άρχιζαν φίλε Αντιφασίστα!!!
Το απαντήσαμε αυτό.